به گزارش همشهری‌آنلاین، مایکل کریک ۲بار به‌عنوان مربی موقت نتایج خوبی در منچستر گرفته وبد اما به محض آن‌که قراردادش دایمی شد، خراب کرد. او حالا بدترین منچستریونایتد ۳۸سال اخیر را به نمایش گذاشته است و با باخت ۲ بر صفر مقابل چلسی، فقط ۸ امتیاز از ۱۰ مسابقه جمع کرده است. اما چرا باشگاه هنوز او را اخراج نکرده است؟
مشکل، برونو است؟
شاید یکی از دلایل افت منچستر در سال‌های اخیر، بستن تیم دور محور برونو فرناندز باشد. کاپیتان در تیم ملی پرتغال نشان داد که چه کیفیت پایینی دارد. او یکی از دلایل افت کریس رونالدو در تیم ملی هم بود. در همین بازی با چلسی ۳۰ بار توپ لو داد که بدترین عملکرد بین هر دو تیم بود؛ هر سه دقیقه یک بار از دست دادن توپ. برونو در ۸ بازی این فصل، ۱۵۴ بار توپ از دست داده است. بعد از بازی با کومو هم سرکشی کرد و علیه مربی حرف زد که یک بازی تنبیه شد و روی نیمکت نشست.
در این فصل لیگ، ۲۳ بازیکن از جمله دیوگو دالوت، برایان امبومو و مارکوس رشفورد در یونایتد موقعیت‌های بیشتری در جریان بازی نسبت به فرناندز (۱۰) ایجاد کرده‌اند.
فرناندز فصل گذشته برای ماتئوس کونیا (۲۳) موقعیت‌های بیشتری نسبت به هر کس دیگری ایجاد کرد، اما این بازیکن برزیلی در این فصل به طور مداوم در پست مورد علاقه‌اش در سمت چپ به میدان نرفته است. او بارها جابه‌جا شده و حتی به طور کامل از ترکیب اصلی کنار گذاشته شده است.
به همین ترتیب، بازیکنی که فرناندز فصل گذشته بیشترین پاس گل را در جریان بازی داد، بنیامین ششکو بود که ۴گل به ثمر رساند. در واقع، هیچ بازیکنی در جریان بازی به اندازه او در فصل ۲۰۲۵-۲۶ برای هم‌تیمی‌هایش پاس گل نداده است، اما البته ششکو در این فصل لیگ برتر فقط ۷۶ دقیقه بازی کرده و حداقل تا ژانویه از میادین دور خواهد بود.
منتظر فیفادی هستند؟
فیفادی بعدی که از هفته آینده آغاز می‌شود، ۲ هفته فرصت در اختیار سرمربی بعدی می‌گذارد. فعلا در آستانه دیدار اروپایی مقابل؟ وقت تغییر مربی نیست. از آخرین پیروزی منچستریونایتد ۵۱ روز می‌گذرد.
باخت ۲ بر صفر به چلسی، ۳ بر صفر به بورنموث، ۴ بر یک به کومو، تساوی یک - یک با لیدز، باخت ۲ بر صفر به اتلتیکومادرید، تساوی یک - یک با تاتنهام و فولام، باخت ۳ بر ۲ به برایتون، و شکست یک بر صفر به منچسترسیتی.
مایکل کریک چه امیدی به تغییر اوضاع دارد؟ فصل قبل توانسته بود اوضاع را درست کند. ۳۹ امتیازی که یونایتدی‌ها فصل گذشته پس از انتصاب او کسب کردند، بیشتر از هر باشگاه دیگری بود.
دو حریف آینده آنها یعنی رم و استون‌ویلا حریفان سختی هستند. فقط ۳باشگاه لیگ برتر قبل از تعطیلات بازی‌های ملی حریفان سرسخت‌تری دارند. و از بین ۹ باشگاه انگلیسی که در اروپا رقابت می‌کنند و همگی در ۹ روز آینده ۳ بازی پیش رو دارند، هیچ‌کدام برنامه سخت‌تری نسبت به منچستر یونایتد ندارند. اگر کریک بتواند آنها را در ۱۰ روز آینده به مسیر درست برگرداند، شاهکار خواهد بود.
مالکیت بیشتر، بازی بدتر
یونایتد در این فصل تلاش کرده است تا کنترل بیشتری بر بازی داشته باشد و کمی از سبکی که فصل گذشته تحت هدایت کریک به خوبی با آن سازگار بود، فاصله گرفته است.
مالکیت توپ از ۴۹٪ به ۵۶٪ افزایش یافته و آنها در مقایسه با نیمه دوم فصل ۲۶-۲۰۲۵ به طور میانگین ۴۳ پاس اضافی در هر بازی در یک سوم پایانی زمین دارند. بنابراین، این نشان می‌دهد که آنها قلمرو بیشتری در اختیار دارند. البته این به نفع آنها نیست.
