جز تاسف و حسرت، حسین کلانی حرفی ندارد برای گفتن از زنده‌یاد همایون بهزادی: «همایون سردار تیم شاهین بود. او بهترین بازیکن این تیم به حساب می‌آمد و یادم هست زمانی که قرار شد من به این تیم بروم، با روی گشاده مرا پذیرفت و واقعا مدیون زحماتش هستم. او زحمات زیادی برای من کشید و انگیزه‌هایی که او و جعفر کاشانی به من دادند، باعث شد هر چه می‌خواهم در زندگی ورزشی‌ام به دست بیاورم. همایون در موفقیت‌هایم نقش زیادی داشت و اگر بخواهم صادق باشم باید بگویم که موفقیت‌هایم را به او مدیونم. به نظرم دیگر نظیر همایون نخواهد آمد. او در مسائل اخلاقی هم همیشه سرآمد بود. در دوران جنگ ایران و عراق هیچ هدفی به جز خدمت به مردم نداشت و همیشه به همه کمک می‌کرد، بدون اینکه توقعی داشته باشد. خودش مهربان بود و نامهربانی را نمی‌توانست قبول کند. بهزادی از ورزشکاران تحصیلکرده ایران بود و از نظر دانش فوتبالی هم جزو نخبه‌ها به حساب می‌آمد. همایون در فوتبال ایران به حقش نرسید. ان‌شاءا... خداوند او را بیامرزد.»