تیم حالا راه خود را گم کرده است و از نظر روحی روانی بسیار ضعیف است. بازیکنان خوبی در این تیم هستند که نمی‌توانند خوب بازی کنند. برای دفاع از نتایج نیاز به تغییرات بسیاری وجود دارد. شرایطی که آلاردایس پیش از این با آن روبرو شده بود و آن را حل کرده بود. حال باید دید آیا او می‌تواند در رده ی ملی نیز این تغییرات را ایجاد کند؟

اتحادیه تصمیم گرفت که مربی را انتخاب کند که تیمش در دفاع مستحکم باشد و با استفاده از ضربات ایستگاهی به گل برسد. تصمیم گیرنده ها به فکر تغییرات اساسی نیستند. آنها به دنبال کسی نیستند که کتاب فلسفه فوتبال انگلیسی را بنویسد. معمار بزرگ باید صبر کند. چه چیزی برای جراحی سریع تیمی که در بازی‌های نه چندان سخت مثل بازی با ایسلند در یورو شکست می‌خورد نیاز است؟ آلاردایس تنفر خود از فوتبال بی هدف انگلیس در یورو را ابراز کرده بود. او اهل حفظ مالکیت توپ نیست ولی اینکه بازیکنان انگلیس توپ را برای مدتی در اختیار خود نگه می‌داشتند را مناسب می‌دانست.

مهاجمین حالا فضای بیشتری خواهند داشت که مقابل تیم‌های ضعیف خودی نشان دهند ولی مقابل تیم‌های قدرتمند همه باید دفاع کنند. در طول دوران حضورش روی نیمکت‌ تیم‌ها، او به بازی با توپ‌های بلند مشهور است. اینکه تیم‌های شما برای مدتی طولانی با این سبک خوب کار کنند کار بسیار دشواری است. او از آن دسته مربی هایی است که با داشته های تیم سعی می‌کند بهترین عملکرد را داشته باشد تا اینکه بازیکنان جدید جذب کند.

در هر حال اولویت او تقویت خط دفاعی انگلیس خواهد بود.او در ماه می گفته بود که آرزو دارد با جان استونز کار کند و به او دفاع کردن را یاد دهد. انگلیس در طول یورو اشتباهات بسیاری داشت، اشتباهاتی که با هیچ منطقی مجاز نبود. هر چند که او از آن دسته مربیان قدیمی انگلیسی شناخته می‌شود ولی برای این کار ساخته شده است. ژوزه مورینیو در زمان حضور آلاردایس وستهام، او را "مربی قرن نوزدهم" خوانده بود. با این حال آلاردایس از لحاظ آمار و ارقام و آنالیزهای ویدئویی از دیگران جلو بود. بازیکنان گزارش‌های مخصوص خود را روی گوشی ها و تبلت‌هایشان دریافت می‌کردند و ورزش‌هایی مثل یوگا و روان‌شناسی ورزشی برایشان در نظر گرفته می‌شد.

در زمان حضورش در بولتون واندررز، تیم او واقعا بالاتر از توانش ظاهر می‌شد و نتایج خوبی کسب می‌کرد. حضور در نیمه بالای جدول برای آلاردایس کافی نبود تا سال 2006 به عنوان مربی تیم ملی انگلیس انتخاب شود.

آلاردایس پس از آن،‌جانشین دیک ادووکات در ساندرلند شد. تیمی که بردی تا آن موقع کسب نکرده بود و پس از 8 بازی در رده ی نوزدهم جدول قرار داشت. آنها پله‌های جدول را مثل راکت رو به بالا طی نکردند ولی آلاردایس موفق شد مانع سقوط آنها شود. 5 شکست پیاپی در طول کریسمس، گربه‌های سیاه را بار دیگر تهدید به سقوط کرد ولی آلاردایس می‌دانست که چطور اوضاع را سر و سامان بخشد. در آن موقع آلاردایس بهترین گزینه برای ساندرلند بحران زده بود، درست مثل انگلیس فعلی.

در 2010 نیز هدایت تیم ملی انگلیس به روی هاجسون سپرده شد و بار دیگر آلاردایس انتخاب نشد. هاجسون نمی‌دانست که در کدام مسیر قدم بگذارد. تیم او بسیار محافظه کارانه به جام جهانی 2014 صعود کرد و در آنجا سعی کرد با استفاده از بازیکنان خوبی که در خط حمله داشت پیش برود. آنها در سبک فوتبالی که می‌خواستند بازی کنند ثبات داشتند ولی در انتخاب بازیکنان اشتباهات زیادی رخ داد. انگلیس حتی در بازی‌های دوستانه نیز مقابل تیم‌های بزرگ ظاهر نشد و با تیم‌های کوچک بازی دوستانه برگزار کرد.

جذب مربیان بزرگ به تیم‌های ملی در دوره فعلی کار دشواری است ولی آلاردایس شرایط خوبی را تجربه خواهد کرد. او در بین پردرآمدترین مربیان جهان قرار خواهد گرفت و صعودش به جام جهانی بسیار آسان خواهد بود. به علاوه او فرصت کار کردن با بهترین های لیگ مثل هری کین،‌جیمی واردی، اریک دایر و راس بارکلی را خواهد داشت. شاید در گذشته انتخاب به عنوان سرمربی انگلیس اتفاق بسیار بزرگ و باشکوهی بود ولی چیزی که حالا اهمیت دارد این است که ممکن است آلاردایس انتخاب درستی برای انگلیس نباشد ولی برای حال حاضر این تیم مناسب باشد.