به گزارش «راهبرد معاصر»؛ مجلس شورای اسلامی یکی از ارکان مهم جمهوری اسلامی است‌ و وظایف و مأموریت هایی نیز برعهده دارد. این وظایف در دو قالب قانون گذاری و نظارت معنا پیدا می کند. نمایندگان مجلس شورای اسلامی هم به بایدها و نبایدهای این نهاد مهم دموکراسی توجه می‌کنن. 

بعضاً مشاهده شده خود نماینده افراد بی صلاحیت و کم صلاحیت معرفی می‌کند و معلوم شده دغدغه فرد شایسته سالاری نبوده است

حمله یکی از نمایندگان به اکثریت مجلس و تحقیر و توهین نماینده ای دیگر به رئیس کل بانک مرکزی نشانه انحراف مجلس علیه کارگزاران کشور است. برخی نمایندگان یا به نبایدها و شرایط کنونی کشور واقف نیستند یا حیات سیاسی خود را در هیاهو و تنش می بینند. 

مجلس شورای اسلامی در عین حال که بایدهایی را در نظر می‌گیرد، باید به نبایدها هم توجه کند تا در راستای منافع ملی و رفاه عمومی حرکت کند. در این میان رؤسای مجلس نقش اساسی برعهده دارند. مجلس شورای اسلامی در کنار قانون گذاری و نظارت به صورت غیر مستقیم وظیفه کادرسازی و پرورش نخبگان برای سایر قوا و دستگاه اجرای را برعهده دارد. 

رئیس‌جمهور، شهردار تهران و بسیاری از مقام‌های بلندپایه، استانداران و وزیران کسانی بودند که یک یا چند دوره در مجلس شورای اسلامی خدمت کردند و تجربه اندوخته اند. شخصیت‌های ارزشمندی همچون رهبر شهید انقلاب و شهید لاریجانی سال‌ها در مجلس شورای اسلامی فعالیت کردند. یکی از چهره های مؤثر و به معنی واقعی کلمه «رجل سیاسی» و توانمند شهید لاریجانی بود. در انتخابات سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۳ متأسفانه به خاطر برخی سوء تفاهمات رد صلاحیت شد. 

این موضوع نشان می دهد شورای نگهبان به عنوان یکی از عناصر سیاسی کشور بهتر است چابک سازی شود تا کشور از حضور شخصیت‌های کارکشته سیاسی بهره ببرد. جامعه نیاز مبرم به نمایندگانی دارد که درک درستی از فضای داخلی و خارجی داشته باشند. وکیل ملت باید مواضع معتبر در پی بگیرد. 

سیاستمدار باتجربه باید به حدود خطوط قرمز آشنا باشد. یکی از نبایدهایی که برخی نمایندگان به آن ورود می کنند و سبب شد رئیس مجلس شورای اسلامی زبان به سخن بگشاید و آن را ابراز کند، دخالت در انتصابات کشور و به‌ویژه حوزه انتخابیه است. این رویه باعث می شود دولت در انتخاب نیروهای مؤثر با مشکل مواجه شود. 

گرچه نمایندگان مجلس شورای اسلامی با نظارت بر دولت جلوی انتصابات فامیلی و بدون پشتوانه علمی و اجرایی را می‌گیرند، اما بعضاً مشاهده شده خود نماینده افراد بی صلاحیت و کم صلاحیت معرفی می‌کند و معلوم شده دغدغه فرد شایسته سالاری نبوده است، بلکه خود به عنوان رانت پنهان عمل می کند. این مهم یکی از نباید مجلس شورای اسلامی است. 

یکی دیگر از نباید مجلس شورای اسلامی در شرایط فعلی حب و بغض برخی درباره سیاست خارجی در شرایط دشوار کشور است. یعنی چون وزیر امور خارجه منصوب به جناح مقابل است باید تحقیر، تنبیه و تخریب شود. درواقع آنچه باید معیار باشد، منافع ملی است. باید حب و بغض را کمرنگ کرد و حرکت در مسیر اتحاد و امنیت پایدار را مد نظر قرار داد. 

اگر نماینده و نمایندگان در این مسیر حرکت کنند قیمتی ندارند و مردم در انتخابات بعدی آنها را قیمت گذاری خواهند کرد و همچنین در تاریخ به نیکی از آنها یاد خواهد شد. البته به تازگی نماینده‌ای بقیه نمایندگان را متهم و قیمت‌گذاری کرد. به نظر می‌آید این اتهامی بزرگ و حمله به ارکان جمهوریت است. باید تصورات و احساسات را کنترل کرد. 

هر اقدام و حرکت و کنش سیاسی نماینده باید در جهت انسجام و منافع ملی باشد، در غیر این صورت مجلس شورای اسلامی کارایی خود را از دست می دهد

در فضای کنونی کشور تخریب قوه مققنه سبب کاهش سرمایه اجتماعی در داخل کشور می شود. عده‌ای بعد از گشایش مجدد مجلس شورای اسلامی شروع به تخریب کردند. به نظر می‌آید باید از آرا توهم زدایی شود وگرنه خودشیفتگی برخی‌ها امکان دارد به قوه مقفنه آسیب وارد و این نهاد را از حرکت در مسیر درست خود منحرف کند. 

گرچه هر نماینده طیف فکری خاص خود دارد و به نحوی از هم جناحی خود دفاع می کند و این نشانه مرام نمایندگی هست، اما دفاع مشروع از نماینده ای و حمله به سایر نمایندگان می تواند ایجاد بحران کند. بحران در این قوه می تواند به سایر قوا و دستگاه ها منتقل شود و به سرعت و ساختارمند به بخش های دیگر گسترش یابد. 

بنابراین هر اقدام و حرکت و کنش سیاسی نماینده باید در جهت انسجام و منافع ملی باشد، در غیر این صورت مجلس شورای اسلامی کارایی خود را از دست می دهد. هیاهوی عده‌ای در مجلس شورای اسلامی سبب شده است مجلس کمتر به دغدغه های اقتصادی و معیشتی مردم توجه کند.