جوادرستم زاده-مشهد
سیاه جامگان بر خلاف شروع امیدوارکنندهای که در ابتدای فصل داشت خیلی زود عیار مدیریتش مشخص شد و با جدایی خطیبی تنها پس از چند بازی معلوم شد که این تیم در ادامه راه با مشکلات اساسی روبهرو خواهد بود. هم سعید رمضانی و هم فرهاد کاظمی البته روی یک نکته انگشت گذاشتند و اینکه خطیبی تیم را ناهمگون و بد بسته بود. اتفاقا همان ابتدای فصل هم خیلیها معتقد بودند نوع یارگیری سیاه جامگان با توجه به اتکای بیحد به تبریزیها خوب نبود. همین هم شد که حالا مشخص شده 9 هافبک برای این تیم گرفته شده و تنها دو مهاجم دارد و یا در جناحین همه چیز نامتوازن است.
فرهاد کاظمی که در مشهد هواداران خاص خودش را دارد درست بعد از اولین تمرین اعلام کرد که این تیم نیاز به خانه تکانی اساسی دارد. او کار را شروع کرد و البته موفق هم نبود و نتوانست مرحمی بر سیاه زخمهای تیم مشهدی باشد. او هنوز پیروزی به دست نیاورده و همچنان شاهرودی و کرمانی مقدم، دستیارانش که در کنفرانسهای قبل از بازی به نوبت به جای او پشت میکروفنها میایستند از 12 جابه جایی در نیمفصل میگویند و همچنان توپ را به زمین مدیریت میاندازند.
با این حال نباید فراموش کنیم سیاهجامگان مهرههایی در اختیار دارد که همگی در تیم سابق خود یک «تیم» بودند؛ از رضا عنایتی، احمد کامدار، میثم حسینی، محسن دلیر و محسن فروزان در لیگ برتر تا پیمان میری، بهروز افشار، سالار افراسیابی در لیگ دسته اول اما حالا چطور میشود که اجتماع همه اینها در یک تیم لیگ برتری و البته پر مدعا (از نگاه مدیرانش) میشود این سیاهجامگان؟
مدیران سیاهجامگان گرچه موفقیتشان در لیگ دسته اول و دوم را در اداره بدون پول تیم ثابت کردند اما حضور آنها در لیگ برتر اثبات کرد که تفاوت مدیریت در این دو لیگ خیلی زیاد است. عباسی به هوای جیب پر، ابتدای فصل حسابی ریخت و پاش کرد و آنقدر عجیب در پرداختها بین بازیکنانش تبعیض گذاشت که حالا وقتی صحبت از پرداخت 40 درصد از قراردادها میکند، تنها عده کمی از بازیکنان آنهم از نوع غیر بومیاش سر را به نشانه تایید تکان میدهند!
در حال حاضر اینجا اصلا بحث درباره داشتهها یا نداشتههای سیاهجامگان نیست که اهل فن، خوب میدانند وضعیت «پدیده» به مراتب از نظر مالی وحشتناکتر از سیاهجامگان است اما مدیریت آنها اجازه نداده این مساله زیاده از حد به بیرون درز کند و همین مدیریت هم باعث شده تا تیمی که به مراتب از سیاهجامگان کممهرهتر است در جدول ردهبندی بالانشینتر باشد.
اما آیا مدیران باشگاه فکر کردهاند که قرار است چه معجزهای در نیمفصل رخ دهد که سیاهجامگان پاییننشین یک دفعهای بالانشین جدول شود؟ کدام بازیکن یا بازیکنان از مریخ میخواهند به زمین نازل شوند تا نماینده مشهد را خوشبخت کنند؟ و از همه مهمتر پول برای جذب بازیکن در چه سطحی در حساب باشگاه موجود است؟ و البته باید دید کدام بازیکن درجه یک حاضر است راهی تیم در حال سقوط شود؟
برای حل معادله موفقیت سیاهجامگان کافی است اولا به نتایجی که تا کنون گرفته فکر کنیم، دوما به بازیهایی که در نیمفصل دوم پیشرو دارد و سوما به سایر تیمهای حاضر در لیگ برتر؛ استقلال، پرسپولیس، سپاهان، گسترش فولاد، ذوبآهن و یا کدام تیم میتواند جایگزین امثال سیاهجامگان، راهآهن، استقلال اهواز، ملوان و یا حتی فولاد خوزستان در جمع نامزدهای سقوط شود؟ پس برای حل این مساله باید به سراغ نقض آن رفت که سیاهجامگان اگر بماند، کدام تیم خواهد افتاد؟
مساله بعدی درباره ادامه بازیهای این تیم است. شاگردان فرهاد کاظمی (اگر تا آن موقع شاگرد او باشند) در نیمفصل دوم در خانه استقلال و پرسپولیس به میدان خواهند رفت و در هیاهوی بالانشینی مدعیان، میزبان سپاهان و ذوبآهن و امثالهم خواهند بود، نماینده مشهد چند امتیاز خواهد توانست از این بازیهای نفسگیر صید کند؟
سیاهجامگان، امروز چوب احساسات مدیرانش را میخورد، مدیران احساسی که خطیبی را برکنار کردند، احساسی رمضانی را سرمربی کردند، احساسی فرهاد کاظمی را آوردند و حالا از روی احساس و البته کمی هم چربزبانی آقای سرمربی او را حفظ کردهاند.
سیاهجامگان حالا پر از بدهی هم هست، از بازیکنان سال گذشته که با چکهای برگشت خورده در انتظار گوشه چشم مدیران تیم هستند تا بازیکنان امسال که هرچه به آخر فصل نزدیک میشویم ارقام و اعداد طلبشان بیشتر هم میشود و این یعنی بوی «ابومسلم» هم میآید.
عباسی حالا سرد و گرم مدیریت فوتبال را چشیده، چک برگشتی و سر و صدای بازیکن و همه چیز را به چشمش دیده و حالا وقتش است یک تصمیم درست بگیرد، تصمیمی که هرچه هست باید در آن از «عقل» خیلی بیشتر از «احساس» استفاده کرد، تصمیمی که نهایتش منجر به بقای سیاهجامگان شود، بقایی که با ادامه روند فعلی، با شک و تردید فراوان همراه است.
فسخ قرارداد ۴ بازیکن
سیاه جامگان
4 بازیکن تیم فوتبال سیاه جامگان با پایان نیمفصل اول لیگ برتر قراردادهای خود را با این باشگاه فسخ کردند. رنان داسیلوا، بابک مرادی، تومیک داودیان و محمدرضا بازاج 4 بازیکن تیم سیاه جامگان هستند که قراردادهای خود را به صورت توافقی با این تیم فسخ کردند. از میان بازیکنان فوق داسیلوا فرصت حضور در میدان را به دست آورد. این بازیکن برزیلی در هفت مسابقهای که برای سیاه جامگان به میدان رفت 279 دقیقه در زمین بود و یک اخطار هم دریافت کرد. همچنین بابک مرادی هم در بازی هفته دوم مقابل استقلال اهواز 63 دقیقه در زمین حضور داشت.
آیا تیم مشهدی فلج خواهد شد؟
شیوع سیاه زخم بیاعتمادی در سیاهجامگان
صاحبخبر -