به گزارش خبرنگار اجتماعی ایرنا، شب یلدا یا شب چله آخرین روز آذرماه، شب اول زمستان و درازترین شب سال است؛ ایرانیان باستان با باور اینکه فردای شب یلدا با دمیدن خورشید، روزها بلند تر شده و تابش نور ایزدی فزونی می یابد، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید می خواندند و برای آن جشن بزرگی برپا می کردند.
نور، روز و روشنایی خورشید، نشانه هایی از آفریدگار بود در حالی که شب، تاریکی و سرما نشانه هایی از اهریمن.
مشاهده تغییرات مداوم شب و روز مردم را به این باور رسانده بود که شب و روز یا روشنایی و تاریکی در یک جنگ همیشگی به سرمی برند. روزهای بلندتر روزهای پیروزی روشنایی بود، درحالی که روزهای کوتاه تر نشانه یی از غلبه تاریکی.

**پیشینه و مراسم جشن
یلدا و جشن هایی که در این شب برگزار می شود، یک سنت باستانی است. این جشن مراسمی آریایی است و پیروان میتراییسم آن را از هزاران سال پیش در ایران برگزار می کرده اند؛ یلدا روز تولد میترا یا مهر است. این جشن به اندازه زمانی که مردم فصول را تعیین کردند کهن است.
برای در امان بودن از خطر اهریمن، در این شب همه دور هم جمع می شدند و با برافروختن آتش از خورشید طلب برکت می کردند.
آیین شب یلدا یا شب چله، خوردن آجیل مخصوص، هندوانه، انار و شیرینی و میوه های گوناگون است که همه جنبه نمادی دارند و نشانه برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی هستند. در این شب هم مثل جشن تیرگان، فال گرفتن از کتاب حافظ مرسوم است. حاضران با انتخاب و شکستن گردو از روی پوکی و یا پری آن، آینده گویی می کنند.

** فردوسی و شب یلدا
حکیم توس در این بیت شعر «شب اورمزد آمد از ماه دی زگفتن بیاسای و بردار می»، در حقیقت بر آیین و آداب شب یلدا تاکید دارد.
دراینجا منظورحکیم توس از شب یلدا در تاریخ خورشیدی اعتدالی است، یعنی جایگاه واقعی شب یلدا در شب اول زمستان یا دی ماه است.

** یلدای مهدوی (عج)
اما یلدای امسال بسیار مبارک و میمون است؛ چون فردا سی ام آذرماه که شب آن یلداست، آغاز امامت و ولایت امام زمان (عج) است و فردای شب یلدا اول دی ماه نیز سالروز ازدواج پیامبر اسلام و حضرت خدیجه است.
حال که این تقارن زیبا و فرخنده رقم خورد بیاییم در این شب دراز و تیره، در جمع خانواده و دوستان دست دعا به سوی آسمان ببریم و یکی از خواسته هایمان از درگاه باری تعالی تعجیل در فرج امام عصر(عج) باشد.
بیا مهدی جان، یوسف زهرا دردانه نرجس خاتون، بیا که با تو سفره یلدایی مان رنگین می شود؛ بیا که هر شب و روز ما بی وجود تو یلداست.
اجتمام(5)** 9317** 1724