رضااحدی درگذشت. خبربرای آنهایی که فوتبال را از سالهای دهه شصت به یادداشتند خبری شوک برانگیز و بهت آور بود. چرا که باور مرگ ستاره چپ پا و تکنیکی تیم ملی آن هم در سن 53 سالگی بسیار سخت است.

   بچه محل نظام آباد
رضا احدی به نسلی تعلق دارد که فوتبال را از کودکی و در کوچه پس کوچه ها و با بازی گل کوچک یاد گرفت. او زاده محله نظام آباد در جنوب شرقی تهران در نهم آذر سال 1341 است. یکی از آن محله هایی که تا همین چند سال قبل که هنوز کوچه ها باریک و خانه ها قدیمی بودند که از آن صدای دلنواز کشیده شدن توپ پلاستیکی روی بدن آسفالتی خیابان به گوش می رسید. رضا احدی نیز از آن گل کوچ بازهای قهار بود که حتی دراوج دوران فوتبالش نیز هیچگاه از این کوچه پس کوچه ها و مسابقات گل کوچک و کاپ های محلی دل نکند. احدی چپ پایی بود که تکینک نابش را در همین کوچه پس کوچه ها آموخته بود و همان ظرافت و خلاقیت را همراه خودش به زمین ورزشگاه شیرودی و آزادی می آورد. رضا احدی درحالی که تنها شانزده سال دانست در سال 1357 به تیم استقلال پیوست. استقلال که در آن زمان بهترین مهره های فوتبال ایران را دراختیار داشت اما رضا احدی در اوج جوانی توانست جای خودش را در یکی از بهترین تیمهای تاریخ فوتبال ایران بازکند. او ابتدا در تیم جوانان استقلال بازی کرد اما در هفده سالگی نه تنها خودش را به ترکیب اصلی رساند که توانست پیراهن تیم ملی ایران را به تن کند. او با تیم استقلال درسال 1364 به مقام قهرمانی باشگاههای تهران دست یافت و با لباس تیم ملی ایران در رقابت‌های بازیهای آسیایی دهلی نو 1982 و جام ملتهای آسیا 1984 در سنگاپور حضور یافت. احدی اولین بازیکن فوتبال ایران است که بعد از انقلاب اسلامی برای بازی به یک کشور اروپایی رفت و درسال 65 درتیمی کوچک در رده های پایین تر آلمان بازی کرد.
او سابقه قهرمانی در جام باشگاههای آسیا و قهرمانی های متعدد داخلی را همراه تیم محبوبش استقلال در کارنامه دارد. او در دهه شصت و اوایل هفتاد بی تردید یکی از بهترین بازیکنان فوتبال ایران به شمار می آمد و افتخارات زیادی را به دست آورد. او بعد از جدایی از استقلال در اوایل دهه هفتاد به تیم بانک تجارت پیوست و بعد از دوسال بازی در این تیم به ذوب‌آهن پیوست. او سابقه حضور کوتاه مدت در آخرین سال فوتبالی اش در پرسپولیس را نیز دارد هرچندآن تنها 35 دقیقه حضور در بازی برابر شموشک نوشهر بود. او در سال 1374 برای همیشه از دنیا بازی فوتبال کناره‌گیری کرد و خیلی زود در رده جوانان و امید به مربی‌گری پرداخت. او در باشگاه استقلال موفقیت هایی نیز به دست آورد و بازیکنانی چون خسرو حیدری، فرزاد آشوبی، مجتبی جباری ، آندو تیموریان و بسیاری از ستاره های بزرگ فوتبال ایران کسانی هستند که دررده های جوانان و امیدها زیر نظر رضا احدی کشف و به فوتبال ایران معرفی شدند. او اما بنا به دلایلی که خودش آنرا بی مهری و عدم توجه می دانست خیلی زود و بی سروصدا از دنیای مربی گری فوتبال کنار رفت. رضا احدی روز گذشته و بعد از چندماه دست و پنجه نرم کردن با بیماری سخت دارفانی را وداع گفت. مراسم تشییع جنازه این بازیکن مطرح تیم ملی و باشگاه استقلال روز چهارشنبه ساعت 9 صبح از مقابل ورزشگاه شیرودی برگزار می شود.

   پیام باشگاه روت وایس اسن
باشگاه روت وایس اسن که درحال حاضر در رقابت های لیگ غرب آلمان بازی می کند همان باشگاهی است که رضا احدی در سال 65 به آن پیوست و مدتی در آن به بازی مشغول بود. باشگاه روت وایس مدتی پیش که خبر بیماری رضا احدی دررسانه های مختلف منتشر شد با اطلاع از این موضوع متنی را منتشر کرد.

   درگذشت چپ پای تکنیکی
رضا احدی بی تردید یکی از بهترین هافبک های تاریخ فوتبال ایران و استقلال به حساب می آید. او مدتی قبل متوجه شد که به بیماری  از ناحیه ریه و کبد مبتلا است و به همین دلیل چند هفته ای در بیمارستان ایران مهر بستری و تحت مراقبت های ویژه قرار گرفت. اما تلاش پزشکان برای بهبودی او بی نتیجه ماند و در نهایت صبح دیروز این بازیکن توانمند و قدیمی دار فانی را وداع گفت.او به دلیل شباهت ظاهری و البته سرعت و تکنیکش درمیان علاقمندان به فوتبال به رودی فولر فوتبال ایران معروف بود.

