گروه اقتصادی: از پرحاشیه ترین مسائل مطرح شده از سوی کاندیداهای ریاست جمهوری طی مدت شروع تبلیغات آنها، یارانه ها و ارقام جدید آن بود؛ یارانه های پنهان و آشکاری که سالانه به ۱۳۰۰ هزار میلیارد تومان می رسد و سالهاست از معضلات اقتصادی ایران است، اما دریغ از طرح یک سوال در مورد آن در مناظره اقتصادی هفت کاندیدای ریاست جمهوری.
∎
به گزارش ایسنا، اینکه مبنای سوالات تعیین شده در جریان مناظره انتخاباتی چیست، مشخص نیست ولی در هر حال برخی مسائل مهم و قابل توجه جاخالی پر رنگی در مناظره اقتصادی کاندیدای ریاست جمهوری داشت که می توان به جریان و مواضع ارزی، اصلاح نظام بانکی، بورس و البته جریان خاص یارانه ها که خود در برگیرنده ابعاد اصلاحات قیمت سوخت و حامل های انرژی است، اشاره کرد.
این روزها کاندیداها در شعارهای خود یارانه را به عنوان یکی از ابزارهای تبلیغاتی انتخاب و با اعلام اعداد و ارقام های ظاهرا جذاب سعی در جذب رای دارند، از یارانه ۴۵۰ هزار تومانی گرفته تا یک میلیونی.در حالی این ارقام تا کنون از سوی کاندیداهای مربوطه برای مردم به طور شفاف توضیح داده نشده و مشخص نیست که قرار است چگونه پرداخت شود و چه تبعاتی در ازای آن برای مردم ایجاد می شود که انتظار می رفت یکی از سوالاتی باشد که حتی به صورت مشترک پرسیده شده و حداقل در حضور هفت کاندیدا مشخص شود پایه و اساس این رقم های سنگین چیست، ولی این اتفاق نیفتاد و مناظره اقتصادی بدون این موضوع تمام شد.
در این بین فقط محسن رضایی بازهم از یارانه ۴۵۰ هزار تومانی خود سخن گفت و برای آن تضمین داد، ولی به مخاطبان نگفت که پولش را از کجا می آورد و قرار است در ازای آن نرخ سوخت و حتی دلار چه تغییری کند.
این جای خالی در شرایطی بود که ۱۰ سال است قانون هدفمندی یارانه ها اجرایی شده ولی خبری از تغییر در نحوه اجرای قانون که از کارشناس و نماینده مجلس گرفته تا خود مسئولان دولتی به آن انتقاد دارند نیست.
طبق آمارهای دولتی مردم ایران در سال ۱۳۰۰ هزار میلیارد تومان یارانه پنهان و آشکار دریافت می کنند که بیش از ۹۰۰ هزار میلیارد آن پنهان و از این رقم حدود ۶۰۰ هزار میلیارد یارانه سوخت و انرژی بوده است.
بعد از طرح این گزارش ها و اعلام برای اصلاح روند، در آبان ۱۳۹۸ دولت دست به اصلاح قیمت بنزین زد و نرخ آن را افزایش داد و در حالی به نظر می رسید در مسیر اصلاح یارانه پنهان حرکت کرده که در سوی دیگر بخشی از پول بدست آمده را مجدد به سمت پرداخت نقدی برد، آنهم در شرایطی که یارانه نقدی خود از چالش های نظام یارانه ای ایران است و دولت نتوانسته بود چرخه معیوب پرداخت ۷۸ میلیون نفری آن را اصلاح کند.
در این مناظره حتی یک سوال مطرح نشد که این ارقام پرداختی وعده داده شده چگونه قابل توجیه است، کسی سوالی نپرسید که برای حداقل ۱۳۰۰ هزار میلیارد یارانه پنهان و آشکار سالانه ای که دولت پرداخت می کند کاندیدا چه نظر و دیدگاهی دارند و چگونه آن را اصلاح خواهند کرد، از بزرگترین معضل یارانه ها یعنی غربالگری و حذف دهک های پردرآمد هم خبری نبود.
