آخرین نظرسنجیهای مربوط به انتخابات آمریکا هم در فاصله یک روز به این رویداد منتشر شد. اما آنچه دیده میشود این است که تصویری متناقض شکل گرفته: دموکراتها در سطح ملی و در بیشتر ایالتهای کلیدی در سنا و کنگره پیشتاز هستند، اما این پیشتازی بیش از آنکه ناشی از محبوبیت خودشان باشد، بازتاب نارضایتی گسترده از وضعیت اقتصادی و عملکرد دولت ترامپ است.
علاقه به مشارکت بالا، اما انگیزه اندک
درباره مشارکت، دادههای گالوپ نشان میدهد ۵۶ درصد بزرگسالان آمریکایی میگویند «کاملاً» به این انتخابات فکر کردهاند، که بالاترین رقم ثبتشده در تاریخ نظرسنجیهای این مؤسسه در این مرحله از انتخابات میاندورهای است. با این حال، این علاقه بالا لزوماً به مشارکت واقعی ترجمه نمیشود. نظرسنجی هاروارد در میان جوانان هجده تا بیستونه ساله نشان میدهد تنها ۳۳ درصد بهطور قطعی میگویند رأی خواهند داد که پایینتر از سطح تمایل در سال ۲۰۲۲ و عمدتاً ناشی از کاهش انگیزه در میان جمهوریخواهان جوان است. نکته کلیدی اینجاست که انگیزه رأیدهی در میان دموکراتها بهمراتب بالاتر از جمهوریخواهان است و در میان جوانانی که تمایل به رأیدهی دارند، ۶۳ درصد انگیزه اصلی خود را «مخالفت با ترامپ و سیاستهایش» عنوان کردهاند، نه حمایت فعال از دموکراتها.
موج نهایی به سمت دموکراتها
در رقابت کنگره، میانگین نظرسنجیهای انبیسی پیشتازی دموکراتها را در رأی عمومی حدود ۷ تا ۹ واحد درصد نشان میدهد و نظرسنجی انبیسی نیوز نیز رقم ۵۲ درصد دربرابر ۴۵ درصد را تأیید میکند. اما وضعیت سنا پیچیدهتر و برای دموکراتها امیدوارکنندهتر شده است. نظرسنجی نهایی نیویورک تایمز و سینا که بین ۲۳ اکتبر تا یکم نوامبر انجام شده، نشان میدهد دموکراتها در پنج ایالتی که هماکنون سناتور جمهوریخواه دارند، پیشتاز هستند: در کانزاس با پنج واحد، مِین با ۶ واحد، اوهایو با ۶ واحد، تگزاس با هفت واحد و در آلاسکا با یک واحد برتری جزئی داشته و در آیووا عملاً برابر هستند. در میشیگان که تنها کرسی کلیدی در اختیار دموکراتهاست، نامزد دموکرات با ۱۱ واحد پیشتاز است. مقایسه دورهای این نظرسنجیها در دو ماه گذشته تغییرات چشمگیری را نشان میدهد: در میشیگان پیشتازی دموکراتها از پنج واحد در سپتامبر به ۱۱ واحد در اکتبر رسیده، در مِین از پیشتازی سه واحدی جمهوریخواهان به برتری ۶ واحدی دموکراتها چرخیده، در اوهایو از سه به ۶ واحد گسترش یافته، در کانزاس از برابر به پنج واحد به نفع دموکراتها تغییر کرده و در تگزاس از ۶ به هفت واحد رسیده است. در مقابل، در آلاسکا پیشتازی دموکراتها از هفت واحد به یک واحد کاهش یافته و در آیووا از برتری جزئی جمهوریخواهان به برتری جزئی دموکراتها تغییر کرده است. این روند نشان میدهد موج نهایی به سمت دموکراتها در حال تقویت است، هرچند آستانه تصاحب چهار کرسی جمهوریخواه برای کسب اکثریت سنا همچنان بالاست.
اقتصاد و بهداشت در صدر و شکاف حزبی عمیق
درباره مسائل و مطالبات، نظرسنجی گالوپ نشان میدهد ۵۰ درصد رأیدهندگان ثبتنامشده، اقتصاد و مراقبت بهداشتی را «فوقالعاده مهم» برای رأی خود میدانند و ۴۷ درصد نیز وضعیت ایران را در همین سطح اهمیت ارزیابی میکنند. در میان دموکراتها، مراقبت بهداشتی با ۶۸ درصد و توزیع درآمد و ثروت با ۶۵ درصد بالاترین اولویتها هستند، در حالی که برای جمهوریخواهان، مهاجرت با ۴۴ درصد و جرم با ۴۳ درصد در صدر قرار دارند. در میان جوانان، تصویر متفاوت است: در نظرسنجی هاروارد، ۹۱ درصد از جوانانی که احتمال رأیدهی بالایی دارند «هزینه زندگی» را مهمترین مسئله رأی خود عنوان کردهاند و «فساد در دولت» با ۸۸ درصد در جای دوم قرار دارد. این یافتهها نشان میدهد شکاف نسلی و حزبی در اولویتها عمیق است، اما نگرانی اقتصادی در همه گروهها نقطه مشترک محسوب میشود.
نارضایتی از مسیر کشور و مدیریت اقتصادی
مهمترین دلایل مشکلات از دید مردم، در یک کلام، نارضایتی عمیق از مسیر کشور و مدیریت اقتصادی است. نظرسنجی انبیسی نشان میدهد ۷۱ درصد آمریکاییها معتقدند کشور «در مسیر اشتباه» حرکت میکند که بالاترین رقم در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ است و تنها ۲۹ درصد مسیر کشور را درست میدانند. در نظرسنجی هاروارد، ۶۹ درصد جوانان نسبت به آینده کشور «نگران» هستند و ۶۲ درصد میگویند کشور در مسیر اشتباه قرار دارد. درباره علت این وضعیت، ۴۴ درصد آمریکاییها میگویند وضعیت مالیشان نسبت به سال گذشته بدتر شده و تنها ۱۸ درصد بهبود را گزارش میکنند. در میان جوانان، ۴۹ درصد میگویند خانوادهشان برای تأمین مخارج با مشکل دستوپنجه نرم کرده یا با امنیت مالی محدود سر میکنند و ۷۷ درصد سیاست اقتصادی ترامپ را تأیید نمیکنند. همچنین ۶۷ درصد افزایش قیمت بنزین مرتبط با جنگ ایران را «بسیار جدی» یا «تا حدی جدی» میدانند. در مجموع، گرانی و تورم ناشی از سیاستهای تجاری و جنگ و نارضایتی از فساد و عملکرد دولت، محورهای اصلی ادراک مردم از ریشه مشکلات هستند و همین نارضایتی است که نظرسنجیها را به سمت دموکراتها سوق داده، هرچند محبوبیت خود حزب دموکرات نیز پایین است و این پیروزی احتمالی بیش از هر چیز «رأی منفی» به وضع موجود محسوب میشود.