مطالعه روی بیش از ۳۰ بیمار سوئیسی در شش ماه کاهش تدریجی نشان داد: علائم بعد از هر کاهش دوز بالا می‌رفت و وقتی دوز ثابت می‌ماند، ظرف چند هفته فروکش می‌کرد. عود بیماری معمولاً این ریتم موج‌مانند را ندارد.
نکته کلیدی دیگر: این موج‌های خلقی اغلب با علائم فیزیکی ترک همراه بودند؛ مثل سرگیجه، عدم تعادل، احساس شوک مغزی، گرفتگی عضله یا تهوع. وقتی این علائم فیزیکی در تحلیل کنترل شد، ارتباط کاهش دوز با نمره افسردگی عملاً از بین رفت.
یعنی خلق و جسم بخشی از یک فرآیند ترک بودند، نه لزوماً بازگشت بیماری زمینه‌ای.
هشدار مهم: این یافته به معنای قطع خودسرانه دارو نیست. تصمیم کاهش باید با پزشک و با کاهش آهسته و برنامه‌ریزی‌شده باشد. نمونه مطالعه کوچک بود و علیت قطعی اثبات نشده است.