به گزارش اطلاعات آنلاین، گفته می شود که نارنگی بومی کشورهای آسیایی و به اختمال کشور چین بوده است ولی امروزه در سراسر دنیا کشت می شود. در ایالات متحده کالیفرنیا، آریزونا و فلوریدا ایالت هایی هستند که بیش ترین مقدار نارنگی را برداشت می کنند.

نام نارنگی در انگلیسی Tangerine  است که از نام یک شهر باستانی در شمال مراکش به نام Tangier گرفته شده است که درختان نارنگی در این شهر فراوان هستند.

پس از این که کشت نارنگی در سراسر دنیا متداول شد، نارنگی های اصلی اولیه را با دیگر مرکبات پیوند زدند و میوه های پیوندی زیادی مانند تَنجِلو (ترکیب نارنگی و گرِیپ فروت) و تانگور (ترکیب نارنگی و پرتقال) تولید شدند.

معروف ترین نوع نارنگی در ایالات متحده «دانسی» نام دارد که بسیار شیرین و خوش طعم است و رنگ قرمز ـ نارنجی دارد. نارنگی های عسلی که رنگ پوستۀ بیرونی آن ها سبز ملایم است به دلیل قند زیاد و طعم غلیظی که دارند به این نام شناخته می شوند. «فالگلو» نیز نوعی نارنگی بزرگ است که پوستۀ بیرونی و گوشتۀ آن نارنجی تیره هستند. دو نوع کوچک تر دیگر «کلِمِنتاین» و «سانبِرست» هستند که پوستۀ خارجی آن ها ضخیم و رنگ گوشته نارنجی تیره است.

درخت نارنگی همیشه سبز است و حدوداً تا ارتفاع ۱۰ فوت رشد می کند. شکوفه های نارنگی که پنج گلبرگ دارند سفید و معطر هستند. از هنگامی که شکوفه ها باز می شوند تا زمان برداشت محصول به ۶ تا ۱۰ ماه زمان نیاز است. در آب و هوای گرم تر در همۀ فصول سال درخت نارنگی میوه می دهد و در بعضی از کشورهای جهان از این درخت به عنوان درخت کریسمس استفاده می کنند.

نارنگی اغلب از پرتقال کوچک تر است. پوستۀ بیرونی آن زبر، معطر، نازک و به طور معمول به رنگ نارنجی یا قرمز ـ نارنجی و آزادانه روی گوشته میوه قرار گرفته است، به طوری که به آسانی کنده می شود. درون آن فیبرهای زیادی وجود دارند که تکه های گوشته را که بین ۸ تا ۱۵ عدد هستند را پوشانده اند. تکه های میوه آبدار هستند و نیز تخم های آن درون پوست نازک کیسه مانندی قرار گرفته اند. مرکز نارنگی توخالی است.

زمانی که رسیده می شود از درخت چیده می شود و بلافاصله هم قابل استفاده است. به هنگام خرید باید نارنگی هایی را انتخاب کنیم که سنگین و عاری از زدگی و لهیدگی باشند.

کاربردها و خواص نارنگی

نارنگی یک میوه غنی از مواد مغذی است که می‌تواند فواید بی‌شماری برای سلامتی ما داشته باشد.

سرشار از آنتی‌اکسیدان است که می‌تواند از سیستم ایمنی بدن پشتیبانی کند، خواص ضد سرطانی دارد و می تواند سلامت مغز، پوست و قلب را بهبود بخشد.

با وجود اندازه کوچکش در مقایسه با سایر مرکبات، مانند پرتقال و گریپ فروت، نارنگی سرشار از مواد مغذی و آب است. در واقع حدود ۸۵ درصد آن از آب تشکیل شده است.

هم میوه و هم پوست آن بسیار مغذی هستند. می‌توان نارنگی را در یک آبمیوه یا اسموتی تازه مخلوط کرد یا از آن برای تهیه مربای شیرین یا سس سالاد استفاده کرد.

