سرویس بین الملل خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- الهه شمس: موراکامی که از سوی منتقدان به عنوان «کودک شرور» ادبیات معاصر ژاپن شناخته می‌شد، در آثار خود خشونت، مواد مخدر و مسائل جنسیتی را به ابزاری برای نقد تند فرهنگ ژاپنی و آمریکایی بدل کرد. آدام فرویدنهایم، مدیر انتشارات پوشکین پرس، در وصف آثار او گفت: «این افتخاری بزرگ بود که توانستیم رمان‌های عجیب، اصیل و سینمایی ریو موراکامی را به مخاطبان انگلیسی‌زبان معرفی کنیم.»
او متولد ۱۹۵۲ در ناگاساکی بود. در دوران دبیرستان به عنوان درامر در یک گروه راک فعالیت کرد و پس از اعتراضات دانشجویان روی پشت‌بام، ماه‌ها در حبس خانگی ماند. نخستین رمان او با نام آبی تقریباً شفاف (Almost Transparent Blue) که در دوران دانشجویی نگاشته شد، زندگی نیهیلیستی جوانان سرخورده را روایت می‌کرد؛ کتابی که هم‌زمان جایزه معتبر آکوتاگاوا و جایزه گونزو را برای او به ارمغان آورد.
برخلاف تصور عام، او هیچ نسبت خانوادگی با هاروکی موراکامی نداشت؛ تمایزی که دیوید پیلینگ روزنامه‌نگار آن را چنین توصیف کرده بود: «اگر هاروکی بیتلز ادبیات ژاپن باشد، ریو بدون شک رولینگ استونز آن است.»
موراکامی بیش از ۴۰ رمان و مجموعه داستان خلق کرد که آثار برجسته‌ای چون بچه‌های کمد سکه (Coin Locker Babies)، در سوپ میسو (In the Miso Soup) و استودیشن (Audition) را در بر می‌گیرد. رمان او الهام‌بخش فیلم ترسناک و ماندگار تاکاشی میک در سال ۱۹۹۹ شد. ایروین ولش نثر او را به چاقوی جراحی یا تیغ قصابی تشبیه کرده بود که در عین مرثیه‌گونه بودن، برنده و نافذ است. رمان بچه‌های کمد سکه نیز جایزه ادبی نوما را برایش به همراه داشت و به عنوان اثری سوررئال درباره اوج و فرودهای بشری ستایش شد.
ریو موراکامی تا پایان عمر از تاریک‌ترین لایه‌های پنهان اجتماع روی برنتافت و با قلم گزنده خود، میراثی ماندگار در ادبیات مدرن جهان به یادگار گذاشت.
منبع: گاردین