امروز، روز زیارتی توست؛ روز تجدید عهد با ولایت؛ روز شکفتن گل نیاز در دلهای حاجتمندان. امروز، روز زمزمه عشق است در حریم ملکوتی آنکه، رضای خداوند در گرو رضای اوست.
به گزارش ایسنا، اگرچه مشهدالرضا همواره ملجا و ماوای ما ایرانیها است و هیچ زائری از زیارت امام رضا(ع) دست خالی باز نمیگردد و همه ما در هر فرصتی به پابوسی حضرتش روانه میشویم، اما هستند ایامی در سال که مختص دخیل بستن دل به ضریح امام مهربانیها است که بیست و سوم ذی القعده جزو آنهاست.
در تقویم شیعی بیست وسوم ذیالقعده «روز زیارت مخصوص ثامن الحجج (علیه السلام) » نام گرفته درباره اینکه چرا این روز، روز زیارتی امام رضا (ع) نام گرفته این است که، برخی از افراد معتقدند امام هشتم شیعیان در روز ۲۳ ذیالقعده به شهادت رسیده است، اما باید گفت این روز، روز زیارتی مخصوص ایشان نامیده شده است تا مردم با توجه به ذات آن حضرت و به نقشی که ایشان در ایجاد مدینه رضوی داشتند پی ببرند.
زیارت شیعه و سنی ندارد، شخصیت و کرامت امام رضا(ع) در نظر اهل خرد و شیعه و سنی تا اندازهای بوده است که برآوردهشدن حاجات و توسل به ایشان برای آنان امری مسلم و مجرب به شمار میرفته است؛ درباره فضیلت زیارت امام رضا(ع)، روایات فراوانی در کتابهای معتبر حدیث وجود دارد. شیخ کلینی(ره) در باب زیارت امام هشتم (ع) میگوید: "زیارت حضرت برابر است با ثواب هزار حج و درصورت زیارت با معرفت برابر است با ثواب یک میلیون حج، ثواب انفاق و جهاد در راه خدا قبل از فتح مکه، ثواب هفتاد شهیدی که در رکاب پیامبر(ص) جهاد کرده باشند. "
همچنین «شیخ صدوق» در کتاب «عیون اخبار الرضا(ع) » احادیث متعددی را در این زمینه، نقل کرده است. یکی از این روایات، روایتی است که «احمد بن محمد رازی» از «حَمدان الدِّیوانی» و او از امام رضا(ع) نقل کرده است که فرمودند: «هر که مرا با وجود دوری راه، زیارت کند، روز قیامت در سه مکان به دیدار او خواهم آمد، زمانی که نامه اعمال را به دست چپ و راست دهند و نیز در کنار صراط و میزان و او را از هول و نگرانی خواهم رهانید. »
از پدران بزرگوار امام رضا (ع) نیز، روایات متعددی در فضیلت زیارت آن حضرت نقل شده است. از آن جمله، حدیثی است که «محمد بن عماره» از امام صادق(ع) و آن حضرت، با واسطه پدران بزرگوارش، از رسولخدا (ص) روایت کرده است که فرمودند: « دیری نمیگذرد که پارهای از وجود من در سرزمین خراسان مدفون شود. هیچ مومنی او را زیارت نکند، مگر آن که خدای متعال، بهشت را بر او واجب و آتش جهنم را بر او حرام کند. » همچنین، درحدیثی معتبر که شیخ صدوق و دیگر محدثان بنام شیعه آن را به نقل از «احمد بن محمد بزنطی» روایت کردهاند، امام رضا (ع) میفرمایند:«ما زارَنی أحَدٌ مِن أولیِائی عارِفاً بحَقّی إلاّ شُفِّعتُ فیهِ یَومَ القِیامَةِ؛ هیچکدام از دوستانم، مرا با شناخت حقم زیارت نمیکند، مگر آنکه روز قیامت او را شفاعت میکنم. » روز ۲۳ ذیالقعده، به روایتی، سالروز شهادت امام رضا(ع) و روز مخصوص زیارتی آن حضرت است. با توجه به روایات فراوانی که درباره ثواب زیارت آن حضرت، از رسولخدا(ص) و ائمههدی(ع) نقل شده، شایستهاست دوستداران اهلبیت(ع)، فرصت بهرهمندی از این فیض عظیم را از دست ندهند.
