شهروند| سهسال گذشت. 27 آذرماه سال 93 خبر تلخ رحلت آیتالله غیوری موجب حزن و اندوه دوستان و مریدان این روحانی گرانقدر شد. روحانیای که در طول عمر گرانقدر توجه بیشماری به حمایت از مستضعفان، فقرا و ایتام داشت. حالا بعد از گذشت سهسال یاران دیرین این اسوه اخلاق از یار سفر کرده خود میگویند.
توجه ویژهای به ایتام داشتند
احمد صادقی،رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران| آیتالله غیوری فردی بود که حتی وقتی در تبعید به سر میبردند، دست از تعلیم و تربیت برنمیداشتند. او بهعنوان یک مبارز سیاسی فعالیتش را انجام میداد و در همان زمان نیز به انتشار معارف اسلامی و آموزش قرآن نیز میپرداختند. آقای غیوری در زمان تبعید شروع کردند به نوشتن تفسیر قرآن. 8 جلد از این تفاسیر در زمان حال به نام تفسیر نمونه چاپ شده و در دسترس است. از بیت معظم ایشان خواستاریم تا باقی این تفاسیر را چاپ کنند تا در اختیار مردم عزیز کشورمان قرار بگیرد و بتوانیم از این تعالیم استفاده کنیم. توجه آیتالله غیوری به ایتام ویژه بود. یادم هست به همراه ایشان سفری به دماوند داشتیم تا از یک اردوگاه بازدید کنیم. آن روز با همکارانم تمام اردوگاه را به آیتالله غیوری نشان دادیم. پس از پایان بازدید ایشان رو به من کردند و گفتند اینجا فضای خوبی است تا ایتام مدارس خودمان را بیاوریم. در میان ایتامی که زیر نظر این مرد بزرگوار و عالم ربانی آموزش دیدند، تعداد زیادی درحال حاضر در موقعیتها و مناصب خوب اجتماعی قرار دارند. آیتالله غیوری اهل تصدیگری نبود، بلکه او متولی بود. او با هدایت مدبرانه خود کاری را آغاز میکرد و سپس با توانمندسازی نیروهای جوان کار را به دست آنها میسپرد.
استاد حوزه علمیه
حجت الاسلام والمسلمین سید مرتضی صالحیخوانساری| نام آیتالله سیدعلی غیوری برازنده او است، چراکه اسم و نامخانوادگی ایشان با مُسما و بجاست. اول نام «علی» که خود موضوعیت دارد و دوم «غیوری» که از غیرت میآید. با غیرت بودنش نسبت به اسلام و تشیع، انقلاب، امام راحل و مردم در چهرهاش تبلور داشت.من، از پیش از انقلاب، حدود سال 45، به او ارادت داشتم و به دعوتش بالای منبر میرفتم. چیزی که از زمان آشنایی در او یافتم، یک عالم و یک نماد پاک و خدمتگزار بود. مسجد او هم همیشه بسیار پرجمعیت بود و به پاس خدمات خوبی که داشت، مردم محله سیمان برای برپایی نماز با اشتیاق در مسجدش حاضر میشدند و همیشه نماز جماعت باشکوهی در آن مسجد برگزار میشد. به جز سخنرانی شخص خودش، از وعاظ هم برای وعظ و خطابه دعوت میکرد که توانسته باشد برای مردم زحمتکش محله سیمان، قدمی برداشته باشد.
هیچوقت به مال دنیا چشم ندوخت
محسن رفیقدوست| فردی متدین، باسواد، با تقوا و مردمدوست بودند. ایشان با تمام اقشار جامعه احساس همدردی میکردند. چند بار برای شرکت در نماز جماعت که به امامت ایشان در مسجد امام حسن عسکری(ع) شهرری برگزار میشد رفتم و در پایان نماز دو صف در طرف راست و چپ ایشان تشکیل شد. من هم در گوشهای از مسجد نشستم تا از ماجرا سر در بیاورم. گروه سمت راستی افرادی بودند که برای پرداخت وجوهاتشان نزد ایشان حضور داشتند. پس از اینکه این افراد وجوهات خود را خدمت ایشان دادند، آیتالله غیوری سراغ افرادی رفتند که در سمت چپشان صف کشیده بودند و همه وجوهات را بین آنها پخش کردند. خدا را شاهد میگیرم که حتی از آن همه پول که در دستش بود، حتی یک ریال هم خودشان برنداشتند. این صحنه را چند بار دیگر که برای شرکت در نماز جماعت رفته بودم، دیدم. ایشان دست به خیر بودند، حتی برای افراد آبرودار از آبرو و اموال خودشان نیز خرج میکردند. خوب است بدانید که آیتالله غیوری حتی در زمان حیات خود رضایت تمامی اعضای خانوادهاش را گرفتند و تنها خانهای که پس از سالها تلاش خریده بود را وقف کردند. او هیچ وقت به مال دنیا چشم ندوخته بود. ایشان همیشه به همه توصیه میکردند هوای یتیمان را داشته باشیم. با تلاش او چند مدرسه در شهرری و قرچک ورامین و نقاط دیگر ساخته شده بود که ایتام را ثبتنام میکرد. در این مدارس نهتنها به یتیمها غذا میدادند، بلکه برای خانوادهها نیز غذا تهیه میشد.