در مجموع آنچه در مورد یارانه تاکنون اتفاق افتاده و نظرات جسته و گریخته کاندیداها مطرح شده، ظاهرا چیزی جز استفاده ابزاری برای جذب رای نیست و با این روال نمی توان امیدوار بود دولتی که شکل می گیرد اقدام موثری در دستور کار داشته باشد شاید اگر این گونه بود، تا کنون در جریان برنامه های متفاوت و مصاحبه های مختلفی که هر یک از هفت کاندیدا شرکت کرده اند از برنامه اساسی و کارساز خود در حوزه یارانه ها رونمایی کرده بودند.
این روزها کاندیداها در شعارهای خود یارانه را به عنوان یکی از ابزارهای تبلیغاتی انتخاب و با اعلام اعداد و ارقام های ظاهرا جذاب سعی در جذب رای دارند، از یارانه ۴۵۰ هزار تومانی گرفته تا یک میلیونی.در حالی این ارقام تا کنون از سوی کاندیداهای مربوطه برای مردم به طور شفاف توضیح داده نشده و مشخص نیست که قرار است چگونه پرداخت شود و چه تبعاتی در ازای آن برای مردم ایجاد می شود که انتظار می رفت یکی از سوالاتی باشد که حتی به صورت مشترک پرسیده شده و حداقل در حضور هفت کاندیدا مشخص شود پایه و اساس این رقم های سنگین چیست، ولی این اتفاق نیفتاد و مناظره اقتصادی بدون این موضوع تمام شد.
در این بین فقط محسن رضایی بازهم از یارانه ۴۵۰ هزار تومانی خود سخن گفت و برای آن تضمین داد، ولی به مخاطبان نگفت که پولش را از کجا می آورد و قرار است در ازای آن نرخ سوخت و حتی دلار چه تغییری کند.
این جای خالی در شرایطی بود که ۱۰ سال است قانون هدفمندی یارانه ها اجرایی شده ولی خبری از تغییر در نحوه اجرای قانون که از کارشناس و نماینده مجلس گرفته تا خود مسئولان دولتی به آن انتقاد دارند نیست.
طبق آمارهای دولتی مردم ایران در سال ۱۳۰۰ هزار میلیارد تومان یارانه پنهان و آشکار دریافت می کنند که بیش از ۹۰۰ هزار میلیارد آن پنهان و از این رقم حدود ۶۰۰ هزار میلیارد یارانه سوخت و انرژی بوده است.
بعد از طرح این گزارش ها و اعلام برای اصلاح روند، در آبان ۱۳۹۸ دولت دست به اصلاح قیمت بنزین زد و نرخ آن را افزایش داد و در حالی به نظر می رسید در مسیر اصلاح یارانه پنهان حرکت کرده که در سوی دیگر بخشی از پول بدست آمده را مجدد به سمت پرداخت نقدی برد، آنهم در شرایطی که یارانه نقدی خود از چالش های نظام یارانه ای ایران است و دولت نتوانسته بود چرخه معیوب پرداخت ۷۸ میلیون نفری آن را اصلاح کند.
در این مناظره حتی یک سوال مطرح نشد که این ارقام پرداختی وعده داده شده چگونه قابل توجیه است، کسی سوالی نپرسید که برای حداقل ۱۳۰۰ هزار میلیارد یارانه پنهان و آشکار سالانه ای که دولت پرداخت می کند کاندیدا چه نظر و دیدگاهی دارند و چگونه آن را اصلاح خواهند کرد، از بزرگترین معضل یارانه ها یعنی غربالگری و حذف دهک های پردرآمد هم خبری نبود.
در مجموع آنچه در مورد یارانه تاکنون اتفاق افتاده و نظرات جسته و گریخته کاندیداها مطرح شده، ظاهرا چیزی جز استفاده ابزاری برای جذب رای نیست و با این روال نمی توان امیدوار بود دولتی که شکل می گیرد اقدام موثری در دستور کار داشته باشد شاید اگر این گونه بود، تا کنون در جریان برنامه های متفاوت و مصاحبه های مختلفی که هر یک از هفت کاندیدا شرکت کرده اند از برنامه اساسی و کارساز خود در حوزه یارانه ها رونمایی کرده بودند.
نظر شما