روزنامه شرق در سرمقاله خود که به قلم مصطفیهاشمیطبا نوشته شده با اشاره به مشکلات انباشتهشده کشور اینگونه نتیجهگیری کرده است: «بیجهت شعار «ما میتوانیم» سر ندهیم. البته برخی کارها انجام شده است اما اینکه حسب «ما میتوانیم» بوده یا معادلات دیگر آنها را رقم زده، جای بحث دارد ولی بههرحال حقایق ذکرشده عبارت «ما میتوانیم» را زیر سؤال برده است.»
این متن در ادامه آورده است: «اشتباه نشود «ما نمیتوانیم»ها به همینها خلاصه نمیشود. اگر بخواهیم همه را درج کنیم شاید به عمرمان وصال ندهد، اینها را فقط برای حضور ذهن در اینجا آوردیم. در روزنامه خواندم که چین اعلام کرده از مرحله تمدن اقتصادی عبور کرده و تمدن بومگرا را در دستور کار دارد. چین که با یکونیممیلیارد جمعیت 30 سال پیش در فقر کامل بود، اینک به چنین مرحلهای رسیده است و ما که بهقول آیتالله محقق داماد در سخنرانی اخیر گفتهاند که هستی و خلقت و طبیعت یکپارچگی اندیشه و ذات اعتقاد ماست سالها مانده تا به مرحله تمدن اقتصادی برسیم -و شاید هرگز نرسیم- آنگاه به تمدن بومگرا و آنچه آیتالله محققداماد از آن سخن گفته است، چگونه دسترسی خواهیم داشت؟»
در این باره ذکر چند نکته لازم است. نخست آنکه عقبه فکری طیف اصلاحطلب به جماعتی میرسد که اصطلاحاً به آنان روشنفکر گفته میشده است. این جماعت همواره شعار «ما نمیتوانیم» سر دادهاند و در مقابل چاره کار را در پیروی بدون چونوچرا از غرب دانستهاند. برای نمونه ارتشبد رزمآرا در رژیم پهلوی گفته بود که ما ایرانیان لولهنگ (آفتابه) هم نمیتوانیم بسازیم. او امروز نیست تا ببیند که ایرانیها ماهواره در مدار زمین مستقر کردهاند و در مواردی مانند علم نانو یا ساخت پهپاد و.... به کجا رسیدهاند. البته این شعار ما نمیتوانیم به او خلاصه نمیشود و کسانی از قبیل اکبر ترکان (از جماعت اصلاحطلب) گفته بود ایرانیها فقط در ساختن قرمه سبزی و آبگوشت بزباش تبحر دارند و یا نعمت زاده (از اصلاحطلبان و از وزرای دولت محبوبهاشمیطبا یعنی دولت تدبیر و امید) گفته بود که باید از خارج مدیر وارد کنیم.
نکته دوم آنکه نویسنده یادداشت فوق در دهه 60 و در دولت شهید باهنر بهعنوان وزیر صنایع حضور داشته و پس از آن نیز در دولتهای بعدی حضور داشته است. حال کسانی همچون او باید پاسخگوی این حجم مشکلات انباشتهشده رویهم باشند.
نکته سوم و قابلتأملترین نکته آنکههاشمی طبا در انتخابات 1396 نامزد شده بود و به این معنا خود را در معرض انتخاب مردم برای ریاست جمهوری قرارداده بود. او در جریان بیان برنامههای خود هیچگاه نگفت که این مشکلات قابلحل نیستند و بنابراین باید به او گفت چرا با ملت ایران صادق نبوده است؟! چراکه با وجود مشکلاتی که به عقیده وی و بنا به توان او قابلحل نیستند باز میخواسته رئیسجمهور شود.
نکته چهارم اینکه بهطورکلی طیف موسوم به اصلاحطلب هرگاه یکی از همقبیلههایش در انتخابات پیروز میشود چیزی از این قبیل یادداشتها نمیبینیم ولی اگر کسی غیر از آنها پیروز شود ناگاه به بزرگنمایی و ناامید کردن مردم مشغول میشوند./ کیهان
نظر شما