   بازیهای درخشان در تیم ملی
اوج درخشش بازیهای رضا احدی درتیم ملی ایران مسابقات آسیایی سال 1982 دهلی نو در هند و جام ملتهای آسیا در سال 1984 بود که در کشور سنگاپور برگزار می شد. تیم ملی ایران یکی از طلایی ترین دوران خود را از نظر بازیکن سپری می کرد و رضا احدی ستاره سمت چپ خط هافبک همین تیم بود. او اولین بازی اش را در بازیهای آسیایی و‌آخرین آنها را در جام ملتهای آسیا در سال 84 برگزار کرد. اولین حضور او در بازی ایران و کره جنوبی بود که ایران با تک گل حمید درخشان به پیروزی رسید. او دراین دوره از بازیها بیشتر به عنوان بازیکن تعویضی به میدان می رفت و هربار به میدان می رفت یکی از بازیکنان موثیر تیم ملی بود. اما سه گل ملی رضا احدی در سال 1363 و بازی تیم ایران مقابل فیلیپین در رقابت های مقدماتی جام ملتهای آسیا در جاکارتای اندونزی رقم خورد. دربازی ایران با فیلیپین که با نتیجه هفت بر یک به نفع ایران به پایان رسید او 3 گل به ثمر رساند. آخرین حضور رضا احدی در تیم ملی نیز به بازی ایران و کویت در جام ملتهای آسیا مربوط می شود که تیم ایران در ضربات پنالتی بازی را به کویت واگذار کرد.

  نرسیدن به نیمکت استقلال
رضا احدی یک بار در آستانه مربی گری در استقلال تیم محبوبش قرار گرفت اما نتوانست به آن برسد چرا که تنها 60 دقیقه برای پرسپولیس به میدان رفته بود. سال 1386 ناصر حجازی بعد از نتایج نسبتا ضعیف مرفاوی در سال 85 که منجر به چهارمی استقلالی ها در لیگ شد، هدایت این تیم را قبول کرد. او در نظر داشت تا رضا احدی و مجید نامجو مطلق را به عنوان دستیار خود انتخاب کند که با مخالفت هیات مدیره وقت استقلال روبه رو شد. استدلال هیات مدیره وقت استقلال این بود که احدی و نامجو مطلق در پرسپولیس بازی کرده اند و استقلالی نیستند. در نهایت حجازی تلاش کرد تا برابر این اظهارات مقاومت کند اما نتوانست حرفش‌را به کرسی بنشاند تا مرفاوی و ورمزیار دستیاران حجازی در استقلال شوند.اینگونه بود که احدی هیچگاه به نیمکت استقلال نرسید با آنکه نقش زیادی در پرورش ستاره‌های آن زمان استقلال داشت.
حضور 60 دقیقه ای با لباس قرمز
رضا احدی از جمله بازیکنانی بود که سابقه بازی در هر دو تیم استقلال و پرسپولیس را داشت. او در گفت‌وگویی که دو ماه قبل پیش از آخرین داربی تهران با خبرگزاری ایسنا انجام داد داستان انتقالش به پرسپولیس را روایت کرده بود: «من در ذوب آهن بودم و قراردادی دو ساله با این تیم داشتم. می‌خواستم به تهران بیایم ، ولی باشگاه ذوب آهن رضایتنامه‌ام را نمی‌داد. آقای عابدینی در آن زمان رییس فدراسیون بود و گفت یک چک به ذوب آهنی‌ها بدهم تا او اقداماتی جهت گرفتن رضایت‌نامه انجام دهد. در آن زمان نام پرسپولیس به پیروزی تغییر یافته بود و عابدینی به من گفت که درحال جمع کردن بازیکنان خوش اخلاق هستیم و من را به پرسپولیس برد. من کلا یک بازی آن هم 60 دقیقه برای این تیم بازی کردم و هنوز هم چوب آن 60 دقیقه را می‌خورم، با اینکه من بعد از آن خیلی سریع از این تیم بیرون آمدم.» اودرباره خاطره اش از اولین حضورش در داربی تهران نیز گفت: « فکر می‌کنم که در سال 60 بود که در داربی برای اولین بار بازی کردم. سال 57 به استقلال آمدم ، ولی انقلاب شد و یک سال هم بازی‌ها برگزار نشد. آن زمان هم مثل الان رسانه‌ها زیاد نبودند تا بتوانیم به راحتی این مسائل را به خاطر داشته باشیم. به همین دلیل اولین بازی‌ام در استقلال را به خاطر ندارم.» اودرباره شیرین ترین خاطره اش از دربی گفت: « سال 62 در یک بازی 130 هزار تماشاگر آمده بودند و تماشاگران حتی روی پیست د‌و‌و‌مید‌ا‌نی هم نشسته بودند. در آن بازی مرحوم حجازی کاپیتان تیم ما بود و توانستیم پر‌سپولیس را ببریم. تلخ‌ترین خاطره‌ام از داربی‌ها هم به آن بازی می‌گردد که شاهرخ بیانی به پر‌سپولیس رفته بود و به ما دو گل زد و ما بازی را باختیم.»