روزگذشته، نسخه ابتدایی برنامه ششم توسعه منتشر شد. اما باید گفت این برنامه مانند سایر برنامه های 5 ساله مشکلاتی اساسی دارد که در ذیل به دو مورد آن اشاره می شود:

1- برنامه هایی برای اجرا نشدن: این برنامه ها غالبا به گونه‌ای طراحی می شوند که اجرا نشوند. البته می توانیم خدارا شاکر باشیم که تهیه کننده برنامه ششم، دو سال وقت دارد که آن را اجرایی کند و از این جهت می توانیم امیدوار باشیم که تبصره های بیشتری از آن اجرایی شود. تبصره های برنامه های 5ساله کشور، از شیر مرغ تا جان آدمیزاد را در بر می گیرد و گویی قرار است در این 5سال تمام مشکلات کشور حل شود اما به پایان برنامه که می رسیم بخش عمده مشکلات پابرجاست و برنامه به پایان می رسد.

2- بندهای نامتجانس: تبصره های برنامه ششم نشان می دهد که سطح عملیاتی آن ها بسیار متفاوت از هم است. مثلا برخی از تبصره های آن کاملا عملیاتی است و به سبک دستورالعمل نگارش شده است و برخی از تبصره ها به صورت کلی است و تنها می توان گفت که اهداف نوشته شده است. برای مثال در تبصره 24 این برنامه میزان افزایش سن و سابقه بازنشستگی به صورت دقیق آمده است که در هر سال 6ماه به آن اضافه می شود. اما در تبصره 10 آن به نکاتی کلی نظیر حمایت از نهاد خانواده، حمایت از زوج‌های دارای فرزند و رفع موانع ازدواج و تسهیل تشکیل خانواده اشاره شده است، بی آنکه صحبتی از جزئیات آن باشد. ناهمگن بودن تبصره ها نشان می دهد که تا برنامه منسجم راه زیادی در پیش داریم.