وقتی نام مادر ترزا برده می‌شود، بسیاری با احترام از او یاد می‌کنند؛ مثلا همان 10‌هزار‌نفری که از صبح در واتیکان جمع شده بودند یا یکی از مقامات رسمی هندی یا بسیاری از کسانی که عکس و کارهای راهبه آلبانیایی را دنبال می‌کنند. وقتی پاپ او را یک قدیس نامید، ناگهان برخی مخالفان از این ماجرا ابراز شگفتی کردند و اعتراض را به صورت هم‌زمان مطرح کردند. زمانی کسی قدیس اعلام می‌شود که اتفاقی خارج از عرف و روند معمول را گذرانده باشد، معجزه‌ای اثبات‌شده داشته باشد و از سال 2007 و پس از مرگ مادر ترزا تا‌به‌حال دو بار درمان‌های او به وسیله پاپ به‌عنوان معجزه تأیید شده؛ چراکه توانسته است یک بار تومور شکم یک زن، یک بار هم تومور مغزی یک مرد را درمان کند و این با هیچ‌کدام از مسائل پزشکی ممکن نیست؛ اما یکی از کسانی که همکار «مادر ترزا» در یکی از معبدها و محل‌های نگهداری از بیماران بوده است، گونزالس است که از نظر او بسیاری از اتفاقاتی که می‌افتد به‌چالش‌کشیدن حقوق ‌بشر و رعایت‌نکردن بهداشت بوده است. منتقدان مادر ترزا او را مخالف علم پزشکی و استفاده از دستورات جدید این علم می‌دانستند.
 اینکه آنان از سرنگ‌های چند بار استفاده‌شده، از مواد ارزان دارویی و بهداشتی استفاده می‌کردند و حتی عده‌ای هم گامی فراتر گذاشه‌اند و شبهات مادی به «مادر ترزا » مطرح کرده‌اند و او را برای تحت فشار قراردادن هندوها و دعوتشان به مسیحیت گناهکار دانسته‌اند. به‌هر‌روی این اتفاق جدید در عالم روحانیت است که قدیس جدیدی از سوی پاپ معرفی شده است؛ «قدیس مادر ترزا». هرچند به گزارش آسوشیتدپرس «حتی برای پاپ سخت است که مادر ترزا را قدیس مادر ترزا بخوانند؛ شاید برای همه ما آسان‌تر باشد که او را مادر ترزا صدا کنیم، این‌گونه او به ما نزدیک‌تر است».