صاحب‌خبر - کارزار انتخاباتی مانند همه‌پرسی درباره نتانیاهو است که وقتی نخستین بار انتخاب شد جوان‌ترین نخست‌وزیر اسرائیل بود و اکنون در ۷۷ سالگی در صورت پیروزی مسن‌ترین خواهد بود. او به‌سادگی بااستعدادترین سیاستمداری است که این کشور تاکنون پرورش داده است. این نکته‌ای گویاست که او حتی در حال محاکمه به اتهام فساد، حتی با شرکای ائتلافی غیرمحبوب و افراطی و حتی پس از اجازه دادن به کشتار ۷ اکتبر در دوران مسئولیتش، می‌تواند دوره دیگری را ببرد. تقریباً حیرت‌آور است که چه تعداد مسأله بزرگ در ترازو است: گرایش به اقتدارگرایی، اینکه آیا همه شهروندان باید در فداکاری دفاع از کشور شریک باشند، اینکه آیا فشار بر فلسطینی‌ها کاهش یابد یا اندیشه راه‌حل دو دولتی برای همیشه پایان یابد و موارد دیگر. می‌توان آن را به انتخاب میان دو چشم‌انداز کاملاً متفاوت برای اینکه اسرائیل چه نوع دولت یهودی باید باشد خلاصه کرد: آیا اسرائیل باید یک دموکراسی لیبرال غربی با رنگ و بوی یهودی باشد، یا کشوری یهودی-ارتدوکس که انتخابات هم دارد اما در برخی وجوه بیشتر با ترکیه یا مجارستان شباهت دارد؟ داده‌های نظرسنجی نهایی: هیچ‌کس نمی‌تواند به تنهایی به ۶۱ کرسی برسد بر اساس آخرین نظرسنجی‌های منتشرشده در روزهای پایانی چندین رسانه اصلی اسرائیل، یک الگوی مشترک دیده می‌شود: نه اردوگاه آیزنکوت و نه اردوگاه نتانیاهو در هیچ‌یک از نظرسنجی‌ها به آستانه ۶۱ کرسی از ۱۲۰ کرسی کنست نمی‌رسند. این بن‌بست عددی تقریباً در همه نظرسنجی‌ها تکرار شده است. بر اساس نظرسنجی کانال ۱۲، اردوگاه تغییر ۵۶ کرسی و اردوگاه نتانیاهو ۵۰ کرسی به دست می‌آورند، در حالی که احزاب عرب مجموعاً ۱۴ کرسی دارند. نظرسنجی کانال ۱۳ کمی متفاوت است: اردوگاه تغییر ۵۴ کرسی، اردوگاه نتانیاهو ۵۰ کرسی و احزاب عرب ۱۶ کرسی. نظرسنجی کانال ۱۱ (کان) ۵۲ کرسی برای اردوگاه تغییر و ۵۰ کرسی برای اردوگاه نتانیاهو نشان می‌دهد. نظرسنجی عبریم (معریو) ۵۴ کرسی برای اردوگاه تغییر و ۴۸ کرسی برای اردوگاه نتانیاهو نشان می‌دهد. بر اساس میانگین نظرسنجی جروزالم پست، شکاف بین دو اردوگاه حدود ۴.۵ کرسی است و هیچ‌کدام به آستانه اکثریت نمی‌رسند. تحلیلگران اتحادیه آناتولی نیز تأیید می‌کنند که اردوگاه مخالفان بین ۵۴ تا ۵۶ کرسی و اردوگاه نتانیاهو حدود ۵۰ کرسی دارد. مقایسه قدرت احزاب اصلی در سطح احزاب، یشار (Yesh Atid سابق) به رهبری آیزنکوت در بازه ۲۱ تا ۲۴ کرسی قرار دارد و در اکثر نظرسنجی‌ها پیشتاز است؛ حزب او در ۷ مورد از ۹ نظرسنجی در جایگاه اول قرار گرفته است. لیکود به رهبری نتانیاهو بین ۱۹ تا ۲۱ کرسی پیش‌بینی می‌شود و موقعیت تاریخی آن به عنوان بزرگ‌ترین حزب به چالش کشیده شده است. بیاحاد به رهبری بنت با ۱۴ تا ۱۵ کرسی در جایگاه سوم قرار دارد و متحد اصلی آیزنکوت است. دموکرات‌ها به رهبری گلان ۸ تا ۱۰ کرسی، فهرست مشترک ۹ کرسی و راعام به رهبری عباس ۵ تا ۷ کرسی پیش‌بینی می‌شوند. این داده‌ها از نظرسنجی‌های کانال ۱۲، کانال ۱۳ و کانال ۱۱ گردآوری شده‌اند. در زمینه تناسب برای