محسن مهدیان؛  مدیرمسئول

نخبگی فقط یک استعداد نیست؛ یک نسبت است؛ نسبت توانایی فرد با سرنوشت یک ملت. پیام اخیر رهبر انقلاب را باید از همین زاویه خواند؛ بازتعریف جایگاه نخبه در ایران پس از 2جنگ اخیر. این پیام دست‌کم 6تحول مهم در مفهوم نخبگی ایجاد کرده است.
نخست؛ زمان، زمانه نخبگی است‌
رهبر انقلاب تأکید کردند خیزش علمی که پیش‌تر ضرورتی راهبردی بود، پس از 2جنگ اخیر باید «عمیق و پرشتاب» باشد. دانش در این منطق، زینت کشور نیست؛ شرط قدرت است. از همین‌جاست که «العلم سلطان» به‌عنوان فراراهبرد پیشرفت ایران مطرح می‌شود.

دوم؛ مرز نخبگی جابه‌جا شد‌
نخبه فقط صاحب مدال، آزمایشگاه یا اختراع نیست. ریزعلی خواجوی، علی لندی و ایثارگرانی که در بزنگاه خطر به میدان آمده‌اند، در این تعریف «نخبگان بصیرت و جهاد» هستند.

سوم؛ نخبه از نخبه‌نما جدا شد‌
استعداد بالا وقتی تنها در خدمت امیال شخصی قرار گیرد، نخبگی نمی‌سازد؛ نخبه کسی است که رشد خود را با رشد جامعه پیوند می‌زند، مسئله‌ای را حل می‌کند و باری از دوش کشور برمی‌دارد.

چهارم؛ مأموریت حاکمیت روشن شد‌
حمایت از نخبگی از تشویق نمادین فراتر رفت و در 5مأموریت مشخص شد: تقویت علوم پایه و انسانی، مرزشکنی علمی، میدان‌دادن به خلاقیت، خوداتکایی و رفع گلوگاه‌های فناوری و اتصال دانشگاه به صنعت و بازار.

پنجم؛ سطوح دشمنی با نخبگی بازتعریف شد‌
رهبر انقلاب میدان دشمنی را از ترور دانشمندان تا ناامیدسازی و تصرف ذهن و روح آنان گسترش دادند. دشمن تنها جان نخبه را هدف نمی‌گیرد؛ اراده او را نیز نشانه می‌رود تا به پیچ‌ومهره ماشین سرمایه‌سالاری غرب تبدیل شود.

ششم؛ مقصد نخبگی تعیین شد‌
این مأموریت‌ها هدفی فراتر از افزایش تولید علم دارند: انتقال مرکز ثقل برخی علوم از غرب به ایران، دستیابی به مرجعیت علمی و تبدیل زبان فارسی به یکی از زبان‌های مرجع علم جهان.
این پیام، نخبگی را از یک امتیاز فردی به مسئولیتی ملی و از یک عنوان افتخارآمیز به مأموریتی برای ساخت ایران قوی تبدیل  کرد.