آنها شوت‌های بیشتری نسبت به هر تیم دیگری داشته‌اند، هرچند میانگین xG این شوت‌ها فقط ۰.۰۸ است که پس از تاتنهام (۰.۰۷) دومین رتبه بد را دارد. و وقتی موقعیت‌های خوبی ایجاد می‌کنند، به اندازه کافی دقیق نبوده‌اند؛ فقط ۳تیم در این فصل از نظر xG عملکرد ضعیف‌تری نسبت به یونایتد (۲.۸) دارند.
بنابراین، چشم‌انداز حمله بسیار تاریک است، و در سوی دیگر ماجرا هم خیلی بهتر نیست.
میانگین xG حریفان آنها در هر شوت با ۰.۱۴ در مقابل یونایتد، بالاترین میانگین در لیگ است و ۴۰.۲ درصد شوت‌های آنها که به چارچوب برخورد کرده، دومین میانگین بالا است.
بنابراین، حتی اگر آنها شوت‌های زیادی را واگذار نکنند، احتمال اینکه تسلیم شوند، از کیفیت بالایی برخوردار است.
چه کسی جانشین می‌شود؟
اگر یونایتد جای کریک را بگیرد، چه کسی جایگزین ایده‌آل او خواهد بود؟ تعطیلات بعدی بازی‌های ملی تنها یک هفته دیگر است. یولیان ناگلزمان (سرمربی سابق تیم ملی آلمان)، آنتونیو کونته (سرمربی فصل پیش ناپولی) و ادی هاو (سرمربی سابق نیوکاسل) همچنان در دسترس هستند و همین‌طور گرت ساوث‌گیت، سرمربی سابق تیم ملی انگلیس.
اما یک نام دیگر هم در محافل غیررسمی‌تر و هوادارمحورتر مطرح می‌شود؛ اونای امری. از بین این چهار نفر، اگر انتخاب مستقیم بود، احتمالا اکثر هواداران یونایتد امری را انتخاب می‌کردند و دلیلش هم مشخص است. اول از همه، امری نوعی عمل‌گرایی دارد و این به معنای منفی نیست. او به عنوان یک تاکتیک‌دان دقیق شناخته می‌شود که حریفان را به طور مؤثر مطالعه می‌کند و مایل است محدودیت‌های تیم خود را بپذیرد. بنابراین، به عنوان مثال، او قصد ندارد در مقابل منچستر سیتی توپ را در اختیار بگیرد.
با توجه به این موضوع، به نظر می‌رسد سبک بازی تیم‌های امری کاملا مناسب باشد. او وسواس مالکیت توپ ندارد؛ تیم‌های او معمولا با وینگر، ۴ مدافع و یک مهاجم نوک واقعی بازی می‌کنند و یکی از ویژگی‌های قابل توجه او، تهدیدآمیز بودن با انتقال سریع توپ است. این ویژگی به خوبی با اصول یونایتد همسو خواهد بود.
او در اولین فصل کامل حضورش در سویا، عملا یک تیم کاملا جدید را در فصل ۱۴-۲۰۱۳ به موفقیت در لیگ اروپا رساند. این نشانه‌ای از یک مربی استثنایی است و انتقاد رایج از یونایتد در ۱۳ سال گذشته این است که آنها عمدتا در بهبود بازیکنان عملکرد ضعیفی داشته‌اند.
هورتسلر، سرمربی جوان و موفق برایتون نسبت به علاقه منچستر واکنش مثبت نشان نداده و بعید است به این انتقال علاقه‌ای داشته باشد.
اونای امری ممکن است فعلا در دسترس نباشد، اما ادی هاو هست. سبک او با امری مشابه است. در دوران حضور او در نیوکاسل، ۶.۴٪ از شوت‌های آنها در لیگ برتر از طریق ضدحملات سریع بود؛ از بین مربیانی که از اوت ۲۰۱۹ بیش از ۷۵ بازی هدایت یک باشگاه را در این رقابت‌ها بر عهده داشته‌اند، فقط ۳مربی شاهد سهم بیشتری از شوت‌ها از چنین موقعیت‌هایی بوده‌اند.
علاوه بر این، در طول ۴فصل کامل حضور هاو در راس تیم، نیوکاسل به طور میانگین در هر بازی لیگ برتر ۲.۱۶ حمله مستقیم داشته است که آنها را تنها پشت سر لیورپول (۲.۳۹)، منچستریونایتد (۲.۲۵) و چلسی (۲.۲۴) قرار می‌دهد و این نشان می‌دهد که اصول خاصی به طور مداوم رواج داشته‌اند.
ناگلزمان شاید به خاطر اخلاقش کمتر از دیگران مورد توجه باشد و آنتونیو کونته هم به همین دلیل. گرت ساوث‌گیت که مربی باشخصیتی است، نسبت به این دو گزینه برتری دارد. منتظر بمانیم کریک اوضاع را درست کند، یا جای خود را به یک تفکر تازه بدهد.