صاحب‌خبر - خبرگزاری فارس؛ ارومیه: روی کاغذ و پشت درهای بسته جلسات دولتی، خرید هر کیلوگرم سیب صنعتی ۱۷ هزار تومان نقد و ۲۰ هزار تومان نسیه تصویب می‌شود، اما چند کیلومتر آن‌طرف‌تر، پای باسکول‌های جاده‌ای و مقابل کارخانه‌ها، خریداران روی دسترنج یک‌ساله کشاورز آذربایجان غربی برچسب ۸ هزار تومان می‌زنند، در سالی که هزینه‌های کارگر، سم، کود و سبد چندبرابر شده، باغدار آذربایجان غربی سیبی را که سال گذشته تا ۳۵ هزار تومان می‌فروخت، حالا باید زیر قیمت تمام‌شده حراج کند؛ شکافی ۹ تا ۱۲ هزارتومانی میان‌ وعده تا عمل که دود آن فقط به چشم حلقه اول تولید می‌رود. آذربایجان‌غربی؛ صدرنشین تولید، قعرنشین سودبر اساس آمارهای رسمی وزارت جهاد کشاورزی، کشور سالانه بین ۴.۲ تا ۴.۴ میلیون تن سیب تولید می‌کند که آذربایجان غربی با سهم یک میلیون و ۴۰۰ هزارتنی از وسعت ۷۰ هزارهکتاری باغات خود، بی‌رقیب در صدر جدول ایستاده است. استانی با ظرفیت یک میلیون و ۳۰۰ هزار تن سردخانه و ۴۰۰ هزار تن زیرساخت سورت و بسته‌بندی، این روزها به‌جای جشن برداشت، شاهد اضطراب کشاورزانی است که ناچارند محصول زیر درختی و صنعتی خود را به ثمن‌ بخس واگذار کنند. از ۳۵ هزار تومان پارسال تا ۸ هزار تومان امسال!یکی از باغداران سلماسی در گفتگو با خبرنگار فارس با گلایه‌ از وضعیت قیمت‌ها می‌گوید: «سال گذشته سیب صنعتی را بین ۳۰ تا ۳۵ هزار تومان می‌خریدند، امسال با وجود تورم سنگین در تمام هزینه‌های تولید، نرخ مصوب را ۱۷ هزار تومان نقدی و ۲۰ هزار تومان نسیه اعلام کردند، اما در مراکز خرید و سر باغات، دلال و کارخانه حتی همان ۱۷ تومان را هم نمی‌دهند و محصول را کیلویی ۸ هزار تومان تحویل می‌گیرند! این یعنی کشاورز حتی پول کارگر روزمزد و جمع‌آوری سیب را هم از جیب می‌دهد.» این وضعیت نشان می‌دهد قشر خرده‌مالک و کشاورزان کم‌توان که نه سرمایه انبارداری در سردخانه‌ها را دارند و نه توان رقابت تجاری، در اوج فصل برداشت در تنگنای فروش فوری و انباشت بدهی‌ها گرفتار شده‌اند. گره کور بازار؛ افت بیش از ۵۰ درصدی صادراتریشه این سرریزشدن سیب به بازار صنعتی و افت شدید قیمت را باید در بن‌بست‌های صادراتی نیز جستجو کرد، درحالی‌که سال ۱۴۰۳ صادرات سیب کشور به حدود ۹۰۰ هزار تن رسیده بود، آمارهای نخستین ماه‌های امسال خبر می‌دهد که صادرات سیب کشور در ماه‌های ابتدایی سال از ۲۰۳ هزار تن به ارزش بیش از ۸۰ میلیون دلار در مدت مشابه سال قبل، به حدود ۹۰ هزار تن به ارزش ۳۶ میلیون دلار سقوط کرده است؛ افتی بیش از ۵۰ درصد که بازار داخل را با مازاد سنگین عرضه و فشار مضاعف بر قیمت‌ها مواجه ساخته است. گرچه بازارهایی مثل ترکیه رشد واردات را تجربه کرده‌اند، اما نبودِ مسیرهای تجاری پایدار، مانع تخلیه بار باغات به مقاصد هدف مانند هند، عراق و آسیای میانه شده است. این افت فاحش قیمت در شرایطی رخ می‌دهد که عالی‌ترین مقام کشاورزی استان، نرخ‌های ناعادلانه را غیرقابل‌قبول دانسته است. محمدرضا اصغری، رئیس سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان غربی، پیش‌تر با تأکید بر اینکه قیمت‌گذاری سیب صنعتی باید به نفع باغدار باشد و نباید دسترنج کشاورز هدر برود، اعلام کرده بود: نرخ خرید باید بر پایه هزینه‌های واقعی تولید باشد، زنجیره ارزش زمانی سودده است که حلقه اول، یعنی کشاورز، متضرر نشود، تسهیلات سرمایه در گردش برای کارخانجات صنایع تبدیلی و افشرده تصویب شده تا سیب صنعتی را با نرخ منصفانه بخرند. اصغری همچنین با یادآوری خاستگاه روستایی خود متعهد شده بود که پایش‌های هفتگی مانع از پایمال‌شدن حق کشاورزان شود؛ اما اکنون سؤال مشترک هزاران باغدار ارومیه‌ای این است: اگر مصوبه ۱۷ هزارتومانی کارشناسی است و تسهیلات هم مهیا شده، چرا پای باسکول‌ها رقم ۸ هزار تومان ثبت می‌شود؟ و چه سازوکاری قرار است مابه‌التفاوت این ضرر میلیاردی را به جیب کشاورزان بازگرداند؟سیب آذربایجان غربی نه فقط یک محصول کشاورزی، بلکه شریان حیاتی اقتصاد، اشتغال و معیشت هزاران خانوار روستایی و حتی شهری است، در شرایطی که کشاورزان با فروش کیلویی ۸ هزار تومان حتی هزینه برداشت محصول را جبران نمی‌کنند، تعلل در نظارت میدانی و فقدان الزام قانونی برای صنایع تبدیلی جهت رعایت مصوبه ۱۷ هزارتومانی، بوی ورشکستگی باغداران را به همراه دارد، خبرنگار فارس این مسئله را تا شفاف‌سازی نحوه نظارت جهاد کشاورزی بر مراکز خرید و کارخانجات فراوری پیگیری خواهد کرد. به‌منظور دسترسی پایدار به اخبار و مطالب ما، آخرین نسخه اپلیکیشن خبرگزاری فارس را می‌توانید از اینجا و در فروشگاه‌های «کافه بازار» و «مایکت» دانلود و نصب کنید.#سیب #ارومیه #سلماس 14:23 - 6 آبان 1405 کشاورزی و امور داماستان هاآذربایجان غربی∎​