ویژگیهای اخلاقی آيتالله غيوري تحسینبرانگیز بود
مهدي حريري| میخواهم بگویم که حرکت، نگاه و تمام ویژگیهای اخلاقی ایشان تحسینبرانگیز بود. در جلسهای بودیم که 6 نفر حاضر بودند، ایشان سعی میکردند نگاه خود را به شکلی بین آن 6 نفر تقسیم و آنها را وارد اظهارنظر کنند؛ همه افراد هم خیالشان راحت بود که اگر اشتباهی مرتکب شوند، موردی ندارد. آدمهایی نظیر آیتالله غيوري، جامعهساز و خانوادهساز هستند. ایشان تأثیر بسیاری روی گستره زیادی از گروههای مردمی داشتند. ما همیشه از شخصیت ایشان پیروی میکردیم. آیتالله غیوری باور قلبی به ائمه را راهی برای نجات در برزخ میدانست.
جامعه اسلام
نعمتی در سطح دنیا را از دست داد
داوود تاجران شهردار سابق شهرری| حامی مستضعفان بودن، از خصلتهای بدیهی ایشان بود. آیتاللهغیوری در سال 70 تا 76 ماهانه 300میلیون تومان هزینه ایتام میکردند و میگفتند که «علمای ما بعد از آنکه از دنیا میروند، هیچ بیمه و حق بازنشستگی ندارند و بعد از درگذشتشان خانوادههای آنها دچار مشکل مالی میشوند.» آیتالله غیوری دو کیف بزرگ داشتند و مردم در صف میایستادند و وجوهات خود را به ایشان میرساندند. مراجعات به آیتالله بیشتر از مراجعات به من شهردار بود؛ هر دو کیف ایشان با وجوهات مردم پر میشد. افراد از مراتب مختلف به آیتالله غیوری مراجعه میکردند. مورد دیگر، سادهزیستی آیتالله غیوری است. ایشان در منزلی زندگی میکردند که حدود 100متر داشت؛ یک طبقه از آن حسینیه بود و در یک منطقه معمولی از شهرری قرار داشت؛ یک طبقه هم محل مراجعات مردمی بود. وفاداری به انقلاب، نظام رهبری و خون شهدا از ویژگیهای بارز ایشان بود. آیتالله مطیع مطلق حضرت امام(س) و مقام معظم رهبری بودند؛ خودشان به مطلبی که بالای منبر میگفتند، عمل میکردند؛ همچنان که فرزندشان به جبهه رفت و شهید شد. برای همین مردم حرفشان را دربست میپذیرفتند و از ایشان تبعیت میکردند. در آخر باید بگویم که جامعه اسلام نعمتی در سطح دنیا را از دست داد.
عشق به خدمت
دکتر سیداحمد موسوی، دبیرکل اسبق جمعیت هلال احمر| بزرگترین میراث ایشان در جمعیت هلالاحمر، میراث نگرش امدادگران است که پاکترین نگرش را در همه امدادگران و عاشقان خدمتگزاری باقی گذاشت و همین نگرش است که امدادگران ما بدون نیاز به قدردانی و جنبههای دنیوی در شرایط سخت در حوادث حضور پیدا میکنند. در حقیقت همین مسأله را باید بزرگترین میراث دانست. میراثی که در وجود همه عاشقان خدمترسانی گذاشتهاند و آنها در تمام حوادث حضور پیدا میکنند. این مسأله بزرگترین میراث است؛ میراث دیگر هم تربیت نسلی است که اندیشه علوی پیدا کرده است. این مسأله در تاریخ هلالاحمر و کشور ما جاودانه خواهد ماند. راه آیتالله غیوری بهعنوان الگو و سمبل همیشه جاویدان خواهد بود. ایشان الگوی جاویدان ما در جمعیت هلالاحمر خواهند بود. امیدوارم نسلهای بعد هم با تمسک به مشی و روحیه ایشان همیشه در رفع محرومیت گام بردارند.
کیمیای خدمت به خلق
سیداسدالله جولائی| «کیمیای خدمت به خلق» سعادتی است که شایسته انسانهای بلندهمتی همچون حضرت آیتالله غیوری است. همانا مشیت الهی بر آن تعلق گرفته که بهار فرحناک زندگی را خزانی ماتم زده به انتظار بنشیند و این، بارزترین تفسیر فلسفه آفرینش در بیکران هستی و یگانه راز جاودانگی خداوند متعال است. بدون تردید تلاشهای خالصانه و خدمات ارزنده و بیشائبه آن مرد الهی و مجاهد نستوه در راستای خدمترسانی به مردم شریف ایران اسلامی، بهویژه نیازمندان و دردمندان که همواره با وجود کهولت سن و بیماری با علاقه در این نهاد مردمی حضور پیدا میکردند، برای ایشان چون باقیات الصالحاتی ارزشمند خواهد بود.