در ابتدای فصل نقل و انتقالات شاهد جدایی مهدی طارمی و رامین رضائیان از پرسپولیس بودیم. جدایی که با حرف و حدیث هایی همراه شد و ناراحتی هواداران و برخی پیشکسوتان این باشگاه را به‌دنبال داشت. در روزهای گذشته اما بحث بازگشت آقای گل لیگ گذشته به تیم قرمز پوش پایتخت مطرح شد و روز گذشته این مساله رخ داد. در خصوص این رفت و برگشت مهدی طارمی باید بگویم به نظر من در فوتبال از این اتفاق‌ها زیاد می‌افتد و خیلی نباید آن را بزرگ کرد. این مربی است که در نهایت تشخیص می‌دهد که بازگشت این بازیکن به او کمک خواهد کرد یا نه و در این مورد تصمیم نهایی را بگیرد. ضمن این که فکر می‌کنم برای طارمی هم تجربه خوبی شد تا از این به بعد تصمیمات بهتری بگیرد. برانکو به خاطر منافع باشگاه و منافع تیم کوتاه آمده است. او در حقیقت با طارمی برخورد پدر و پسری داشته و مانند یک پدر که پسرش را می‌بخشد راضی به بازگشت او شده است. از نظر من طارمی فقط بی‌تجربگی کرده و می‌شود این قضیه را پای سن کمش دانست و به او یک فرصت مجدد داد. تماشاگران فوتبال هم باید تمام اتفاقات را فراموش کنند. آنها آنقدر باگذشت و بزرگ هستند که به خاطر منافع تیمشان طارمی را ببخشند. خیلی‌ها در این مورد برانکو را با کی‌روش مقایسه می‌کنند و اعتقاد دارند اگر کی‌روش بود به این راحتی با این اتفاق کنار نمی‌آمد. در این خصوص نیز باید گفت قضیه تیم ملی با تیم باشگاهی فرق می‌کند. برای تیم ملی متقاضی زیاد است و خیلی راحت‌تر می‌شود روی اسم یک بازیکن خط قرمز کشید اما باشگاه فلسفه‌اش فرق می‌کند. از نظر من پرسپولیس جای تسویه حساب‌های شخصی با این جوان نبود. حالا هم که برگشته برانکو بزرگی خودش را نشان داد نه بی‌اقتداری‌اش را. طارمی هم باید قول بدهد که جواب این اعتماد را داده و چند برابر برای پرسپولیس تلاش کند.