چه روزهایی حتما به زیارت برویم؟
علامهمجلسی در بحارالانوار بر استحباب زیارت امام رضا(ع) در روزهای خاصی تاکید بیشتری داشتهاند، روز تولد آن حضرت، یازدهم ذیالقعده. روز شهادت امام (ع)، روز بیعت مردم با ایشان یعنی روز اول یا ششم ماه رمضان. روز بیستوسوم ذی القعده که بنابر قولی در چنین روزی آن حضرت به شهادت رسیدهاند.
روز بیستوپنجم ماه ذیالقعده، معروف به روز «دحوالارض» روزی که خدای متعال زمین را گسترانید، عبادت در آن روز آثار و برکتهای عظیم و بیمانندی دارد و زیارت امام رضا(ع) در آن روز افضل اعمال دانسته شده است. روز چهارشنبه، این روز به نام امامان موسیبنجعفر(ع)، علیبنموسی(ع)، محمدبنعلی(ع) وعلیبنمحمد(ع) است. در روز جمعه نیز زیارت چهارده معصوم و ازجمله حضرت علیبنموسیالرضا(ع) مستحب است.
آداب زیارت امام مهربانیها
دیدار با اولیای خدا، آدابی دارد؛ آدابی که انجام آن، هم تکریم ولی خداست و هم ضامن بهرهمندی از پرتو معنویت و هدایت؛ آدابی که به زائر هم شور میبخشد و هم شعور. رعایت این آداب و دقت در مفهوم آنها، اسباب رسیدن به همان معرفتی است که امام(ع)، زیارت توام با آن را، کلید ورود به بهشت معرفی کردهاند. «ابن قولویه قمی» در کامل الزیارات، باب صد و دوم، آداب زیارت امام علی بن موسیالرضا(ع) را با استفاده از روایات معتبر، اینگونه شرح داده است: «هرگاه برای زیارت مضجع شریف امام علیبنموسیالرضا(ع) به توس رفتی، پیش از خروج از منزل و تشرف به حرم، غسل کن و هنگام غسل بگو:
اللَّهُمَّ طَهِّرْنِی وَ طَهِّرْ قَلْبی وَ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ أَجْرِ عَلَی لِسَانِی مِدْحَتَکَ وَ مَحَبَّتَکَ وَ الثَّنَاءَ عَلَیْکَ فَإِنَّهُ لَا قُوَّهَ إِلَّا بکَ وَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ قُوَّهَ دینِی التَّسْلِیمُ لِأَمْرِکَ وَ الِاتِّبَاعُ لِسُنَّهِ نَبیِّکَ وَ الشَّهَادَة عَلَی جَمِیعِ خَلْقِکَ- اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ لِی شِفَاءً وَ نُوراً- إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدیرٌ؛ بار خدایا؛ مرا پاک و قلبم را مطهر گردان؛ سینهام را فراخ و مدح و ثنایت را بر زبانم جاری فرما که هیچ نیرو و قدرتی جز به واسطه تو، وجود ندارد؛ میدانم که قوت دینم در این است که تسلیم فرمان تو باشم و از سنت و روش پیامبر تو پیروی کنم و بر جمیع آفریدگانت، شاهد و ناظر باشم. پروردگارا! این غسل را برای من شفا و نور قرار بده. همانا تو بر هر کاری، توانایی. »
«ابنقولویه» به استناد روایات معتبر، میافزاید:«آنگاه، لباس پاکیزه به تن کن و با پای برهنه، با وقار و آرامش به سوی حرم مطهر گام بردار و در حال حرکت، تکبیر و تهلیل(لااله الاا...)و تسبیح(سبحانا...) و تحمید(الحمدلله) بگو و پروردگارت را به بزرگی یاد کن. سعی کن در حین حرکت، گامهایت را کوتاهتر برداری. »
انتهای پیام