بیست و هشتمین صد اثر صد هنرمند گالری گلستان در حالی وارد هفته سوم برپایی خود شده است که به طور متوسط روزانه شش اثر فروخته است.
به گزارش رسیده، این رویداد که از دهم مرداد آغاز شده به جهت روزهای کرونایی به صورت مجازی و در وب سایت گالری گلستان دایر است؛ فروش آنلاین ۹۲ کار در دو هفته نخست اتفاق جالب توجه این رویداد تابستانی قدیمی است.
صد اثر صد هنرمند بیست و هشتم با ارائه ۳۰۶ نقاشی،مجسمه و خط کار خودش را آغاز کرد اما اکنون و در آغاز هفته سوم ۳۵۰ اثر به روی سایت گالری گلستان چشم انتظار دوستداران هنر و خریداران و مجموعه داران هنری است؛ در میان آثار تازه رسیده دو کار بسیار زیبای فریده لاشایی چشم ها را خیره می کند؛ اما همچنان اقبال بزرگ متعلق به جوانان هنرمند است،اکثریت قریب به اتفاق خریداران ترجیح داده اند کارهای جوانان را بخرند که بخش بزرگی از این رویداد را به تسخیر خود درآورده اند.
به رسم سالیان دراز صد اثر صد هنرمند، تلاش شده هر اثری از هر هنرمندی به فروش رسید کار دیگری از او جایگزین شود. هر چند که محدودیت های نقل و انتقال فیزیکی آثار و ضرورت رعایت قرنطینه مشکلاتی را هم برای این نمایشگاه به همراه داشته است.
از بدو تاسیس رویکرد اصلی صد اثر صد هنرمند، تشویق مردم به خرید اثر هنری ست و از حدود یک دهه پیش که قیمت آثار هنری جهشی ناگهانی داشت تلاش بسیار دارد با تعدیل قیمت ها این امر مهم را فرهنگ سازی کند. در همین راستا لیلی گلستان بارها گفته است:” چرا باید کار جوانی که نخستین نمایشگاه خود را برگزار کرده است چندین میلیون تومان قیمت داشته باشد. من در «صد اثر» همیشه هنرمندان را توجیه میکنم که باید قیمت کارها مناسب باشد. به هیچ وجه کاری که بی جهت گران اعلام شده را قبول نمی کنم و خوشبختانه همه هنرمندان هم منطق مرا میپذیرند.”
مدیر گالری گلستان و طراح این رویداد برای مشارکت هر چه بیشتر مردم در رونق اقتصاد هنر و گردش مالی افزون تر در بازار هنر، ابایی از فروش قسطی اثر هنری ندارد و گاه بدون چک و ضمانت، کار هنری را قسطی می فروشد. خانم گلستان می گوید سال هاست قسطی اثر هنری می فروشد و هیچ وقت پیش نیامده کسی پولش را ندهد. اتفاقا برخی از بهترین خریداران گالری اش با چنین رفتاری جذب بازار هنر شده اند.
اما شکل گیری نمایشگاه «صداثر صدهنرمند» به سال ١٣٧١ برمی گردد، خانم گلستان در این باره می گوید:”
گالری گلستان کار خود را از سال ١٣۶٧ آغاز کرد و تا سال ١٣٧١ ،فصل تابستان و به خصوص مرداد ماه مانند همه گالری ها ما هم تعطیل بودیم؛ اما چون منزل من در کنار نگارخانه بود، همیشه مشتریان خارج از کشور که تابستان به ایران میآمدند، از من کار میخواستند و مجبور بودم با وجود تعطیلی، گالری را باز کنم و به آنان کار بدهم، به همین دلیل تصمیم گرفتم مرداد ماه وقتی همه گالری ها تعطیل هستند، رویدادی را برپا کنم، نمایشگاه «صداثر صدهنرمند» این گونه متولد شد؛ در آغاز واقعا مسافران خارج از کشور بیشترین مشتریان این نمایشگاه بودند اما رفته رفته چنانکه در این سال ها می بینید مخاطبان داخلی اش بیشتر و بیشتر شده است؛ در سال ۱۳۷۱ شمار هنرمندان شرکت کننده کمتر از صد هنرمند بود، فکر کنم حدود ٧۵هنرمند. من در آن زمان نام نمایشگاه را «صداثر صدهنرمند» گذاشتم تا در آینده به صد برسد؛ اما در این سال ها مشارکت هنرمندان خیلی بیشتر از ۱۰۰ شده است.”
نظر شما