همین چند روز پیش، نتانیاهو نقشه‌ای نشان داد که در آن کشورهای منطقه در سه محور جای گرفته بودند. دوستانش آبی بودند، محور سنی سبز و محور مقاومت در رنگی دیگر قرار داشت. اگر کسی پرسید که «آن‌قدر مرگ بر اسرائیل گفتید که این جنگ شکل گرفت؟»، همین نقشه سال ۲۰۲۶م نتانیاهو را نشانش بدهید و بگویید: این همه سعودی و جولانی و اردوغان به نتانیاهو خدمت کردند و بازهم در نقشه نتانیاهو در اردوگاه دوستان او نیستند؛ بلکه در محوری جداگانه و رقیب قرار دارند. حتی می‌توانید به آن‌ها نقشه نیل تا فرات را نشان دهید که آرمان صهیون است و بگویید: آن زمان که انقلاب اسلامی نبود و پهلوی به جای بن‌سلمان به اسرائیل خدمات می‌داد؛ بازهم ایران در این نقشه نیل تا فرات نقطه هدف رژیم محسوب می‌شد.
کما اینکه در همان سال‌ها دشت قزوین در اختیار اسرائیل برای طرح‌های مهم توسعه کشاورزیشان قرار گرفته بود و خراسان در اختیار بهایی‌ها بود. بهایی‌ها چه کسانی بودند؟ شاخه حیفای صهیونیست‌های ساکن در ایران. امروز روشن شده است که آرزوی اسرائیل و امریکا، تجزیه جغرافیای ایران و تبدیل یک قدرت بزرگ منطقه‌ای به واحدهایی کوچک و کم‌توان است. به همین خاطر قبل از ۱۸ و ۱۹ دی، تجزیه‌طلبان را در مرزهای غربی سازماندهی کردند و به قول ترامپ به آن‌ها اسلحه رساندند و به نقل پمپئو در ۱۲ دی ۱۴۰۴ مأموران موساد در خیابان‌های ایران، منتظر معترضان بودند و نتانیاهو بارها تا همین الان هم درباره اشغال خیابان‌های ایران در حال صحبت کردن است. و خب، اگر کسی بپرسد عاقبت چه می‌شود، جواب این است که: ما عاقلانه از جغرافیا دفاع می‌کنیم و طبیعت که نامش رویَش است سازنده طبیعی واقعیت است. مثلاً اگر عده‌ای در رودخانه، خانه بسازند؛ بعد از مدتی به‌صورت طبیعی رود طغیان می‌کند. چرا که خانه‌ی رود مورد اشغال واقع شده است. و واقعیت اینست که می‌توان برای مدتی در برابر آن ایستاد، اما نمی‌توان ذات قدرت طبیعت و جغرافیا را از میان برد. تاریخ و جغرافیا را که باهم در می‌آمیزیم اینگونه می‌شود خواندش که: ما نبودیم و شورشیان جغرافیا علیه ایران بودند و حالا ما هستیم و نقشه‌های نقش بر آب شورشیان.
22:37 - 1 آبان 1405
∎