به گزارش جام جم آنلاین؛ محسن راستانی در سال ۱۳۳۷ در خرمشهر متولد شد و پس از تحصیل در رشته عکاسی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، مسیر حرفهای خود را در این هنر ادامه داد. او در طول سالها فعالیت مستمر، با پرداختن به موضوعات جنگ، جامعه و زندگی ایرانیان، مجموعهای متنوع از تجربههای عکاسی را در کارنامه خود ثبت کرد.
جنگ تحمیلی ایران و عراق، جنگ بوسنی و پروژه «خانواده ایرانی» از جمله موضوعاتی بودند که راستانی در آثار خود به آنها پرداخت. نگاه او به عکاسی، محدود به ثبت رویدادها نبود و زندگی اجتماعی و تجربه زیسته مردم نیز در میان دغدغههای حرفهای او جایگاه ویژهای داشت.
کارنامهای فراتر از عکاسی جنگ
راستانی در طول فعالیت حرفهای خود مسئولیتها و تجربههای متعددی را در عرصه عکاسی خبری، مطبوعاتی و آموزشی برعهده داشت. همکاری با خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران، مسئولیت بخش عکاسی جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران در سال ۱۳۶۴، دبیری سرویس عکس مجله «تصویر» و روزنامه «صبح امروز» و تدریس در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، بخشی از سوابق او بود.
عضویت در هیئت مؤسس انجمن صنفی عکاسان مطبوعات ایران و انجمن عکاسان ایران، عضویت در شورای سیاستگذاری یازدهمین دوسالانه عکس ایران، داوری جشنوارهها و مسابقات عکاسی ملی و بینالمللی و حضور در نمایشگاههای انفرادی و گروهی در داخل و خارج از کشور نیز از دیگر فعالیتهای این هنرمند به شمار میرود. راستانی همچنین مقالات متعددی در مطبوعات ایران منتشر کرد و جوایزی از رقابتهای داخلی و خارجی به دست آورد.
عشق به عکاسی تا واپسین روزها
راستانی چندی پیش، در حالی که دوره درمان بیماری خود را سپری میکرد، به موزه هنرهای معاصر تهران رفت و از نمایشگاه عکس «این صورت باقی» دیدن کرد. حضور او در این نمایشگاه، در شرایطی که از بیماری رنج میبرد، نشانهای از پیوند عمیقش با هنر عکاسی بود؛ علاقهای که حتی دشواریهای جسمی نیز نتوانسته بود از آن بکاهد.
شاید امروز، در مرور زندگی و کارنامه این عکاس فقید، بازخوانی جملهای از یکی از یادداشتهایش معنای دیگری پیدا کند؛ جملهای که میتواند عصاره نگاه او به زندگی و ماندگاری باشد:
«تا ابد زندهام. تا خدا هست من هم زندهام.»
زمان تشییع پیکر محسن راستانی
مراسم تشییع و وداع با پیکر محسن راستانی، روز سهشنبه ۵ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۰ صبح از مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار میشود. با درگذشت این هنرمند، جامعه عکاسی ایران یکی از چهرههای باسابقه خود را از دست داد؛ هنرمندی که سالها از زندگی مردم و لحظههای تاریخ معاصر ایران تصویر ساخت و بخشی از حافظه تصویری جامعه را ثبت کرد.
∎