دیپلماسی در کنار قدرت نظامی پیشنهاد جدید از سوی رئیس‌جمهور ایران برای ازسرگیری تلاش‌های دیپلماتیک در نگاه پژوهشگران چینی، نشانه‌ی عقب‌نشینی نیست. نویسندگان معتقدند جمهوری اسلامی ایران دو مسیر مذاکره و نمایش قدرت را در کنار یکدیگر دنبال می‌کند؛ رویکردی که از یک‌سو انسجام داخلی را تقویت کرده و از سوی دیگر، آمادگی تهران برای دستیابی به توافق را نشان می‌دهد در ادامه آمده «این تحلیل پس از اظهارات فرمانده ارشد نیروهای مسلح ایران درباره مهار تحرکات نیروی دریایی آمریکا در نزدیکی آب‌های ایران ایجاد شده و کنار هم قرار گرفتن این دو موضع، حامل پیامی استراتژیک است که ایران درهای دیپلماسی را نبسته، اما قرار نیست مذاکره را جایگزین توان بازدارندگی خود کند.» تنگه‌ی هرمز؛ فراتر از میدان نبرد یکی از نکات برجسته‌ی گزارش اندیشکده‌ی چینی، توصیف جایگاه تنگه‌ی هرمز در معادلات مذاکراتی است. «لی زی‌شین» تأکید کرده تنگه‌ی هرمز برای ایران فقط یک برگ معمولی چانه‌زنی نیست بلکه اهرمی راهبردی محسوب می‌شود. اما او هشدار داده تحولات کنونی هنوز به تقویت اساسی موقعیت مذاکراتی ایران منجر نشده‌اند. اهمیت این ارزیابی در آن است که قدرت جغرافیایی ایران به‌تنهایی تعیین‌کننده‌ی نتیجه مذاکرات نیست، اما هرگونه محاسبه‌ی نظامی علیه ایران را ناگزیر با مسئله‌ی امنیت انرژی و تجارت منطقه‌ای پیوند می‌زند.
هشدار امنیتی! بخش قابل‌تأمل دیگر گزارش، بررسی هشدارهای جدید وزارت خارجه آمریکا برای ۱۳ کشور منطقه است. واشنگتن مدعی افزایش تهدیدات علیه دیپلمات‌ها و مسئولان آمریکایی شده اما تحلیلگر چینی معتقد است انتشار گسترده‌ی این هشدارها می‌تواند کارکردی فراتر از ملاحظات حفاظتی داشته باشد. به اعتقاد او، برجسته‌سازی تهدیدات منتسب به ایران و ایران‌هراسی می‌تواند خروج احتمالی دیپلمات‌های آمریکایی را توجیه و زمینه‌ی افکار عمومی را برای اقدامات احتمالی پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا آماده سازد. جنگی که تاب فرسایش ندارد پژوهشگر چینی آینده‌ی نزدیک منطقه را با سه ویژگی توصیف گرده؛ تهدید حد بالا، جنگ محدود و فرسایش مستمر. او معتقد است حتی اگر پس از انتخابات آمریکا دور دیگری از تقابل نظامی رخ دهد، طرف‌های درگیر احتمالاً برای محدود نگه داشتن دامنه و مدت جنگ تلاش خواهند کرد. این اندیشکده تصریح کرده «آمریکا، اسرائیل و ایران هیچ‌کدام توان تحمل هزینه‌های جنگ فراگیر و طولانی را به‌آسانی ندارند. قدرت نظامی به‌تنهایی برای تحمیل نتیجه کافی نیست و هر طرف ناگزیر باید هزینه‌های اقتصادی، امنیتی و منطقه‌ای ادامه تقابل را نیز محاسبه کند.» نویسندگان در پایان پیش‌بینی کردند که این روند برای تهران حامل یک فرصت دیپلماتیک است. جمهوری اسلامی ایران می‌تواند بر پایان اقدامات خصمانه و دستیابی به توافقی متوازن تأکید کند، بی‌آنکه توان دفاعی و اهرم‌های راهبردی خود را از معادله کنار بگذارد چون استمرار تهدید نظامی از سوی واشنگتن، خطر گرفتار شدن منطقه در چرخه‌ای جدید از بی‌ثباتی و فرسایش را افزایش خواهد داد.
20:14 - 3 آبان 1405
∎