به گزارش راهبرد معاصر عدم ثبات قیمت ها بر بازار خودرو تاثیر بسزایی داشته است و غیر منطقی بودن قیمت خودرو ، داد متقاضیان را درآورد و موجب شد تا توان خرید خودرو برای افراد کم بضاعت تبدیل به رویای محال شود.نوسان شدید قیمت خودرو موجب شد تا راهبرد معاصر در بسته خبری جدید، به آخرین و جدیدترین قیمت پراید چهارشنبه 15 بهمن 99 بپردازد.
قیمت پراید چهارشنبه 15 بهمن
تولید پراید در ابتدا در آمریکا و کره جنوبی آغاز شد و از سال 72 نیز در ایران شرکت سایپا تولید آن را شروع کرد و این خودرو در انواع مختلف تولید میشود که هر یک باتوجه به کارکرد و... قیمتهای متفاوتی دارد.
قیمت های درج شده در جدول قیمت خودرو های سایپا ممکن است دارای نوسان ۱۰ درصدی در نمایندگی باشد.
عنوان | قیمت نمایندگی (تومان) | قیمت ب+G4:I19ازار (تومان) |
پراید 111 SE | تعیین نشده | 126,000,000 |
پراید 131 SE | تعیین نشده | 107,000,000 |
پراید 132 SE | تعیین نشده | 108,000,000 |
پراید 151 SE | 91,000,000 | 110,000,000 |
چرا خرید یک پراید برای کارگران رویای محال شده است؟!
در اقتصادی که سالهاست سیاستگذاریهای خُرد و کلان آن از راهکارهای تعدیلی و نئولیبرالیستی پیروی میکند، حتی در زمانه بحران هم منافع سرمایهداران و کارتلهای عظیم ثروت بر منافع اکثریتِ کم درآمد مردم ارجحیت داده میشود. شاهدِ صریح این ادعا نیز صدور مجوز افزایش قیمت خودروهای وطنی براساس نرخ تورم است؛ آن هم در شرایطی که قاطبهی مردم – یعنی کارگران، بازنشستگان و مزد و حقوق بگیران- در تامین نیازهای اولیه خود درمانده شدهاند و توقع دارند دولت راهی برای خروج از این بن بست پیش پایشان بگذارد، لااقل راضی شود مزد در نیمه دوم سال ترمیم شود!
گرانی هر سه ماه یکبارِ خودروها!
در روزهایی که نمایندگان مجلس به دنبال راهی برای تامین اعتبار طرحِ «تامین کالاهای اساسی» هستند و خیز برداشتهاند که از منابع کارگران برداشتِ غیرقانونی کنند، در این شرایط بازهم سود بیشتر به جیب خودروسازها سرازیر میشود و البته این سود قرار است از کیسهی تهی مردم برداشته شود.
به عبارت سادهتر، قرار است خودروها در سه ماهه سوم امسال، یعنی در همین ماه های پاییزی، بازهم به اندازه نرخ تورم گران شوند؛ البته به نظر میرسد مدتهاست مجوز ترمیم قیمت کارخانهای خودروها به اندازه نرخ تورم، صادر شده است و از این به بعد، هر سه ماه یکبار، افزایش قیمت خودروها حداقل به اندازه تورم اعلامی بانک مرکزی ایران، اجرایی خواهد شد.
رضا شیوا (رئیس شورای رقابت) با بیان اینکه در حال حاضر سازمان گسترش و نوسازی صنایع (ایدرو) مسئولیت نظارت بر بخش خودرو را برعهده دارد، از درخواست این سازمان از شورای رقابت برای تایید افزایش قیمتها خبر داده و گفت: این در حالی است که این موضوع نیازمند تأیید شورای رقابت نیست، بلکه مطابق مصوبه، امکان افزایش قیمتها متناسب با نرخ تورم بخشی وجود دارد.
وی ادامه داد: با توجه به اینکه انتظار میرود هر خودروساز حداقل برای نیاز سه ماه خود کالا داشته باشد، به همین علت افزایشها را برای هر سه ماه یکبار در نظر گرفتیم. سه ماه حداقل مدتی است که یک خودروساز باید موجودی انبار خود را تامین کند. همچنین امکان قیمتگذاری خودرو به صورت روزانه وجود ندارد.
خودروها «واقعاً» چقدر گران شدهاند؟!
