گروه سیاسی: حسرت روزنامه سازندگی برای استفاده بیشتر از فرصت دوران اوباما، بار دیگر نگاه تسلیمی به غرب را آشکار کرد؛ ایران تعهدات گسترده هستهای پذیرفت، اما آمریکا به وعدههای خود عمل نکرد و ادامه فشارها، درستی هشدار منتقدان درباره برجام را برجسته ساخت.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از باشگاه کیهان، روزنامه زنجیرهای «سازندگی» با تیتر «نطق طوفانی اوباما»، ابعاد جدیدی از نگاه حسرتآلود جریان تسلیمی به غرب و واشنگتن را عیان کرد. این روزنامه با استناد به سخنرانی باراک اوباما در اوهایو، با زانوی غم بغلگرفتن تلاش کرده است اثبات کند که ایران در دوران اوباما «فرصتسوزی» کرده و چرا نتوانست از این بستر برای وادادگی مطلق استفاده کند؟!
سازندگی در توجیه حسرت خود مدعی است که توافق ۲۰۱۵ میتوانست آغازی برای تغییرات ساختاری در سیاست خارجی باشد و مقصر اصلی عدم تحقق این امر را نیز «تندروها» معرفی میکند؛ گویی حامیان این جریان فراموش کردهاند که اوباما خود اعتراف کرد اعتراف اصلیاش در این توافق چه بوده است: ایران در تنگه هرمز «حق وتو» دارد!
اما واقعیت ماجرا چیست؟ در حالی که روزنامههای مدعی اصلاحات در تیرماه ۱۳۹۴ با تیترهای پرطمطراقی چون «فتحالفتوح دیپلماسی»، «کلید چرخید، ایران خندید» و «غروب تحریم» به استقبال سراب برجام رفتند، رئیس وقت بانک مرکزی در آمریکا صراحتاً اعتراف کرد که دستاورد ایران از این توافق «تقریباً هیچ» بوده است.
دلسوزان و منتقدان از همان روز اول هشدار دادند که معاملهای یکطرفه در جریان است؛ تعهدات نقد و غیرقابل بازگشت ایران شامل از رده خارج کردن
۱۲ هزار سانتریفیوژ، بتنریزی در قلب رآکتور اراک و حراج ۹۷۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنیشده در برابر وعدههای نسیه آمریکا و قاتل زنجیرهای توافقات. پاسخ دولت وقت و رسانههای حامیاش به این منتقدان کارشناس، چیزی جز توهین، برچسب «کاسبان تحریم»، «ترسو» و حوالهدادن آنان به جهنم نبود!
امروز که روزنامه سازندگی از عدم استفاده از فرصت اوباما ابراز تأسف میکند و حسرت واگذاری مؤلفههای قدرت همچون برنامه موشکی را میخورد، باید به این جماعت یادآور شد که خسارت محض برجام و آسیبهای جبرانناپذیر آن، نتیجه همین نگاه واداده به غرب بود. دستاورد غرب از برجام، مهار هستهای ایران و طلب استمرار فشار در حوزههای موشکی و منطقهای بود؛ چیزی که جان کری نیز در یادداشت پایانی دوران وزارت خود به آن اعتراف کرد؛ غافل از اینکه بدترین قطعنامه و تحریمها در دوران اوباما اتفاق افتاده است.
ملت ایران هیچگاه فراموش نخواهد کرد که چگونه دستاوردهای دههها تلاش علمی دانشمندان کشور پای سراب لبخند دشمن قربانی شد و امروز کاسبی سیاسی با «حسرت برجام» گره خورده است.