نخست‌وزیری، آیزنکوت با اختلاف قابل توجهی از نتانیاهو پیشتاز است: کانال ۱۲ نشان می‌دهد ۴۵٪ در مقابل ۳۳٪ و کانال ۱۱ نشان می‌دهد ۴۴٪ در مقابل ۳۸٪. احزاب عرب: وزنه تعیین‌کننده واقعی در این انتخابات، احزاب عرب به بازیگر اصلی تبدیل شده‌اند که نمی‌توان از آن‌ها چشم‌پوشی کرد. بر اساس نظرسنجی‌های مختلف، آن‌ها بین ۱۴ تا ۱۶ کرسی به دست خواهند آورد که دقیقاً همان اختلافی است که هر دو اردوگاه را از آستانه ۶۱ کرسی دور نگه می‌دارد. استراتژی‌های دو نیروی اصلی عرب تفاوت آشکاری دارند. فهرست مشترک موضع رادیکال‌تری دارد و حاضر است از خارج از کابینه از دولت جایگزین به رهبری آیزنکوت حمایت کند، اما پیش‌شرط آن توقف شهرک‌سازی‌ها، پایان جنگ و مخالفت با اقدامات علیه مسجد الاقصی است. راعام رویکرد عمل‌گرایانه‌تری دارد و رهبر آن منصور عباس صریحاً اعلام کرده که مایل است مستقیماً در دولت آینده مشارکت کند تا در سطح کابینه برای منافع جامعه عرب چانه‌زنی کند؛ این حزب حتی یک مقام ارشد سابق پلیس یهودی را در رتبه دوم فهرست خود قرار داده تا حسن نیت خود را برای همکاری یهودی-عربی نشان دهد. مانع اصلی این است که آیزنکوت و نتانیاهو هر دو علناً با حضور احزاب عرب در کابینه مخالفت کرده‌اند. آیزنکوت حتی صریحاً گفته است که هیچ حزبی که «اسرائیل را به عنوان یک کشور یهودی» به رسمیت نشناسد، شرایط او را برآورده نمی‌کند. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که این موضع‌گیری عمدتاً برای جلب نظر رأی‌دهندگان یهودی راستگرا است، اما در واقعیت بدون حمایت احزاب عرب، اردوگاه مخالفان به سختی می‌تواند دولت تشکیل دهد. مشارکت رأی‌دهندگان و نگرش افکار عمومی تمایل به مشارکت حدود ۷۲٪ است، اما انگیزه در میان رأی‌دهندگان مخالف (۸۱٪) به طور قابل توجهی بالاتر از رأی‌دهندگان طرفدار نتانیاهو (۷۴٪) است. مشارکت رأی‌دهندگان عرب احتمالاً از ۵۶٪ در سال ۲۰۲۲ به حدود ۶۳٪ افزایش یابد که انگیزه آن نارضایتی از دولت راستگرای فعلی و تمایل به سرنگونی نتانیاهو است. حدود ۶۰٪ از پاسخ‌دهندگان معتقدند که اگر نتانیاهو نتواند کابینه تشکیل دهد، باید از زندگی سیاسی کناره‌گیری کند. حمایت علنی ترامپ از نتانیاهو افزایش قابل توجهی در کرسی‌های اردوگاه حاکم ایجاد نکرده است. جمع‌بندی تحلیلی لایه توصیفی: آخرین نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که نه اردوگاه آیزنکوت و نه اردوگاه نتانیاهو به آستانه ۶۱ کرسی از ۱۲۰ کرسی کنست نمی‌رسند. اردوگاه تغییر ۵۴ تا ۵۶ کرسی، اردوگاه نتانیاهو ۴۸ تا ۵۰ کرسی، و احزاب عرب ۱۴ تا ۱۶ کرسی به دست می‌آورند. یاشار به رهبری آیزنکوت با ۲۱ تا ۲۴ کرسی پیشتاز است و لیکود با ۱۹ تا ۲۱ کرسی در جایگاه دوم قرار دارد. در تناسب نخست‌وزیری، آیزنکوت با ۴۴-۴۵٪ در برابر ۳۳-۳۸٪ نتانیاهو پیشتاز است. لایه تحلیلی: بن‌بست عددی، سرنوشت دولت آینده را نه به نتیجه شمارش آرا، بلکه به ماهیت مذاکرات پس از آن گره می‌زند. احزاب عرب با ۱۴ تا ۱۶ کرسی، وزنه تعیین‌کننده واقعی هستند. فهرست مشترک با موضع رادیکال‌تر، حمایت از