«سیدهادی برهانی» تحلیلگر مسائل اسرائیل در تشریح ابعاد مذاکرات ترسیم مرزها میان اسرائیل و لبنان در گفتوگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: موضوع اصلی این است که لبنان و اسرائیل علاوه بر آنکه در مورد مسائل سیاسی و امنیتی اختلاف نظر دارند، در مورد اشغال بخشی از خاک لبنان توسط رژیم صهیونیستی هم اختلافاتی بین دو طرف وجود دارد؛ به عنوان مثال مزارع شبعا و همچنین بحث جولان یکی از مناطق مورد اختلاف هستند. در این میان درگیریهایی که میان اسرائیل و حزبالله لبنان صورت گرفت، باعث شد تا این رژیم به مرزهای قبل از ۱۹۸۲ برگردد و پس از آن تحولاتی رخ داد که حالا شاهد مذاکرات میان لبنان و اسرائیل در بحث ترسیم مرزها هستیم. اسرائیل از چندی پیش با حفاری در بستر دریا طیف عظیمی از منابع گازی را کشف کرد و لبنان در مقابل معتقد است که بستر دریا و مرزهایی که اسرائیل در آن حفاری کرده متعلق به بیروت است.
این اختلافها در مورد مالکیت مرزها و منابع زیرزمینی موجود در این منطقه بالا گرفته و به همین جهت شاهد آن هستیم که مذاکرات تلآویو و بیروت در مورد ترسیم مرزها آغاز شده است. بسیاری نسبت به این مذاکرات انتقادهایی دارند و برخی دیگر هم آن را درست قلمداد میکنند. اما واقعیت این است که از حیث فنی نیاز بود که چنین مذاکراتی برگزار شود؛ چراکه اختلافهای مرزی و بحث منابع زیرزمینی و انرژی در این میان مطرح است که باید تکلیفش روشن شود. به این دلیل در نهایت با وساطت کشورهای غربی قرار بر این شد تا مذاکرات بین دو طرف آغاز شود و حتی هیأتهای مذاکرهکننده دو طرف هم مشخص شده است. موضوعی که در این بین بسیار اهمیت دارد، نوع نگاه اسرائیل به مذاکرات مذکور است. تلآویو به دنبال آن است تا بتواند از این مذاکرات به عنوان یک ابزار سیاسی استفاده کند و آرام آرام این مذاکراه را به سمت عادی شدن روابط اسرائیل و لبنان پیش ببرد.
این استاد دانشگاه تصریح کرد: معتقدم رژیم صهیونیستی سعی دارد به هر ترتیب که شده این مذاکرات را به سمت و سویی جهت بدهد که از گذشته مورد نظرش بوده است. در مقابل توجه داشته باشید که منفعت مذاکرات برای لبنان این است که اگر ترسیم مرزها از سوی بیروت مشخص نشود، اسرائیل به راحتی میتواند مرزهای سرزمینی این کشور را غصب کند و هر ادعایی نسبت به آن داشته باشد. از سوی دیگر اگر این مذاکرات انجام نشود، احتمال دارد مسائلی که مربوط به حوزه انرژی و اکتشافات است، به ضرر لبنان رقم بخورد. از منظری دیگر باید توجه داشت که به دلیل وقوع انفجار بیروت و همچنین به دلیل عدم وجود دولت قوی در لبنان، مقامهای این کشور به این نتیجه رسیدند که فعلاً باید از سطح تقابل و اصطکاک با دولتهای فرامنطقهای کاسته شود تا بتوانند منافع ملیشان را تامین کنند.
وی در پایان در پاسخ به این پرسش که آیا اعلام حضور سعد الحریری برای به دست گرفتن نخستوزیری لبنان همزمان با مذاکرات ترسیم مرزها با اسرائیل، خروجی خاصی به دنبال خواهد داشت یا خیر، گفت: معتقدم که نظر حزبالله در مورد مذاکرات ترسیم مرزها از قبل گرفته شده است ولی باز هم تاکید میکنم که این مذاکرات به سمت عادیسازی روابط اسرائیل و لبنان پیش نخواهد رفت. موضوع مهمتر که در راستای این پرونده به وقوع پیوسته، اعلام نامزدی مجدد سعد الحریری برای نخستوزیری لبنان است. بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران ورود مجدد او به عرصه سیاسی را غیرعادی و عجیب میدانند اما به نظر من این موضوع را نمیتوان مساله عجیبی دانست. او بعد از انفجار بیروت به دلیل آنکه طیف خاصی را رهبری میکند، وارد معادلات شد و نظراتش را بیان کرد. بر این اساس و همچنین با نگاهی بر متن پیمان طائف او میتواند خود را به عنوان نامزد نخستوزیری معرفی کند اما تصمیمگیری نهایی با پارلمان، رئیسجمهوری و سایر جریانهای سیاسی لبنان است. برخی دیگر معتقدند که او مخالف حزبالله است اما من گمان نمیکنم که حزب الله نسبت به او دیدگاه منفی داشته باشد.
∎
نظر شما