با اینکه مجوزِ صادر شده امکان افزایش قیمت خودروهای وطنی در سه ماهه سوم امسال تا مرز ۲۵ درصدِ اعلامی بانک مرکزی (تورم بخشی مربوطه) را میدهد، اما رسانهها گزارش دادهاند که در مواردی افزایش نرخها بیش از این رقمها بوده است؛ برای مثال، در «کوییک آر دندهای» میزان افزایش قیمت بیش از ۳۷ درصد بوده است.
سایپا کوییک آر دندهای در نسخه پایه را از قیمت ۱۰۱ میلیون و ۶۶۰ هزار تومان به بهای تمام شده ۱۴۰ میلیون تومان رسانده و از این پس حوالهداران این هاچ بک کراس اقتصادی، باید این عدد را جهت تکمیل وجه خود در نظر بگیرند؛ اما دیگر محصولات چقدر گران شدهاند؟
چرا خودروها گران میشوند اما دستمزد ثابت مانده است؟!
نرخ خودروهای وطنی مدتهاست که از حدود استطاعت اکثریت مردم خارج شده است؛ دیگر بیشتر مردم قادر به خرید یک خودروی ساده نیستند؛ چگونه است در چنین شرایطی که بحران معیشتی به گفتهی همه کارشناسان جدی است، خودروسازها میتوانند مجوز افزایش سه ماهه همپای نرخ تورم را دریافت کنند، اما کارگران علیرغم وعده وعیدهای بسیارِ مسئولان، نمیتوانند دولت را مجاب نمایند که نه هر سه ماه یکبار، لااقل یکبار در نیمه دوم امسال، مزد را همپای تورم ترمیم نمایند؟!
این پارادوکس را چگونه میتوان توجیه کرد؛ چرا «تورم» برای برخی سرمایه داران و نزدیکان به بلوکهای قدرت، «نعمت» است اما برای کارگران و کم درآمدها «نقمت»!
حسین حبیبی (عضو هیات مدیره کانون عالی شوراها) در این رابطه به ایلنا میگوید: در همین دوران بحران کرونا که دولت ادعا میکند «پول» ندارد و پرداخت بیمه بیکاری به کارگران بیکارشده ماهها به تعویق افتاده، سرمایهداران و صاحبان ثروت، هر روز ثروتمندتر شدهاند؛ نمونهی آنهم افزایش نرخ خودروها و نجومی شدن قیمت خودروهای معمولی وطنی است. در شرایطی که در این اوضاع بد اقتصادی، دولت در مذاکرات مزدی امسال اجازه نداده مزد کارگران براساس الزامات ماده ۴۱ قانون کار افزایش یابد و اکنون نیز به درخواستها برای ترمیم مزد هیچ توجهی نمیکنند، خودروها براساس نرخ تورم و بسیار بیشتر از آن گران شدهاند و مجوز این گرانی را دولت صادر کرده است.
آیا کارگران میتوانند یک پراید ساده بخرند؟!
در چنین شرایطی، سوال اینجاست که واقعاً کدام گروهها از مردم، اساساً میتوانند خریداران بالقوهی خودروهای داخلی باشند؟! وقتی قیمت یک خودروی ساده حدود ۱۰۰ میلیون تومان است، چطور کارگری که در بهترین حالت فقط ۳ میلیون تومان حقوقِ ماهانه میگیرد – تازه اگر خوش شانس باشد، کارفرما او را بیمه کند و تمام مزایای مزدی را پرداخت نماید- میتواند ۱۰۰ میلیون تومان برای خرید یک خودروی ساده هزینه کند؟! این کارگر باید حداقل ۳۳ ماه (یعنی نزدیک به سه سال تمام) درآمد خود را کامل کنار بگذارد و هیچ گونه خرجی نکند تا مثلاً بتواند یک پراید ساده بخرد! در این شرایط میتوان گفت خرید یک پراید ساده برای کارگران کشور تبدیل به یک «آرزوی محال» شده است و با این وجود بازهم خودروسازها قصد دارند هر سه ماه یکبار، نرخ محصولات خود را نجومی افزایش دهند!
«محمد» یک راننده آژانس در شهر تهران است؛ او در ارتباط با معضل جدید یعنی گرانی خودروها میگوید: «ماشین مال خودم نیست؛ در واقع مال برادر زنم است و من با آن کار میکنم؛ گاهی در آژانس، گاهی مسافرکشی عادی؛ تا اکنون هرچه درمیآوردم با صاحب ماشین قسمت میکردم اما از وقتی خودروها گران شده، مالک ماشین میگوید «سرمایه من» زیر پای تو افتاده و با آن نان در میآوری؛ این سرمایه بسیار باارزش است و باید سهم بیشتری به من بپردازی!»
∎
نظر شما