لیگ برتر فوتبال زنان ایران در هفته گذشته بیش از همیشه در کانون توجهات قرار داشت که دلیل اصلی، برگزاری نخستین داربی زنانه پایتخت بود که بین پرسپولیس و استقلال در ورزشگاه شهدای شهرقدس انجام شد و سرانجام، سرخ‌پوشان پایتخت توانستند 2 بر یک پیروز شوند و فاتح اولین داربی زنانه پایتخت نام گرفتند. این مسابقه در شرایطی برگزار شد که پیش از شروع فصل تصور می‌شد یکی از باشکوه‌ترین بازی‌های تاریخ لیگ برتر زنان باشد اما تصمیمات لحظه‌آخری همه معادلات را برهم زد.
مسئولان رسانه‌ای استقلال و پرسپولیس در حالی که همه بازی‌های فصل را به صورت زنده پخش می‌کردند، به دلیل منع به‌وجود آمده از حضور آقایان در ورزشگاه‌ها، نتوانستند این کار را انجام بدهند؛ از آن مهم‌تر، بحث برگزاری بازی با «VAR» که وعده رئیس فدراسیون فوتبال بود هم به دلیل استفاده از تکنسین‌های مرد در تیم پیاده‌سازی این تکنولوژی منتفی شد! باید اشاره داشت که اکثریت رسانه‌ها هم نتوانستند پوشش مطلوبی از این رویداد مهم و تاریخی بدهند و همین مسئله باعث شد تا اولین داربی تاریخ فوتبال زنان در پایتخت، مهجور بماند.

اختلاف‌نظر دادستانی و شاک؛ تاج زودتر از همه «چشم» را گفت

دادستان تهران هفته گذشته بود که نامه‌ای به احمد دنیامالی، وزیر ورزش‌وجوانان و مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال زد و خواستار تعیین سازوکاری برای حضور مردان در ورزشگاه‌ها شد؛ البته گفته شد که در نامه مذکور عنوان شده اگر مصوبه‌ای وجود ندارد، باید مصوبه‌ای نهایی شود که همه مردان اعم از تماشاگر، مربی و یا اهالی رسانه و تیم اجرایی مسابقه، از حضور در مسابقات لیگ برتر زنان منع شوند. حتی بحث برخورد قضایی هم با کسانی که از این دستور ممانعت به عمل آورند، به میان آمد.
مسئولان وزارت کشور و شورای امنیت کشور به قضیه ورود کردند و گویا در این زمینه، اختلاف‌نظر مشهودی میان مقامات تصمیم‌گیر وجود دارد؛ چرا که طبق نظر «شاک» که بالاترین مرجع تصمیم‌گیری در این مباحث محسوب می‌شود، محدودیتی تازه نباید در این زمینه وضع شود اما نظریه دادستانی تهران متفاوت است. اتفاق ویژه آنکه تصور می‌شد به دلیل اهمیت مسابقه داربی زنان، درخواست اتخاذ قوانین سفت‌وسخت مطرح شده و بعد از ورود مقامات شاک، شرایط به روال سابق بازخواهد گشت اما حالا بحث ممنوعیت حضور مردان در مسابقات فوتبال زنان که به سرعت از سوی مقامات فدراسیون فوتبال اجرایی شد، وارد فاز تازه و جنجالی شده است.

باورنکردنی؛ پدر بازی دختر را دید و پرونده به دادگاه رفت!

مسابقات لیگ برتر فوتبال زنان در فصل جدید مشخصاً با توجه به اولین فصل حضور همزمان استقلال و پرسپولیس، بیش از پیش در کانون توجهات قرار دارد؛ البته که تعداد تماشاگر چشمگیری به ورزشگاه‌ها نمی‌آید و اکثریت اعضای خانواده بازیکنان هستند و در برخی مسابقات دیده شده که خانواده‌ها به صورت گروهی کنار یکدیگر نشسته‌اند و مسابقه عضو خانواده‌شان را تماشا کرده‌اند. همین مسئله به دستاویزی برای تشکیل پرونده قضایی بدل شده و حالا جنجال بزرگی به راه افتاده است.
استقلال در هفته نخست لیگ برتر زنان میزبان پالایش گاز ایلام بود که حضور تعدادی از اعضای خانواده بازیکنان به‌ویژه نصرت ایراندوست، پدر مریم ایراندوست که سرمربی تیم زنان استقلال در فصل جدید است، جلب‌توجه کرد و اشک شوق مریم از حضور پدر، بازتاب گسترده‌ای داشت. حالا در مقابل این اقدام زیبا و پسندیده، نه‌تنها تلاشی برای ساماندهی حضور مردان در مسابقات زنان و سازوکار بخشیدن به این زمینه انجام نشده، بلکه گفته می‌شود اقدامات قضایی در حال انجام است!