این میوه را اغلب برای دسر یا میان وعده مصرف می کنند یا آن را به سالادهای سبز یا سالاد میوه اضافه می کنند. از تکه های نارنگی برای تزئین کیک ها و دسرهای دیگر هم استفاده می شود.

آب نارنگی تازه گرفته شده عطش را رفع می کند که می توان آن را به تنهایی یا مخلوط با آب میوه های دیگر مصرف کرد. در غذاهای زیادی می توان به جای پرتقال از نارنگی استفاده کرد. گوشت، مرغ و ماهی را می توان پیش از کباب کردن در آب نارنگی خواباند.

اگر آب نارنگی را روی میوه های تازه پوست کنده و بریده شده بچکانیم از تغییر رنگ آنها جلوگیری می کند و طعم متفاوتی به آنها می دهد. از نارنگی همچنین می توان مارمالاد بی نظیری تهیه کرد.

اگر چه میزان ویتامین  Cموجود در نارنگی ۴۳ درصد کم تر از پرتقال است، با این حال منبع خوبی از ویتامین  C محسوب می شود. به علاوه مقدار ویتامین  Aنارنگی بیش تر است.

یک مطالعه علمی که در سال ۲۰۱۱ توسط مؤسسه روبارتس در کانادا منتشر شد، نقش مثبت بیوفلاونوئید موجود در نارنگی را در پیشگیری از دیابت و چاقی برجسته کرد.

علاوه بر این، نارنگی‌ پتاسیم و ویتامین‌های گروه B، یعنی B۱، B۶ و B۹ یا به ترتیب تیامین، پیریدوکسین و فولات را تأمین می‌کند.

نارنگی همچنین یکی از متمرکزترین منابع بتا-کریپتوکسانتین است؛ آنتی‌اکسیدانی که در بدن به ویتامین A تبدیل می‌شود و رنگ نارنجی نارنگی و سایر میوه‌ها به همین دلیل است. آنتی‌اکسیدان‌ها با خنثی کردن اثرات مخرب استرس اکسیداتیو که ناشی از تجمع رادیکال‌های آزاد است، از بدن ما محافظت می‌کنند. این مولکول‌های مضر در ایجاد بیماری‌های مزمن مانند بیماری‌های قلبی، آرتروز و سرطان نقش دارند.

نارنگی از جمله پوست آن، منابع غنی از آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند ویتامین C و بتا-کریپتوکسانتین و فلاونوئیدهایی مانند نارینژین، هسپریدین، تانگرتین و نوبیلتین هستند. ظرفیت آنتی‌اکسیدانی ویتامین C به دلیل اثرات مفید آن بر سلامت پوست و قلب و همچنین خواص ضد سرطانی آن شناخته شده است.

تحقیقات، فلاونوئیدها را با فواید بی‌شماری برای سلامتی از جمله اثرات محافظتی بر مغز و کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن مرتبط دانسته‌اند.

آنتی‌اکسیدان‌های موجود در نارنگی مانند ویتامین C و نوبیلتین، ممکن است در برابر اختلالات مزمن مغزی مانند اسکیزوفرنی، بیماری آلزایمر و بیماری پارکینسون محافظت ایجاد کنند.

علاوه بر این، مطالعات نشان می‌دهد که نوبیلتین موجود در پوست نارنگی ممکن است به کاهش اثرات منفی بر مغز در بیماری آلزایمر مانند از دست دادن حافظه، کمک کند.

در مورد اثرات نارنگی بر بیماری پارکینسون، به نظر می‌رسد محتوای نوبیلتین آنها با محافظت از سلول‌های تولیدکننده دوپامین در مغز، اختلالات حرکتی در موش‌ها را بهبود می‌بخشد. آسیب به این سلول‌ها منجر به پیشرفت بیماری می‌شود.

