يك فعال سياسي اصلاح‌طلب اظهار داشت: خرداد سال ۹۲ رويداد مباركي بود كه به نظر من محصول بيداري مردم بود. در آن مقطع احساس جمعي بر سرخوردگي‌ها و تشتت‌ها غلبه كرد و مردم را به پاي صندوق‌هاي رأي كشاند. فعالان سياسي و نخبگان را به اين نتيجه رساند كه بايد با هم همگرايي پيدا كنند. مصطفي معين تصريح كرد: خوشبختانه اصلاح‌طلبان در يك ائتلاف نوشته يا نانوشته وارد شدند. اينكه اصلاح‌طلبان براساس خرد جمعي به اين نتيجه برسند كه كانديدايشان‌ به نفع آقاي روحاني كنار برود هم دستاوردي مهم و يك حركت اصلاح‌طلبانه براي كشور بود كه من آن را نشانه توسعه يافتگي سياسي اصلاح‌طلبان مي‌دانم. وي اظهار داشت: قبل از انتخابات سال ۹۲ به ‌دلیل سوءمديريت و عملكرد عوامانه دولت وقت در سطح جامعه حالت سرخوردگي و تحقيرشدگي ملي وجود داشت. بخشي از جامعه هم به دليل شرايط وخيم منطقه‌اي و قطعنامه‌هايي كه عليه ايران صادر شده بود، احساس خطر مي‌كرد. از يك طرف خطر جنگ، كشور را تهديد مي‌كرد و از طرف ديگر نخبگان منزوي و دچار انفعال شده بودند. وي افزود: جامعه در معرض يك نااميدي كامل بود. البته احساس خطر در موقعيت‌هاي حساس به كمك كشور آمده است، زيرا همانند بدن انسان، از نظر ايمني وقتي احساس خطر وجود داشته باشد، سيستم دفاعي خود را آماده برخورد و مواجهه با شرايط سخت مي‌كند. حتي اگر رويكرد دفاعي هم داشته باشد با حداكثر آمادگي به رويارويي خطرات مي‌رود. در آن مقطع آسيب‌هاي اجتماعي اعم از افسردگي، احساس خطر، اضطراب، دلهره، خشونت، طلاق، اعتياد و... به اوج خود رسيده بود. معين گفت: آسيب هاي زيادي در ۸ سال گذشته به كشور وارد شد و طي اين دوره كشور با سوء تدبير، عوام‌گرايي، عوام زدگي و غيره مديريت شد و ائتلاف منابع مالي و انساني بسياري رخ داد. مجموعه اين سوء تدبيرها هم به انزواي جهاني ايران منجر شد.