به گزارش دیده بان ایران؛ «اصلاحات و انتخابات» از اواسط دهه ۷۰ همنشینی پرفرازونشیبی را تجربه کردهاند. نکته مسلم این رابطه چیزی جز این نیست که از انتخابات هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی اصلاحطلبانی که پیش از آن در خرداد ۷۶ و اسفند ۷۸ توفیق قابل توجهی در انتخابات ریاستجمهوری هفتم و مجلس ششم داشتند، سایه پررنگ رد صلاحیت را بر سر خود احساس کردند تا جایی که این طیف در انتخابات دولتهای یازدهم و دوازدهم و انتخابات مجلس دهم به ائتلافی اجباری با نیروهای معتدل جناح رقیب تن داد. اکنون نیز، در فاصله ۱۰ ماه مانده تا انتخابات ۱۴۰۰، رابطه اصلاحات و انتخابات رابطهای مبهم و پر از سوالهای بیجواب است.
حسین کمالی، فعال سیاسی اصلاحطلب، در گفتوگو با اعتمادآنلاین در این باره اظهار داشت: برخی میگویند اصلاحطلبان نمیتوانند به حضوری جدی در انتخابات ۱۴۰۰ امیدوار باشند؛ اما این صحبتی غیرسیاسی و غیرمنطقی است. اساساً زمان کافی برای جریانهای سیاسی وجود دارد تا بتوانند زمینه ورود به بحثهای انتخاباتی را فراهم کنند.
دبیرکل حزب اسلامی کار در ادامه گفت: مساله اصلی نقش و رویکرد شورای نگهبان در تعیین صلاحیتهای کاندیداهاست؛ یعنی سابقه تصمیمگیری شورای نگهبان نشان از آن دارد که اصلاحطلبان احتمالاً نمیتوانند چهرههای شاخص و تاثیرگذار خود را وارد کنند. ناگفته پیداست، این رویکرد شورای نگهبان نه تنها اصلاحطلبان را از انتخابات محروم میکند و باعث ریزش رأی میشود بلکه کشور را از پتانسیل بالایی که در این طیف وجود دارد، بینصیب میگذارد. بنابراین توضیحات، نهاد نظارتی باید در رفتار خود تجدید نظر کند.
او که سابقه وزارت در ۲ دولت مرحوم هاشمی و دولت اول سیدمحمد خاتمی را دارد، با اشاره به تاثیر عملکرد دولت روحانی بر سرنوشت انتخاباتی جریان اصلاحات تصریح کرد: این یک واقعیت انکارناپذیر است که عملکرد دولت مخصوصاً در دوره دوم مطلوب نبود و به همین دلیل نارضایتیهایی به وجود آمده، اما باید در نظر داشت که دولت فعلی اصلاحطلب نیست و به همین دلیل ایرادات دولت هیچ ربطی به اصلاحطلبان ندارد. در واقع دولت، دولتی میانهرو است که هم مورد حمایت اصلاحطلبان بود و هم اینکه اصولگرایان معتدل نیز از حسن روحانی در انتخابات حمایت کردند.
کمالی ادامه داد: درباره کارنامه دولت باید گفت، با وجود برخی از مشکلات به هر حال کارهای مهمی هم در این چند سال انجام شده و نمیتوان گفت همه دوره دولت توأم با ناکامی بوده است. به هر حال اتفاقهایی که مخصوصاً در سیاست خارجی افتاد موانع زیادی پیش روی کشور گذاشت. پس هیچ کسی نمیتواند مثلاً ادعا کند اگر فردی اصولگرا انتخاب میشد، الان حتماً وضعیت بهتری داشتیم. مخصوصاً در این مدت کوتاهی هم که برخی از مسئولیتها در اختیار اصولگرایان گذاشته شده و آنها عملاً هیچ کاری انجام ندادهاند، مشخص شده است که برنامهای دقیق و مشخص هم برای آینده کشور ندارند.
او همچنین درباره این ذهنیت که «اصلاحطلبان تحت هیچ شرایطی حاضر نمیشوند باز هم از کاندیدای اجارهای حمایت کنند» توضیح داد: در عالَم سیاست درباره هیچ مسالهای نمیتوان با قطعیت صحبت کرد. طبیعتاً اصلاحطلبان تمایل دارند کاندیدای خودشان را به صحنه انتخابات بیاورند و برای رأیآوریاش تلاش کنند. اما اینکه از کاندیدای اجارهای حمایت خواهند کرد یا نه مسالهای است که به وضعیت روزهای منتهی به انتخابات مرتبط میشود و اگر احیاناً صلاح کشور را در این امر ببینند، در راستای منافع کشور و مردم نه تنها این کار بلکه هر کاری را که لازم بدانند انجام خواهند داد.
حسین کمالی در پایان گفت: مهمترین مساله انتخابات ۱۴۰۰ و هر انتخابات دیگر این است که سیستم باید به همه سلیقههایی که تعهدشان را به نظام ثابت کردهاند اجازه بدهد در رقابتهای انتخاباتی حضور جدی پیدا کنند، چراکه در این صورت است که انتخابات پرشور و تاثیرگذاری را شاهد خواهیم بود.
منبع: اعتماد انلاین
کانال رسمی دیدبان ایران در تلگرام ∎
نظر شما