در کنفرانس میان‌دوره‌ای حزب جمهوری‌خواه که در شهر دالاس ایالت تگزاس برگزار شد، تد کروز، سناتور جمهوری‌خواه، شامگاه پنجشنبه سخنرانی کرد و در برابر سالن مملو از جمعیت، با لحنی سخیف به زهران ممدانی، شهردار نیویورک، و عبد الرحمن السید، نامزد دموکرات از ایالت میشیگان، حمله کرد.
در همین هنگام، حاضران در سالن شروع به سردادن شعار "به آن‌ها شلیک کنید؛ به آن‌ها شلیک کنید" کردند.
نکته عجیب این بود که کروز حتی یک کلمه هم علیه این شعار بر زبان نیاورد، شعاری که حتى با قوانین آمریکا هم مغایرت دارد، زیرا تحریک به خشونت در این کشور جرم محسوب می‌شود و مجازات دارد. بااین‌حال، این شعارها به‌سادگی سر داده شدند و ماجرا به‌گونه‌ای پیش رفت که گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است.
از سوی دیگر، نورا عریقات، فعال و وکیل سرشناس، شامگاه سه‌شنبه ۱۵ سپتامبر در حالی دستبند به دست داشت که به دلیل شرکت در یک اعتراض مسالمت‌آمیز در پالم‌بیچ ایالت فلوریدا بازداشت شده بود. او در میان ۱۰۰ شرکت‌کننده در تجمعی حضور داشت که به گسترش سرمایه‌گذاری در اوراق قرضه اسرائیل تا سقف یک میلیارد دلار اعتراض می‌کردند.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، نیز نام عبد الرحمن السید را به تمسخر می‌گیرد و او را «محمد» می‌نامد؛ زیرا محمد یکی از رایج‌ترین نام‌ها در خاورمیانه است. ترامپ همچنین او را «جهادی» توصیف کرده است و با گستاخی این اتهام را مطرح می‌کند.
در مورد الهان عمر نیز اکنون تلاش‌هایی برای سلب تابعیت آمریکایی او و اخراجش از اين کشور در جریان است. بازرسی خانه او در پایتخت، صبح دوشنبه ۱۲ اکتبر، بر اساس حکمی محرمانه و بدون مجوز دادگاه نیز چیزی جز مقدمه‌ای برای اقدامات بعدی نبود.
به نظر مى‌رسد نامزدهای جمهوری‌خواه از رویارویی با واقعیت‌های مربوط به قیمت نفت، گرانی، بیکاری، فقدان بیمه درمانی، افزایش بدهی‌ها و احساس خفقان‌آور انزوا فرار می‌کنند و به‌جای آن، ترساندن مردم از اسلام، مسلمانان، مهاجران و اقلیت‌ها را برمی‌گزینند.
ابزاری برای فرار از مشکلات واقعی جامعه آمریکا
نامزدهای جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای ماه نوامبر آینده، از پرداختن به مسائل پیچیده‌ای که ذهن بخش گسترده‌ای از مردم آمریکا را به خود مشغول کرده است، طفره می‌روند.
در رأس این مسائل، بدون تردید، جنگ علیه ایران قرار دارد، جنگی که از حمایت اکثریت قاطع آمریکایی‌ها برخوردار نیست. بسیاری از شهروندان آمریکایی احساس نمی‌کنند این جنگ، جنگ آن‌هاست و قانع نشده‌اند که ایران تهدیدی برای امنیت ملی آمریکا محسوب می‌شود.
بسیاری از آن‌ها معتقدند نتانیاهو توانسته ترامپ را به این جنگ بکشاند ، جنگی که میلیاردها دلار هزینه روی دست آمریکا می‌گذارد، درحالی‌که خود نتانیاهو از فاصله‌ای دور نشسته و نظاره‌گر ماجراست.
نامزدهای جمهوری‌خواه از مواجهه با واقعیت‌های مربوط به قیمت نفت، گرانی، بیکاری، فقدان بیمه درمانی، افزایش بدهی‌ها و احساس خفقان‌آور انزوا، به‌ویژه در روابط با مهم‌ترین متحدان آمریکا، فرار می‌کنند. در عوض، آن‌ها ترساندن مردم از اسلام، مسلمانان، مهاجران و اقلیت‌ها را انتخاب کرده‌اند.