سلامت پوست

افزودن نارنگی به رژیم غذایی می‌تواند به دلیل تأثیر ویتامین C بر تولید کلاژن، سلامت پوست را بهبود بخشد.

کلاژن فراوان‌ترین پروتئین در بدن است. این ماده به بافت‌های همبند از جمله پوست، استحکام و پایداری می‌بخشد.

با افزایش سن، میزان کلاژن در بدن کاهش می‌یابد. با این حال، ویتامین C سنتز کلاژن را افزایش می‌دهد که باعث بهبود زخم و کاهش علائم پیری مانند چین و چروک می‌شود.

علاوه بر این، خواص آنتی‌اکسیدانی ویتامین C می‌تواند با کاهش آسیب ناشی از رادیکال‌های آزاد به پوست، علائم پیری را کاهش دهد.

کاهش وزن

نارنگی می‌تواند با افزایش مصرف فیبر روزانه به کاهش وزن کمک کند. مرکبات از جمله نارنگی، فیبر نامحلول از نوعی که در روده تخمیر نمی‌شود مانند سلولز و لیگنین را فراهم می‌کنند. این نوع فیبر با کند کردن عبور غذا از دستگاه گوارش، احساس سیری را افزایش می‌دهد. این به نوبه خود به تنظیم اشتها کمک می‌کند که ممکن است باعث کاهش وزن شود.

علاوه بر این، تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که فیبر بیشتری مصرف می‌کنند در مقایسه با افرادی که فیبر کمتری مصرف می‌کنند، بهتر می‌توانند وزن بدن خود را حفظ کنند یا از افزایش مجدد وزن جلوگیری کنند.

علاوه بر این، یک مطالعه آزمایشگاهی نشان داد که نوبیلتین از تجمع چربی در سلول‌های چربی جلوگیری کرده و فعالیت پروتئین کیناز فعال (AMPK) را به طور قابل توجهی افزایش داده است. AMPK پروتئینی است که تعادل انرژی سلولی را تنظیم می‌کند و ممکن است تشکیل سلول‌های چربی جدید را خنثی کند.

سلامت قلب

مطالعات انسانی و حیوانی نشان می‌دهد که ویتامین C ممکن است با کاهش فشار خون و تجمع پلاکت‌ها، بهبود عملکرد رگ‌های خونی و کاهش سطح تری‌گلیسیرید و کلسترول خون، عوامل خطر بیماری‌های قلبی را کاهش دهد.

به طور مشابه، مطالعات آزمایشگاهی نشان می‌دهد که تانگریتین و نوبیلتین ممکن است به کاهش سطح کلسترول تام و تری‌گلیسیرید کمک کنند که این امر خطر تصلب شرایین (باریک شدن شریان‌ها ناشی از تجمع پلاک) را کاهش می‌دهد. تصلب شرایین یک عامل خطر برای حمله قلبی و سکته مغزی است.

ضد سرطان

آنتی‌اکسیدان‌های موجود در نارنگی ممکن است خواص ضد سرطانی داشته باشند.

ویتامین C ممکن است از رشد و گسترش تومور جلوگیری کند، بهبود زخم را پس از جراحی تسریع کند و اثربخشی شیمی‌درمانی را افزایش دهد و در عین حال سمیت آن را کاهش دهد.

مطالعات نشان داده‌اند که افراد مبتلا به سرطان معمولاً کمبود ویتامین C دارند و مکمل‌های ویتامین C ممکن است نتایج را برای افراد مبتلا به سرطان لاعلاج بهبود بخشد.

فلاونوئیدهای موجود در مرکبات با کاهش خطر ابتلا به برخی سرطان‌ها، از جمله سرطان معده، سینه، روده بزرگ و ریه مرتبط هستند.

با این حال، به خاطر داشته باشید که اکثر مطالعات از دوزهای بالای ویتامین‌ها یا ترکیبات موجود در نارنگی استفاده کرده‌اند که با افزودن نارنگی به رژیم غذایی متفاوت است.