منصوره یزدانجو طراح لباس، صحنه سینما و تئاتر

بعد از مرگ مایکل جکسون کت‌هاي او که در کنسرت‌ها و زمان ضبط آلبوم‌هايش به تن کرده بود، در یک حراجی به فروش رسيدند. البته این نخستین‌بار در جهان نبود که طرفداران یک فرد مشهور در مزایده لباس‌ها و لوازم شخصی‌اش شرکت کرده بودند، بلکه این پدیده سال‌هاست در جهان وجود دارد. اتفاقی که معمولا به شکل یک مزایده است و در آن تعدادی لباس یا وسیله شخصی یک سلبریتی به بالاترین قیمت به فروش می‌رسد. اما بحث فروش و کسب درآمد این موضوع یک بعد قضیه است، گاهی بعد دیگر این پدیده درواقع ارزش دادن به کارهای هنری و مانا نگه داشتن اثری است که برای طراحی و دوخت آن وقت و خلاقیت صرف شده. این نوع نگاه به این اتفاق درواقع مثل یک شناسنامه برای لباس است و یک لباس تنها با نام یک هنرپیشه یا فرد مشهور ارزش نمی‌گیرد، بلکه طراح لباس و نوع پارچه، فاکتورهایی است که از لباس افراد مشهور یک اثر هنری خلق می‌کند. اثری که ارزش فروشی بالاتر از ارزش واقعی‌اش را هم دارد.
در ایران کمتر از تعداد انگشت‌های دست ممکن است این اتفاق افتاده باشد، پس باید در رابطه با خرید لباس‌های دست دوم و این‌که چه لباس‌های دست دومی ارزش فروش دارند، این موضوع مدنظر قرار داده شود. این‌که یک لباس شناسنامه داشته باشد و با پارچه مرغوب و طراحی خلاقانه دوخته شده باشد یک بازار رقابتی ایجاد می‌کند. بازاری که باعث می‌شود این لباس با قابلیت‌هایش بی‌استفاده نماند. اگر رقابت بین طراحان لباس با این هدف و انگیزه شکل بگیرد و به سمت رقابت سالم پیش برود خیلی از افراد مشهور از فروش لباس‌های دست‌دوم‌شان استقبال خواهند کرد.