پدیده اسلام‌هراسی به جذاب‌ترین شعار انتخاباتی جمهوری‌خواهان و هوادارانشان تبدیل شده ، گویی انتخاب یک، سه یا حتی ده نامزد مسلمان برای مجلس نمایندگان یا سنا می‌تواند معادلات را به‌کلی دگرگون کند و کشور را به سمت اجرای شریعت و تشکیل دادگاه‌های اسلامی سوق دهد.
چه چیزی از این سخنان پوچ‌تر است؟
مسلمانان در آمریکا بیش از سه تا چهار درصد جمعیت این کشور را تشکیل نمی‌دهند. حتی اگر فرض کنیم همه آن‌ها متحد شوند، به نامزدهای مسلمان رأی بدهند و تمام این نامزدها نیز پیروز شوند، شمار نمایندگان مسلمان در مجموع دو مجلس از ۱۵ کرسی فراتر نخواهد رفت.
چنین تعدادی تأثیر چندانی بر جهت‌گیری کلی دو حزب اصلی آمریکا نخواهد داشت.
اما آنچه جمهوری‌خواهان را واقعاً نگران کرده، تحول بنیادینی است که در داخل حزب دموکرات در حال شکل‌گیری است ، تحولی که با ظهور نیروهای جوانی همراه شده که به عدالت باور دارند، با تبعیض مبارزه می‌کنند و برایشان دین، رنگ پوست یا وابستگی‌های ایدئولوژیک نامزدها اهمیت تعیین‌کننده‌ای ندارد.
پیروزی شماری از نامزدهایی که حاضر نشدند پول کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل، موسوم به آیپک را بپذیرند، نشان می‌دهد که حزب دموکرات به کدام سمت حرکت می‌کند.
آنچه در ایالت میشیگان برای عبد الرحمن السید رخ داد، با وجود میلیون‌ها دلاری که برای شکست دادن او هزینه شد، هشداری برای خود حزب دموکرات است؛ چه رسد به حزب جمهوری‌خواه.
ادامه تبعیض ها علیه مسلمانان
تبعیض علیه مسلمانان شامل استفاده از خشونت یا تهدید به خشونت، توهین‌های جسمی و کلامی، تبعیض در محیط کار و فسخ قراردادهای شغلی می‌شود. دو سازمان اصلی وجود دارند که تمامی موارد تبعیض علیه عرب‌ها و مسلمانان را ثبت می‌کنند.
نخست، کمیته آمریکایی عربی مبارزه با تبعیض، موسوم به «ADC»، که بزرگ‌ترین سازمان غیرانتفاعی عرب‌تباران در ایالات متحده به شمار می‌رود.
این سازمان درباره فعالیت‌های خود می‌گوید:
«ما از حقوق مدنی و انسانی دفاع می‌کنیم، با تبعیض مبارزه می‌کنیم، شناخت تاریخ و فرهنگ عربی را گسترش می‌دهیم و برای پیشبرد عدالت اجتماعی با جوامع دیگر همکاری می‌کنیم.»
سازمان دوم، شورای روابط آمریکایی ـ اسلامی، موسوم به «CAIR»، است؛ سازمانی باسابقه که با تبعیض علیه عرب‌ها و مسلمانان مبارزه می‌کند.
شعارهای این سازمان عبارت‌اند از: دفاع از ستمدیدگان، دفاع از آزادی بیان و حمایت از عدالت برای همگان.
بر اساس گزارش مقاله، سازمان «care» در سال ۲۰۲۵ تعداد ۸۶۵۸ شکایت مرتبط با تبعیض و موارد خشونت علیه عرب‌ها و مسلمانان ثبت شده است؛ رقمی که نسبت به سال ۲۰۲۴، ۲۵ مورد افزایش داشته است.
این موارد شامل اخراج از محل کار، تبعیض، رد درخواست‌های مهاجرت، اخراج از دانشگاه‌ها و جرائم ناشی از نفرت می‌شود.
آمارها درباره اسلام‌هراسی در آمریکا چه می‌گویند؟
مرکز پژوهشی «پیو» در نظرسنجی سال ۲۰۲۶ خود اعلام کرده است که ۵۹ درصد از آمریکایی‌های شرکت‌کننده در این مطالعه معتقدند مسلمانان در ایالات متحده با تبعیض مواجه‌اند و با آن‌ها مانند سایر اقلیت‌ها رفتار نمی‌شود.