محرومیت به کدام گناه؟ دادگاهی‌شدن به کدام جرم؟

گلاره ناظمی که مسئول کمیته مسابقات فوتبال زنان در سازمان لیگ است، در سالیان گذشته سعی داشته تا فضا را برای بیشتر دیده‌شدن مسابقات زنان به روی اهالی رسانه و خانواده‌ها باز کند و مقدمات حضور مردان در ورزشگاه‌ها را فراهم آورده است. جالب آنکه هیچ چالش و منازعه‌ای هم در همه این سال‌ها به‌وجود نیامده اما در این بین، هیچ حمایتی هم مقامات ارشد فدراسیون از جمله مهدی تاج، نفر اول مدیریت فوتبال ایران از این مسئله انجام نداده‌اند و به نظر بیشتر نقش تسهیل‌گر را در مسیر ممنوعیت حضور مردان در ورزشگاه‌ها ایفا کرده‌اند.
ناظمی حالا در قامت یکی از متهمان پرونده حضور مردان در مسابقات زنان شناخته‌شده و در شرایطی‌که او یک جایگاه حقوقی در سازمان لیگ دارد اما علیه شخصیت حقیقی‌اش اعلام جرم شده است! البته براساس آخرین خبرهای واصله، گلاره ناظمی تنها چهره فراخوانده شده به دادگاه نیست و گویا علی تاجرنیا، مدیرعامل استقلال و ایزد سیف‌الله‌پور، مدیر ورزشگاه کارگران که مصاف هفته نخست زنان استقلال - پالایش گاز ایلام در آنجا برگزار شد هم در صف متهمان پرونده هستند تا به شکلی ناباورانه یکی از موضوعات بدیهی به یک پرونده قضایی جنجالی تشکیل شود!

حمایت از فوتبال زنان؛ همه‌اش «شوآف» است؟

زهرا بهروزآذر، معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده و فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت با حضور در ورزشگاه شهدای شهرقدس نظاره‌گر داربی زنان بودند و سعی داشتند تا این‌گونه حمایت خود را از فوتبال زنان نشان بدهند. حتی در مصاحبه‌های بعدی از بازی هم موضع حمایتی خود را نشان دادند اما به نظر می‌رسد این اقدامات و صحبت‌ها بیشتر نمایشی بوده؛ چرا که به جای ایجاد گشایش و فراهم‌کردن بسترهای تازه، حالا همان معدود درهای باز به روی فوتبال زنان هم بسته شده و هیچکس هم موضع صریح و قاطعی در این زمینه نمی‌گیرد.
مقامات قضایی در رأس آن‌ها دادستان تهران مخالفت خود را با حضور مردان در مسابقات لیگ برتر زنان نشان داده‌اند اما در نقطه مقابل، همان‌طور که گفته شد، در شورای امنیت کشور شرایط متفاوت است و دیدگاهی مخالف دادستان تهران وجود دارد. در این میان، سوال مهم اینجاست که چرا نفراتی مثل احمد دنیامالی و یا مهدی تاج در نقش وزیر ورزش‌وجوانان و رئیس فدراسیون فوتبال پا به قصه نمی‌گذارند و با توجه به حمایت‌های علنی انجام شده از سوی مقامات ارشد دولتی، سعی به پایان‌دادن جنجال عجیب به‌وجود آمده از راه «وفاق» نیستند؟

سوال مهم؛ چرا محرومیت کامل به جای تعریف قانون درست؟

ورزشگاه‌ها در لیگ برتر مردان به صورت همزمان میزبان تماشاگران مرد و زن است و هیچ چالشی هم میان طرفین به‌وجود نیامده؛ چرا فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ به جای آنکه دستور ممنوعیت را اجرا کنند، سازوکاری تعریف نمی‌کنند که نه به صورت خانوادگی بلکه به صورت مجزا، مردان در کنار زنان بتوانند مسابقات لیگ برتر فوتبال زنان را تماشا کنند؟ چون مشخصاً این کار فقط به فوتبال زنان آسیب می‌زند و حتی نگاه حداقلی رسانه‌ها به این بخش را هم بر می‌گرداند؛ همان‌طور که فعلاً جلویِ پخش زنده بازی‌ها هم گرفته شده و در واقع با حجاب کامل، زنان فوتبالیست پشت درهای بسته و دور از نگاه‌ها بازی می‌کنند که این مسئله از نظر اقتصادی هم علیه اسپانسرهاست و آن‌ها را از حضور در این عرصه دلزده می‌کند.
مسئولان فدراسیون فوتبال در سالیان اخیر در موضوعات مرتبط با زنان همواره نشان داده‌اند که حتی حاضر نیستند کوچک‌ترین قدم را بردارند و همه سعی‌شان این است که بدون فوتِ وقت، همان دستور اولیه را اجرا کنند و چانه‌زنی نکنند؛ در حالی‌که پُر واضح است، چالش و بحران خودساخته کاملاً قابل مدیریت است و واقعاً تماشای فوتبال زنان از سوی آقایان، جرمی نیست که افراد بخواهند بابت آن دادگاهی شوند و پای‌شان به محاکم قضایی باز شود و خیلی راحت‌تر می‌شود این مسئله را مدیریت کرد.