به گزارش گروه روانشناسی رکنا، اثر دعوای والدین بر کودک به شدت، تکرار، محتوای اختلاف و شیوه پایان یافتن آن وابسته است. اختلاف محترمانه با تهدید، تحقیر و خشونت یکسان نیست. کودک ممکن است بخش هایی از ماجرا را بفهمد و بخش هایی را با تصور خودش پر کند؛ از جمله اینکه خودش مقصر بوده است.

کودک را از نقش مقصر و داور بیرون بیاورید

اگر بحث را دیده یا شنیده، توضیحی کوتاه و متناسب با سن لازم است. روشن کنید که اختلاف مربوط به بزرگ ترهاست و حل آن مسئولیت او نیست. از کودک نخواهید طرف یکی را بگیرد یا پیامی را به دیگری برساند.

نگرانی درباره مقصر بودن در اختلاف و جدایی والدین در کودکان مطرح است؛ توصیه آکادمی اطفال آمریکا نیز این است که مسئول نبودن کودک به روشنی بیان شود.

امنیت و آرامش را با رفتار برگردانید

اگر خانه همچنان پر از تهدید است، جمله همه چیز خوب است اعتماد نمی سازد. کودک به تغییر قابل مشاهده نیاز دارد: کاهش تعارض، برنامه قابل پیش بینی و بزرگ ترهایی که مسئولیت رفتار خود را می پذیرند. در خانواده های درگیر جدایی نیز کاهش تعارض والدین با سازگاری بهتر کودکان همراه است. 

وقتی خشونت یا تهدید وجود دارد، اولویت حفاظت از کودک و دریافت حمایت مناسب است. نباید از او خواست با تحمل بیشتر، مسئله بزرگ ترها را حل کند.