این رقم در سال ۲۰۲۴ به ۸۲ درصد و در سال ۲۰۲۵ به ۷۴ درصد رسید.
در مورد حملات خشونت‌آمیز علیه مسلمانان، از جمله قتل، به‌ویژه پس از حوادث ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، آمارها نشان می‌دهند که این حوادث تا سال ۲۰۱۳ به میزان ۱۳۸ مورد رسیده بودند؛ سپس در دوران ریاست‌جمهوری باراک اوباما کاهش یافتند، اما در دوره نخست و دوم ریاست‌جمهوری ترامپ بار دیگر به‌شدت افزایش پیدا کردند.
برای مثال، در سال ۲۰۲۳ تعداد ۶۰۷ مورد حمله یا جرم ناشی از نفرت علیه مسلمانان ثبت شد.
در سال ۲۰۲۴ نیز دستگاه اطلاعاتی فدرال آمریکا ۱۱۶۷۹ مورد جرم ناشی از نفرت را ثبت کرد که از این تعداد، ۱۳۷ مورد علیه عرب‌ها و ۲۲۸ مورد علیه مسلمانان بود.
پیش از ۱۱ سپتامبر، میانگین جرائمی که مسلمانان را هدف قرار می‌داد، حدود ۲۵ مورد در سال بود اما پس از حملات تروریستی به مرکز تجارت جهانی و وزارت دفاع آمریکا، این رقم به ۴۸۱ مورد افزایش یافت.
یکی از نامزدهای جمهوری‌خواه در کنفرانس این حزب گفت: «اگر این کشور را دوست ندارید، از آن بروید!»
هواداران این جریان نیز ویدئوهای جعلی‌ای منتشر کرده‌اند که با استفاده از هوش مصنوعی ساخته شده‌اند و در آن‌ها تصاویری از راهپیمایی‌هایی دیده می‌شود که خواستار اجرای شریعت اسلامی در آمریکا هستند.
نامزدهای جمهوری‌خواه، خود دونالد ترامپ و اعضای کابینه او همچنین می‌کوشند نام‌های مسلمانان را عمداً به شکلی نادرست و خنده‌دار تلفظ کنند.
ترامپ عمداً به‌جای «ممدانی»، نام او را به شکل دیگری تلفظ می‌کند و نام «السید» را نیز به‌صورت «السیاد» بر زبان می‌آورد.
تامی تاپرویل، سناتور جمهوری‌خواه ایالت آلاباما، بلافاصله پس از پیروزی عبد الرحمن السید، او را «تروریست» نامید.
او همچنین السید را «یک اسلام‌گرای افراطی توصیف کرد که برای نابودی آمریکا هر کاری از دستش برآید انجام خواهد داد».
حتی برخی از نمایندگان کنگره معتقدند که «همه مسلمانان خطری برای امنیت ملی آمریکا هستند».
تشدید اسلام‌هراسی در آستانه انتخابات
این جریان‌ها در روزهای آینده به‌شدت تقویت خواهند شد، به‌ویژه اگر شاهد پیروزی نامزدهای مسلمان و شکست رقبای جمهوری‌خواه آن‌ها باشیم.
جمهوری‌خواهان برای شکست دادن نامزدهایی که منافع آمریکا را بر منافع اسرائیل و دغدغه‌های طبقات متوسط و عموم مردم را بر سرمایه‌گذاری‌های میلیونرها مقدم می‌دانند، از پول، رسانه و قوانین جانبدارانه بهره می‌گیرند اما در سوی مقابل همین رویکرد جریان ضدصهیونیست و حامیان فلسطین را علیه جمهورخواهان وارد میدان کرده و بخش قابل توجهی از جامعه جوان آمریکا از همین جریان حمایت می‌کند. بر این اساس استمرار اجرای پروژه اسلام‌هراسی موقعیت جمهوری خواهان را در عرصه سیاست داخلی و خصوصا انتخابات پیش روی بیش از هر زمان دیگری تضعیف می‌کند.
کمپین ناموفق جمهوری‌خواهان با رویکرد تخریب و حمله به مسلمانان
شکست پروژه اسلام‌هراسی
صاحب‌خبر -
∎