به گزارش گروه تلکس شانا به نقل از ایرنا، تارنمای پایگاه خبری یاد شده نوشت؛ مهلت برگزاری کنفرانس اوپک و همکاران آن در خارج از این سازمان دو هفته مهلت باقی مانده مانده است.
قرار است کنفرانس مزبور در دوحه پایتخت قطر برگزار شود که همسایه جنوبی جمهوری اسلامی و در خلیج فارس واقع شده است .
کشورهای صادرکننده نفت خام سراسر جهان از سال 2010 سود چشمگیری از صادرات نفت به دست آوردند، زیرا قیمت ها پیرامون 100 دلار در هر بشکه در نوسان بود، تا اینکه به دلیل افزایش تولید نفت در آمریکا و به طور همزمان، تولید رکوردوار نفت در کشورهای اوپک (غیراز ایران)، عرضه این ماده خام بر تقاضای آن پیشی گرفت و منجر به سقوط قیمت های نفت در ژوئن 2014 (خرداد 93) شد.
ظرف 19 ماه پس از ژوئن 2014، قیمت های نفت خام 70 درصد کاهش پیدا کردند و در ژانویه 2015 (دی 93) قیمت نفت برنت به کمترین سطح خود در طول 12 سال گذشته رسید و نفت خام آمریکا نیز این اتفاق را یک ماه بعد، یعنی در ماه فوریه تجربه کرد.
افت ارزش نفت یعنی مهمترین کالای کشورهایی که اقتصادشان به شدت وابسته به صادرات آن است، این احساس مشترک را در آنها برانگیخته که برای کاهش تولید به منظور تثبیت قیمت ها باید دست به کار شد.
همانگونه که «جفری یو» استراتژیست ارشد بازار ارز شرکت بین المللی خدمات مالی یو.بی.اس سوئیس به پایگاه خبری بلومبرگ درتاریخ اول آوریل (13فروردین) گفت: بازاری که کارکرد آن طبیعی و نرمال است، قیمت هر بشکه نفت باید بین 50 تا 80 دلار باشد.
موافقتنامه حفظ تولید نفت در سطح تولید رکوردگونه ژانویه 2016 که در 16 فوریه (27 بهمن) توسط عربستان سعودی، روسیه، قطر و ونزوئلا امضا شد و سپس نیجریه نیز از آن پشتیبانی کرد، به تغییر جهت روند کاهشی قیمت های نفت کمک کرد، اما تحولات این بازار سبب افزایش قیمت ها شد.
براساس این گزارش از اول آوریل ( 13 فروردین ) 12 کشور اعلام کرده اند که در کنفرانس دوحه شرکت خواهند کرد که شامل عربستان سعودی، روسیه، کویت، نیجریه، امارات متحده عربی، اندونزی، ونزوئلا، بحرین، الجزایر، عمان، اکوادور و قطر می شود.
** ونزوئلا
بانک سرمایه گذاری آر.بی.سی کانادا در مطالعه اخیر خود، پنج اقتصاد را مشخص کرده است که از تحولات بازار نفت تاثیر می پذیرند، مگر اینکه قیمت های نفت بالا بروند. ونزوئلا که دارنده بیشترین ذخایر اثبات شده نفت در جهان است، از جمله این کشورهاست.
وضع اقتصاد ونزوئلا می تواند بطور تقریبی بیان شود، زیرا این کشور انتشار آمار واقعی را از اواخر سال 2014 متوقف کرده است.
بحبوحه بحران نفتی، بانک مرکزی ونزوئلا نرخ 180 درصدی تورم را تائید کرد، هر چند اقتصاددانان این نرخ را 275 درصد برآورد کردند و انتظار می رود نرخ تورم ونزوئلا در سال 2016 به 720 درصد برسد.
دولت ونزوئلا بی درنگ از هر تلاشی برای بالا بردن قیمت های نفت حمایت می کند، اما چنانچه این تلاش ها، قیمت نفت را 100 درصد افزایش دهند، نجات ونزوئلا از ورشکستگی اقتصادی همچنان مستلزم افزایش بیشتر سطح قیمت های نفت خواهد بود.
*روسیه
این کشور غیراوپکی ، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و شکل گیری دوباره اقتصادش، تقریبا به صادرات نفت و گاز وابسته شده و صدور منابع انرژی به اروپا و آسیا را در دستور کار دارد و علاوه بر سقوط قیمت های نفت، بلکه از کاهش بهای گاز نیز روسیه آسیب دیده است.
علاوه بر این، تحریم های اقتصادی تحمیل شده بر این کشور از سوی غرب به دلیل موضوع اوکراین نیز بر اقتصاد روسیه تاثیر منفی گذاشت .
نرخ برابری روبل در مقابل دلار آمریکا بیش از 100 درصد کاهش یافته و این واحد پولی را به یکی از بی ثبات ترین ارزهای اروپایی در دوسال گذشته تبدیل کرده است.
تحریم های اروپا به سازماندهی مجدد صادرات انرژی در روسیه سرعت بخشید و این کشور را به چین نزدیکتر کرد.
