چکیده

در محاورۀ فایدون، افزون بر موضوع اصلی که اثبات جاودانگی نفس است، یکی از موضوعات فرعی عبارت است از ادّعای افلاطون مبنی بر اینکه حصول معرفت محض، طی زندگی دنیوی ناممکن است. نوشتۀ حاضر نخست، به دنبال توصیف و تبیین همین مدّعا است. سپس می­ک وشیم با استفاده از مطالب خود محاوره، به تبیین معنای معرفت محض بپردازیم. برای معرفت محض، دو معنی ممکن ارائه کرده ­ایم: الف- معرفت محض به معنی شناخت بی­ واسطه و به معرفت محض به معنی مثال معرفت (خود معرفت). همچنین تلاش می­ کنیم تا بر پایۀ این دو معنا از معرفت محض، دو دلیل در اثبات مدّعای افلاطون بیان کنیم: دلیل نخست از راه تفکیک شناخت بی­ واسطه از شناخت باواسطه و دلیل دوم از راه امتناع رسیدن تقلید به مثال خودش. مطالب فایدون، از بابت موضوع بحث، گاهی کوتاه و اندک است. هم با تفصیل مباحث و هم با برگرفتن نکته­ هائی از جاهای دیگر محاوره و بازسازی آن ها، کوشیده ­ایم دلایل را تقریر و اقامه کنیم.

دو فصلنامه تأملات فلسفی - دوره 6، شماره 15، زمستان 1394.

برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.