به‌گزارش قدس آنلاین، وزیر نامحترم امور خارجه ایالات متحده آمریکا! تصویر گردن فراز کردنتان برای دیدن نقوش سقف مدرسه «طلاکاری» در میدان ریگستان سمرقند و حیرت نمایانتان از آنچه دیده‌اید، عجیب به حرف‌های دو هفته قبلتان در آتن می‌آمد. همان جایی که با سخنرانِ حماسی‌تان درباره «جنگ تمدن‌ها» سعی داشتید خاستگاه امپراتوری تازه به‌دوران رسیده‌تان را به طاق‌های پارتنون گره بزنید، شرق را حاشیه‌ای بر متن غرب بنامید و ایران را با ادبیاتی تند هدف حمله قرار دهید.
دیدن شما در حالی که گردن کشیده‌اید تا ریزه‌کاری‌های کاشی‌کاری، مقرنس‌ها و هندسه سحرانگیز شاهکار معماران حوزه تمدنی ایران را تماشا کنید، بسیار مسرت‌بخش بود. باید به خدمتتان عارض شوم که شما نماینده کشوری هستید که قدمت کل تاریخ رسمی‌اش حتی به اندازه سن برخی از درختان چنار حیاط همان مدرسه و میدانی که تشریف بردید نیز نیست.وقتی در یونان، ایران را با همان ادبیات دست‌پایین استعماری به فرهنگی آمیخته با مرگ گره می‌زدید و غرب را تنها پرچم‌دار نور، خرد و توسعه می‌خواندید، لابد فراموش کرده بودید که پیش از آنکه اجدادتان نقشه‌ای از دنیای جدید داشته باشند، همین تمدن شرق و ایران باستان، شالوده‌های حقوق بشر، جهان‌داری، ریاضیات، نجوم و معماری فاخر را به جهان عرضه کرده بود. تمدنی که نه با شمشیر فاتحان، بلکه با ظرافت هنرمندان و اندیشمندانش بر جریده تاریخ ثبت شده است؛ همان ظرافتی که امروز شما را در قلب ماوراءالنهر این گونه خیره، مات و حیرت‌زده کرده است.
دیدن سقف ریگستان شاید فرصت آموزش مناسبی باشد تا یاد بگیرید تمدن؛ انباشت سلاح، بودجه‌های هنگفت نظامی و ادعای سیادت بر جهان نیست؛ تمدن یعنی توانایی آفرینش زیبایی، حکمت و اندیشه‌ای که قرن‌ها پس از افول امپراتوری‌ها، هوش از سر وزرای امور خارجه قدرتمندترین دولت‌های امروزی ببرد و آن‌ها را وادار به گردن کشیدن در برابر شکوه خود کند.آقای نامحترم روبیو، تماشای سقف‌های افراشته شرق شاید کمی زوایای دیدتان را باز کند، اما حقیقت بنیادین تغییری نمی‌کند؛ شما برای ایراد خطابه‌ای نیم‌ساعته با عنوان «نزاع تمدن‌ها» و تحقیر تاریخ چند هزارساله ایران، بسیار کوچک‌تر و کم‌سن‌وسال‌تر از آنید که قدتان به سقفِ فهم این تاریخ برسد. دفعه بعد که خواستید دوباره درباره برتری تمدن غربی ویدئو پر کنید، مجدد عکس‌هایی که در سمرقند گرفتید را نگاه کنید و به یاد بیاورید که چطور برای دیدن شکوه معماری یک مسجد، به سر انگشتان پا بلند شده و گردن کشیده بودید تا بتوانید ریزه‌کاری‌های یک تمدن را ببینید.