سال 2015 تجارت روسیه با چین، 12.1 درصد کل فعالیت های تجاری خارجی این کشور را تشکیل داد، در حالی که در سال 2014 بالغ بر 11.3 درصد آن بود.
چین در حالی که به دنبال افزایش حجم واردات نفت خود در سال های آینده است تا به بزرگترین مصرف کننده نفت در جهان تبدیل شود، اما «فولیانگ زونگ» معاون شرکت تجاری یونیپک (Unipec) چین، افزایش قیمت نفت را به نفع روسیه می داند.
** ایران
پس از تشدید تحریم ها علیه ایران در سال 2012، تولید نفت این عضو اوپک به میزان یک سوم کاهش پیدا کرد و با لغو تحریم های ایران در ژانویه (دی ماه ) گذشته، تا زمانی که تولید نفت این کشور به سطح پیش از تحریم بازگشت نکند، ایران علاقه ای به گفت و گو در مورد متوقف ساختن تولید در سطح ماه ژانویه نخواهد داشت.
یک منبع آگاه به رویترز گفته است، وزیر نفت ایران در نشست اوپک شرکت می کند، اما در گفت و گوهای مربوط به طرح فریز نفتی حاضر نمی شود.
تداوم ارزانی نفت به معنی سود کمتر برای ایران از محل فروش نفت است و امکان خارج سازی تولیدکننده های پرهزینه تر نفت از بازار را فراهم سازد و در عین حال این فرصت را برای ایران فراهم می کند تا جای خالی آنها را پر کند و تولید خود را افزایش دهد.
*الجزایر و نیجریه
هر چند این دو کشور عضو اوپک در بسیاری از موارد با هم تفاوت دارند، اما اکنون مشکلات مشابهی دارند. هر دو کشور در فهرست «کشورهای متزلزل صادرکننده نفت» بانک آر.بی.اس قرار دارند.
دو کشور یاد شده در گذشته مستعمره قدرت های بزرگ اروپایی بوده اند، اکنون قربانی حملات سازمان های تروریستی القاعده و بوکوحرام هستند.
کاهش بیشتر قیمت های نفت، کار این کشورها را در مبارزه با سازمان های تروریستی یاد شده سخت تر می کند.
**اکوادور
نفت 40 درصد صادرات اکوادور را تشکیل می دهد و این کشور از کاهش تولید نفت به منظور افزایش سطح قیمت ها بطور فعال حمایت می کند و مسئولان این کشور و «کارلوس پارجا» وزیر نفت آن طرفدار طرح فریز نفتی هستند.
**عربستان سعودی
عربستان سعودی که بزرگترین تولیدکننده نفت در جهان محسوب می شود، در ابتدا از اقدام مشترک برای کاهش تولید به سطوح سال 2015 خودداری کرد و برای بیرون کردن تولیدکنندگان نفت شیل در آمریکا و تحت فشار قرار دادن روسیه، اقدام به افزایش تولید کرد، اما اکنون برای نخستین بار با کسری بودجه مواجه شده است و در جست و جوی راهی برای کاهش مخارج و رهایی از وابستگی به نفت است.
اول آوریل، «محمد بن سلمان» معاون ولیعهد عربستان سعودی از طرح بزرگ سرمایه گذاری دو هزار میلیارد دلاری خبر داد که این کشور خاورمیانه ای را از بزرگ ترین تولیدکننده به بزرگترین سرمایه گذار جهان تبدیل می کند.
شاهزاده محمد همچنین گفت: چنانچه ایران قصد موافقت با طرح فریز نفتی را نداشته باشد، کشورش هیچ طرحی در مورد فریز نفت را بررسی نخواهد کرد.
**دورنما
متفاوت بودن اهداف کشورهای شرکت کننده در کنفرانس دوحه، در حقیقت این برایند نیروی یک کشور یا گروهی از کشورها است که می تواند مشخصات بازار را به جهات مختلف منتقل کند.
جمهوری اسلامی ایران به روشنی خود را از فرایند مذاکرات فریز نفتی مستثنی کرده و عربستان سعودی با پیشرفت مذاکرات بدون مشارکت ایران مخالفت کرده است و پیش بینی می شود نشست 17 آوریل چیزی بیش از گردهمایی کسانی که به احتمال زیاد حتی از بودن با یکدیگر در یک اتاق بیزار هستند، نخواهد بود.
فرصت دو هفته ای تا برگزاری کنفرانس دوحه باقیمانده است، این امکان را به طرف های مربوطه می دهد تا در رابطه با تصمیم خود در مورد تولید تفکر کنند.
نشست اوپک می تواند مسیر بازار نفت را تعیین کند
پایگاه خبری اویل پرایس آمریکا، کنفرانس سرنوشت ساز 17 آوریل (29 فروردین) اوپک و روسیه در قطر را مورد توجه قرار داد و نوشت: این نشست می تواند به خوبی تعیین کننده مسیر بازارهای آتی نفت، دستکم تا نشست دوم ژوئن (13 خرداد) اوپک در وین باشد.
صاحبخبر -
نظر شما