به گزارش «نسیم»، ایرنا نوشت:

سمیر قنطار سالهای طولانی از عمرش را در زندان های دشمن صهیونیستی سپری کرد و به لقب « قدیمی ترین اسیر لبنانی» مفتخر شد.

او برای اولین بار در 31 ژانویه سال 1978 توسط دستگاه امنیتی اردن بازداشت شد زمانی که تلاش داشت به همراه دو عضو دیگر جبهه آزادسازی فلسطین از منطقه « مزج بیسان» در مرزهای اردن و فلسطین اشغالی وارد فلسطین اشغالی شود.

هدف این گروه به اسارت گرفتن سرنشینانان صهیونیست یک اتوبوس بود تا زمینه مبادله آنها با لبنانی های اسیر در زندان های صهیونیستی فراهم شود.

القنطار یازده ماه در زندان اردن به سر برد و در 25 دسامبر سال 1978 مشروط به این که دیگر وارد اردن نشود، ن آزاد شد.

این مجاهد مقاوم در22 آوریل 1979 در حالی که تنها 16 سال و نیم داشت به همراه سه تن از نیروهای جبهه آزادسازی فلسطین به نام های عبدالمجید أصلان، مهنا المؤید و احمد الأبرص با استفاده از یک قایق وارد شهر ساحلی نهاریا در شمال سرزمین های اشغالی فلسطین شدند.

آنها به خانه دانی هاران دانشمند اتمی رژیم صهیونیستی یورش بردند و او را به همراه « عینات هاران» دخترش به اسارت گرفتند تا بتوانند زمینه تبادل آنها را با زندانیانی فلسطین محبوس در زندان های این رژِیم فراهم کنند.

اما در درگیری بین آنها با پلیس رژیم صهیونیستی ، اصلان و موید دو همراه قنطار به شهادت رسیدند و القنطار و احمد الابرص به اسارت گرفته شدند.

سمیر القنطار در 28 ژانویه 1985 میلادی در دادگاهی فرمایشی رژیم صهیونیستی به پنج بار حبس ابد و 47 سال حبس محکوم شد.

وی متهم شد که در قتل پنج صهیونیست و زخمی شدن یک صهیونیست دیگر دست داشته است.

سال هایی طولانی گذشت تا این که در شانزدهم ژوئیه سال 2008 میلادی ، ساعت نه و نیم صبح مرحله اول عملیات « الرضوان» برای تحویل جنازه های مارک ریگیف و ایهود گولد فاسردو نظامی صهیونیست به اسارت گرفته شده توسط حزب الله به رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ جهانی در منطقه راس الناقوره در منطقه مرزی بین لبنان و فلسطین اشغالی آغاز شد.

الرضوان نام عملیاتی بود که فرماندهی مقاومت اسلامی لبنان برای تبادل اسرا بین حزب الله و رژیم صهیونیستی تعیین و اعلام کرده بود.

در مقابل مقامات رژیم اشغالگر فلسطین ساعت پنج بامداد پنج اسیر لبنانی و در راس آنها سمیر القنطار قدیمی ترین اسیر لبنانی را از زندان « شطه » آزاد و آنها را به منطقه مرزی با لبنان منتقل کرد تا آنها را توسط صلیب سرخ بین المللی در راس الناقوره تحویل حزب الله دهد.

ماهر کورانی، حسین سلیمان، خضر زیدان ومحمد سرور چهار اسیر دیگر لبنانی بودند که به همراه سمیر القنطار آزاد شدند.

الحاج وفیق صفا مسئول کمیته ارتباطات و هماهنگی حزب الله در آن زمان اعلام کرد: به نام خداوند ، عملیات الرضوان آغاز می شود.

وی افزود: اکنون جنازه دو نظامی اسرائیلی را که مقاومت اسلامی در 12 ژوئیه 2006 اسیر کرد، به رئیس کمیته صلیب سرخ جهانی تحویل می دهیم.

الحاج وفیق صفا خاطرنشان کرد: تاکنون سرنوشت این دو اسیر اسرائیلی با وجود فشارهایی که برای مشخص شدن سرنوشت آنها بر ما وارد شد و با وجود جنگی که علیه ما شروع کرند تا آنها را بازگردانند، نامعلوم مانده بود.

ساعت 12 ظهر عملیات مرحله دوم تبادل شروع شد و حزب الله پیکر 12 شهید از جمله هشت شهید جنگ 33 روزه تابستان سال 2006 و همچنین پیکر دو شهید گروه شهید دلال المغربی را تحویل گرفت.

ساعت پنج و نیم عصر کاروان خودروهای صلیب سرخ جهانی حامل پنج اسیر آزاد شده وارد گذرگاه الناقوره شد و مورد استقبال مردم و خانواده اسیران و شهدا و همچنین رهبران حزب الله به ویژه السید ابراهیم امین السید نماینده سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب الله قرار گرفت.

سرانجام اسیران آزاد شده در فرودگاه بیروت مورد استقبال شخصیت های لبنانی از جمله میشل سلیمان رئیس جمهور وقت، نبیه بری رئیس مجلس، فواد السنیوره نخست وزیر وقت و تدادی از نمایندگان و وزیران شرکت کردند وحزب الله با برگزاری جشن هایی از آنها تجلیل کرد.

حزب الله لبنان با صدور بیانیه ای شهادت سمیر القنطار قدیمی ترین اسیر لبنانی در زندان های دشمن صهیونیستی را که سال 2008 آزاد شده بود، تایید کرد.

در بیانیه حزب الله آمده است که ساعت 22و پانزده دقیقه شنبه شب جنگنده های دشمن صهیونیستی یک ساختمان مسکونی در شهر جرمانا در ریف دمشق پایتخت سوریه را بمباران کردند.

در ادامه این بیانیه تصریح شده است که در این حمله تعدادی از شهروندان سوری از جمله آزاده اسیر و مجاهد مقاوم سمیر القنطار به شهادت رسیده اند.

حزب الله برای همه شهدای به ویژه شهدای این حمله دشمن صهیونیستی رحمت واسعه الهی را مسئلت کرده است.

بسام القنطار برادر شهید سمیر القنطار اعلام کرد:با عزت خبر شهادت فرمانده مجاهد و مقاوم را اعلام و تاکید می کنیم که بعد از 30 سال صبر با افتخار از خانواده عزیز اسیران به خانواده عزیز شهدا منتقل شدیم.