خارج کابینه را مشروط به توقف شهرک‌سازی‌ها، پایان جنگ و مخالفت با اقدامات علیه مسجد الاقصی کرده است. راعام با رویکرد عمل‌گرایانه‌تر، مسیر مشارکت مستقیم در کابینه را در پیش گرفته است. آیزنکوت و نتانیاهو هر دو علناً حضور احزاب عرب در کابینه را رد کرده‌اند؛ موضعی که تحلیلگران آن را عمدتاً انتخاباتی می‌دانند. لایه تفسیری: کارزار انتخاباتی مانند همه‌پرسی درباره نتانیاهو است. او جوان‌ترین نخست‌وزیر تاریخ اسرائیل بود و اکنون در ۷۷ سالگی در صورت پیروزی مسن‌ترین خواهد بود. آیزنکوت «ضد بیبی» است: پسر مهاجران مراکشی، بزرگ‌شده در شهرهای طبقه کارگر، صعود از تیپ گلعانی، و شهرت به صراحت و صداقت. انتخاب اصلی، میان دو چشم‌انداز برای دولت یهودی است: دموکراسی لیبرال غربی با رنگ و بوی یهودی، یا کشور یهودی-ارتدوکس شبیه ترکیه یا مجارستان. لایه آینده‌نگر: سه سناریو. سناریوی محتمل: دولت ائتلافی شکننده به رهبری آیزنکوت با حمایت غیررسمی احزاب عرب، که «خط قرمز» خود را پس از انتخابات می‌شکند. سناریوی جایگزین: بن‌بست طولانی و انتخابات سوم در کمتر از دو سال. سناریوی سوم: دولت ائتلافی به رهبری نتانیاهو با حمایت احزاب راست افراطی و ارتدوکس، که اسرائیل را به سمت «کشور یهودی-ارتدوکس» سوق می‌دهد. متغیر تعیین‌کننده: توان آیزنکوت در مدیریت «خط قرمز» خود در برابر واقعیت عددی ۱۴ تا ۱۶ کرسی. نکته کلیدی کلید درک انتخابات اسرائیل در تشخیص نسبت میان «بن‌بست عددی» و «ماهیت مذاکرات پس از آن» است. هیچ‌یک از دو اردوگاه به آستانه ۶۱ کرسی نمی‌رسد. اردوگاه تغییر ۵۴ تا ۵۶ کرسی، اردوگاه نتانیاهو ۴۸ تا ۵۰ کرسی، و احزاب عرب ۱۴ تا ۱۶ کرسی دارند. آیزنکوت با ۴۴-۴۵٪ در برابر ۳۳-۳۸٪ نتانیاهو در تناسب نخست‌وزیری پیشتاز است. احزاب عرب وزنه تعیین‌کننده واقعی هستند: فهرست مشترک با موضع رادیکال‌تر، حمایت از خارج کابینه را مشروط به توقف شهرک‌سازی‌ها، پایان جنگ و مخالفت با اقدامات علیه مسجد الاقصی کرده است؛ راعام با رویکرد عمل‌گرایانه‌تر، مسیر مشارکت مستقیم در کابینه را در پیش گرفته است. آیزنکوت و نتانیاهو هر دو علناً حضور احزاب عرب در کابینه را رد کرده‌اند. انتخاب اصلی، میان دو چشم‌انداز برای دولت یهودی است: دموکراسی لیبرال غربی با رنگ و بوی یهودی، یا کشور یهودی-ارتدوکس شبیه ترکیه یا مجارستان. پرسش باز این است: آیا «خط قرمز» احزاب عرب پس از انتخابات دوام می‌آورد، یا اردوگاه مخالف وعده انتخاباتی خود را می‌شکند؟#انتخابات_اسرائیل | #آیزنکوت | #نتانیاهو | #یاشار | #لیکود | #بیاحاد | #بنت | #دموکرات‌ها | #گلان | #فهرست_مشترک | #راعام | #منصور_عباس | #احزاب_عرب | #کنست | #۶۱_کرسی | #بن‌بست_عددی | #دولت_ائتلافی | #هر_کسی_جز_بیبی | #تیپ_گلعانی | #مسن‌ترین_نخست‌وزیر | #دموکراسی_لیبرال | #کشور_یهودی_ارتدوکس | #ترکیه | #مجارستان | #مسجد_الاقصی | #شهرک_سازی | #جنگ_غزه | #ترامپ | #مشارکت_رأی‌دهندگان | #نکبتتوأم‌بااقتباس‌های‌آزادوویرایش‌های‌سایبرهوشمأخذ: رسانه‌های اسرائیلی، اکتبر ۲۰۲۶هو العلیم 00:12 - 5 آبان 1405∎​