علي اميري فر
جيمي کاراگر اعتقاد دارد که سمت سرخ شهر منچستر بايد گوي سبقت را در جذب بهترين مربي جهان بربايد.
در شرايطي که در روزهاي اخير شايعات بسياري در خصوص آمادگي سرمربي اسپانيايي بايرن مونيخ براي کار با منچستر سيتي مخابره شده است، اسطوره ليورپول اعتقاد دارد که تيم هم شهري نبايد سيتي را بدون رقيب بگذارد. يادداشت کارا را در ذيل مي‌خوانيد:
آيا واقعا من يونايتد به من سيتي اجازه مي‌دهد که بدون رقيب، اقدام به جذب گوارديولا کند؟ مي‌دانم که مورينيو هم بيکار است، اما اين اتفاق رخ نمي‌دهد. در سال 2013 هم گزينه او روي ميز بود اما آن‌ها ديويد مويس را انتخاب کردند. باور داريم که هيات مديره من يونايتد و سر بابي چارلتون به دنبال شيوه‌اي ديگر از بازي هستند. گوارديولا از همه نظر براي يونايتد مناسب است اما تاکنون آن‌ها از او دور بوده‌اند و طوري به نظر مي‌رسد که اتحاد به عنوان مقصد بعدي او اجتناب ناپذير مي‌آيد. نمي‌گويم که فن خال بايد اخراج شود. او به حداقل، يعني ليگ قهرمانان در فصل نخست رسيد و در نبرد براي قهرماني است. اما اگر ليونل مسي، کريستيانو رونالدو و روبرت لواندوفسکي بازيکن آزاد بودند، من يونايتد براي خريد آن‌ها تلاش نمي‌کرد؟ پپ بهترين مربي جهان است. دليلي وجود ندارد که براي جذب او تلاش نکنند. سيتي وقت را هدر نمي‌دهد. آن‌ها پيگريني را دارند که تاکنون موفق بوده اما باز هم بيشتر مي‌خواهند. آن‌ها از همان سه سال پيش که هاينکس هنوز مربي بايرن بود، گوارديولا را مي‌خواستند. چه بسا سيتي در اين فصل قهرمان شود اما آن‌ها کيفيت بيشتري مي‌خواهند.
در سال‌هاي اخير سيتي در تمام زمينه‌ها از من يونايتد پيشي گرفته و اين تنها به پول ربط ندارد. يونايتد هم هزينه‌هاي زيادي متحمل شده اما سيتي جام‌هاي بيشتري برنده شده و ترکيب بهتري دارد. آن‌ها در استخدام‌ها باهوش‌تر بوده‌اند و با يک آکادمي جديد، برتري خود را تثبيت کرده‌اند. اگر تغيير خاصي به وجود نيايد، رايان گيگز جانشين فن خال مي‌شود. فکر مي‌کنم گيگز بتواند مربي موفقي باشد. او بهتر از تمام کانديدهاي احتمالي باشگاه را مي‌شناسد. اين تنها برتري گيگز نسبت به پپ است. اما با تجربه، سابقه و جذابيتي که گوارديولا دارد و در سمت آبي همان شهر است، باور مي‌کنيد که بازيکنان بزرگ اولدترافورد را انتخاب کنند؟ اين اتفاق رخ نمي‌دهد. آن ها رونالدو، بيل و نيمار را مي‌خواهند اما اين بازيکنان به من يونايتد با اين کيفيت بازي نمي‌آيند. مربي‌اي مانند گوارديولا است که مي‌تواند درها را به روي بهترين‌ها باز کند.
گوارديولا آماده يک چالش جديد است. مي‌بينم که او مرتب در بايرن ترکيب‌هاي مختلفي به کار مي‌گيرد تا دانشش را افزايش دهد. بوندس ليگا ديگر براي او چالشي ندارد. آن‌ها بازي‌ها را سپري مي‌کنند تا به ليگ قهرمانان و فينال و قهرماني در آن برسند. اگر اينطور نشود، باز هم او ملامت مي‌شود. اما نبايد اينطور باشد. ليگ قهرمانان يک جام است و مهم نيست که در آن چقدر خوب باشيد. هميشه به شانس نياز داريد. گاهي با يک تصميم بد داوري همه چيز از دست مي‌رود. گوارديولا اين را مي‌داند. او پنج جام در سال 2009 به دست آورد اما اينطور نمي‌شد اگر گل آندرس اينيستا در نيمه نهايي مقابل چلسي در آن شرايط به ثمر نمي‌رسيد. اگر بايرن به فينال نرود نمي‌شود مربي را مقصر دانست.
حضور پپ در انگلستان هيجان زده‌ام مي کند. کارش را در تمرينات بايرن دو بار در سال گذشته ديده‌ام و همواره ميل به هجوم را در نزد بازيکنانش يافته‌ام. او انتظارات بسياري از بازيکنان دارد. با ژابي زياد حرف مي‌زنم. او يک بار به من گفت که حرف‌هايي که پپ پيش از بازي به بازيکنان مي‌زند، با هيچ چيز ديگر که تجربه کرده باشد قابل قياس نيست. همينطور ژابي گفت که پپ در دوازده ماه گذشته همواره در خصوص ليگ برتر از او سئوال مي‌کرده است. او براي کار در اينجا اضطراب‌هاي خاص خود را دارد. نگران سنگيني برنامه بازي‌ها است. نگران اين است که آب و هوا باعث شود زمان لازم براي تمرين کردن وجود نداشته باشد. نااميد بود که بايرن سه بار در هفت روز بازي داشت و اين در انگلستان عادي است. دستاوردهاي پپ همه چيز را به ما مي‌گويند. او به هر باشگاه برندي خاص از سبک بازي مي‌دهد که پيش تر نداشته است. من يونايتد بايد خوشحال شود که اين اتفاق براي او بيفتد.