گروه علم و فناوری: ایجاد این تغییر کوچک در روال روزانه‌تان می‌تواند به اندازه بازیافت بر محیط‌زیست تاثیرگذار باشد.
اگر بتوانید تغییری در سبک زندگی خود ایجاد کنید که با اقلیم سازگار باشد، هیچ هزینه‌ای برایتان نداشته باشد، در پول شما صرفه‌جویی کند و سلامتتان را هم بهبود دهد، چه می‌کنید؟
این پیشنهاد بدیهی به نظر می‌رسد، اما یک نکته کوچک وجود دارد: ممکن است با ناراحتی موقتی روبه‌رو شوید.
دکتر لنا گلاسر، روانشناس، می‌گوید: «گرفتن دوش آب سرد دقیقا خوشایند نیست، اما تغییری کوچک است.» او می‌افزاید که این کار تاثیری قابل مقایسه با بازیافت دارد.
اغلب سبز زندگی کردن شبیه این است که چیزی را کنار بگذارید، چه رانندگی باشد، چه سفر هوایی و چه خوردن گوشت. یا ممکن است به خرج کردن پول نیاز داشته باشد، مثل سرمایه‌گذاری روی پنل‌های خورشیدی یا خودروی برقی.
با توجه به این که سیاست‌های اقلیمی مربوط به سبک زندگی اغلب با مقاومت مواجه می‌شوند، گلاسر تصمیم گرفت بررسی کند که آیا تغییرهای کوچک و پاداش‌دهنده که در زندگی روزمره جا می‌گیرند، برای ایجاد تغییر بلندمدت موثرتر هستند یا نه.
گلاسر می‌گوید: «وقتی مردم منفعت شخصی از تغییر رفتار خود ببینند و احساس نکنند چیزی را از دست می‌دهند یا محروم می‌شوند، انگیزه بیشتری برای ادامه دادن دارند.»
گلاسر با استفاده از دوش آب سرد به عنوان مطالعه موردی، از ۷۱۹ شرکت‌کننده ۱۸ تا ۶۵ ساله خواست برای ۱۲ هفته دمای آب دوش خود را پایین بیاورند و آن را تا حد ممکن سرد کنند.
برای شرکت در این مطالعه، افراد باید از سلامت خوبی برخوردار می‌بودند و پیش از آن، دوش آب سرد نمی‌گرفتند.
به وضوح، بعضی از شرکت‌کنندگان احساس کردند چیزی را از دست می‌دهند؛ تعدادی از آن‌ها در دو هفته نخست انصراف دادند، اما پس از آن نرخ انصراف کاهش یافت. گلاسر می‌گوید این موضوع نشان می‌دهد مردم کم‌کم به آن عادت می‌کنند، هرچند اشاره می‌کند که گرایش‌های محیط‌زیستی قبلی شرکت‌کنندگان در این مطالعه لحاظ نشده بود.
شرکت‌کنندگان گفتند بلافاصله پس از گرفتن دوش آب سرد احساس بیداری و طراوت بیشتری داشتند. بعضی از آن‌ها نیز به این که خود را وادار کرده بودند کاری ناخوشایند انجام دهند، افتخار می‌کردند. کسانی که ادامه دادند، از تقویت بلندمدت سلامت جسمی و روانی خود گزارش دادند.
در حالی که مطالعات درباره فواید غوطه‌وری در آب سرد هنوز محدود است، مزایای درمانی آن به طور گسترده به شکل تجربی گزارش می‌شود و این تمرین در سراسر جهان طرفداران بسیاری دارد.
طرفداران معمولا از مزایایی مانند بهبود خلق‌وخو، افزایش انرژی، بالارفتن سطح هوشیاری، کاهش التهاب، کاهش درد عضلانی و تقویت سیستم ایمنی صحبت می‌کنند.
برای شرکت‌کنندگان در مطالعه گلاسر، به نظر می‌رسید این بهبودهای ذهنی پیامدهای واقعی داشته باشد؛ آن‌ها به طور متوسط ۳۱ درصد روز مرخصی بیماری کمتری نسبت به گروه کنترل گرفتند.
ماندن زیر دوش آب سرد کمتر وسوسه‌انگیز است. این یعنی احتمال این که آب کمتری مصرف کنید بیشتر است. علاوه بر این، انرژی صرفه‌جویی‌شده برای گرم نکردن آب، به کاهش قبض‌های خدمات عمومی شما منجر می‌شود و همزمان انتشار آلاینده‌ها را پایین می‌آورد.
برای یک دوش ۴۰ لیتری، که حدود سه تا چهار دقیقه طول می‌کشد، پایین آوردن دمای آب از ۴۰ درجه سانتی‌گراد به ۱۵ درجه، ۱.۳ کیلووات‌ساعت انرژی صرفه‌جویی می‌کند؛ مقداری که تقریبا برای یک نوبت شست‌وشوی لباس یا شارژ تلفن همراه شما برای ۱۰۰ بار کافی است.
شرکت‌کنندگان در طول این مطالعه ۱۲ هفته‌ای، انتشار دی‌اکسید کربن خود را به طور متوسط به ازای هر نفر ۱۵ کیلوگرم کاهش دادند؛ رقمی که تقریبا معادل انتشار ناشی از پیمودن ۱۰۰ کیلومتر با خودرو است.
اگر هنوز قانع نشده‌اید، خبر خوب این است که به گفته گلاسر حتی تغییرهای کوچک در دمای آب هم می‌تواند اثر مثبت داشته باشد.
او پیشنهاد می‌کند به تدریج شروع کنید و حد و مرزهای خود را بسنجید و هر بار کمی بیشتر به خود فشار بیاورید.
گلاسر می‌گوید: «لازم نیست آب هر روز به یک اندازه سرد باشد. ما هر روز به یک اندازه شجاع نیستیم و این اشکالی ندارد. مهم است به بدن خود گوش دهید و به احساسی که دارید توجه کنید، اما گاهی ارزشش را دارد که کمی به خود فشار بیاورید.»