به گزارش جهان نیوز، چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با شعار «اندیشه ایرانی، روایت جهانی» و دبیری بهروز شعیبی، صبح روز گذشته در میان استقبال گسترده اهالی فرهنگ، هنر و رسانه در پردیس سینمایی ملت افتتاح شد.
نخستین روز جشنواره، در حالی سپری شد که سایه سنگین برخی حواشی بر متن، غلبه پیدا کرده بود؛ روزی که برآیند آن، تصویری توامان از بیم و امید را تداعی می‌ساخت؛ از یک‌سو، شور و استقبال قابل توجه مخاطبان نسبت به فیلم کوتاه، نشانه‌ای امیدوارکننده در باب پویایی این بخش از سینمای ایران ارائه می‌داد و از سوی دیگر، ولنگاری فرهنگی حاکم بر جشنواره، پرسش‌هایی جدی را درباره نسبت یک رویداد رسمی سینمایی با هویت، هنجارها و ارزش‌های مورد تاکید، مطرح می‌ساخت.
اینجا تهران است یا لندن؟
به محض ورود به محوطه بیرونی پردیس سینمایی ملت، یکی از مواردی که در چشم می‌زند، وضع نابه‌هنجار حجاب و پوشش حاضران است. ماجرا هنگامی بغرنج‌تر می‌شود که می‌بینید وضعیت در فضای داخلی جشنواره هم به همین شکل است و هیچ منعی از سوی دست‌اندرکاران اعمال نشده و نمی‌شود. گویی به جشنواره فیلم کوتاه لندن وارد شده‌اید! اگرچه در ساعات پایانی شب گذشته، پیامکی از سوی ستاد برگزاری جشنواره مبنی بر رعایت شئونات اسلامی برای حاضران ارسال شد، اما بیشتر به اقدامی فرمالیته شباهت داشت و لازم بود مسئولین اجرایی پیش از آغاز جشنواره، تدابیر و تمهیدات مقتضی را به‌منظور رعایت حداقلی از پوشش در فضای یک رویداد رسمی، اتخاذ کنند.
فیلم‌هایی که شگفت‌زده نمی‌کنند
در ارزیابی آثار نمایش‌یافته در روز نخست جشنواره، باید گفت که سطح کیفی غالب آثار، معمولی و بعضا ضعیف به نظر می‌رسید و شگفتی خاصی در میان فیلم‌ها وجود نداشت. کسر قابل توجهی از آثار بخش داستانی در خوش‌بینانه‌ترین حالت، صرفا ایده خوبی برای تولید داشتند اما در عین‌حال، فاقد آن (moment) و لحظه لازم برای تلنگر و تاثیرگذاری بر مخاطب بودند. افزون بر این، ضعف در فیلم‌نامه و پرداخت قصه، سبب شده بود که در نهایت خروجی شُسته‌رفته و استانداردی برابر دیدگان مخاطب قرار نگیرد. هرچند هنوز برای ارزیابی قطعی آثار جشنواره چهل و سوم، زود است و باید چشم به راه فیلم‌هایی بود که در ادامه به نمایش درمی‌آیند.
کارت دیجیتالی، بلیت کاغذی!
یکی از تدابیری که امسال به‌منظور صرفه‌جویی در هزینه‌های جاری از جانب مسئولین جشنواره اتخاذ شده، پرهیز از صدور کارت فیزیکی برای شرکت‌کنندگان است. در ازای کارت‌های فیزیکی سابق، صدور کارت‌های دیجیتالی که کیوآرکد آنها از طریق تلفن‌های همراه اسکن می‌شود، در دستور کار قرار گرفته است، هرچند صاحبان آثار هنوز با در دست داشتن کارت‌های فیزیکی وارد خانه جشنواره می‌شدند.
در چنین شرایطی و به رغم عدم صدور کارت‌های فیزیکی، حاضران همچنان برای ورود به سالن و تماشای آثار، موظف به چاپ بلیت‌های کاغذی هستند، اگرچه فراهم کردن زیرساخت مناسب برای تهیه بلیت‌های جشنواره، این فرایند را از زمان‌بر بودن و پیچیدگی‌های پیشین دور ساخته است اما برای این منظور هم بهتر بود از بلیت‌های الکترونیکی بهره گرفته شود تا علاوه بر صرفه‌جویی در مصرف کاغذ، شاهد ازدحام جمعیت مقابل دستگاه‌های صدور بلیت نباشیم.
استقبال از جشنواره با سانس فوق‌العاده
استقبال قابل توجه مخاطبان از برخی باکس‌های نمایش‌یافته در روز نخست چهل‌وسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران، سبب شد که دو باکس «داستانی ۲» و «داستانی ۳» به سانس فوق‌العاده برسند. اتفاقی که از ظرفیت درخور اعتنای فیلم کوتاه برای جذب مخاطب انبوه حکایت دارد و در سایه برنامه‌ریزی مناسب و مدیریت اثربخش، می‌تواند نویدبخش آینده‌ای بهتر برای سینمای کوتاه باشد.
بیضایی، زرین‌دست، صدرعاملی و دیگران
اکران «عمو سیبیلو» ساخته زنده‌یاد بهرام بیضایی، از دیگر اتفاقات قابل ذکر روز نخست جشنواره بود. فیلمی که نمایش آن، فرصتی برای بازاندیشی درباره گذشته سینمای کوتاه و مسیر پرپیچ و خمی که این سینما طی سال‌ها پیموده است، مهیا کرد. با وجود این، مرور برخی مسائل مربوط به بهرام بیضایی مانند بهایی‌بودن او، سبب شد که انتخاب فیلمی از این کارگردان برای افتتاح جشنواره چهل و سوم، خالی از حاشیه نباشد.
همچنین برگزاری نشست تخصصی فیلمسازان جوان با علیرضا زرین‌دست، فیلم‌بردار پیشکسوت سینمای ایران، باب مناسبی را برای انتقال دانش و تجربه در بستر جشنواره فراهم آورد. علاوه بر این، حضور چهره‌های مطرحی چون رسول صدرعاملی، امیرشهاب رضویان و. در پردیس سینمایی ملت نیز از دیگر اتفاقات روز نخست جشنواره فیلم کوتاه تهران بود.
نخستین روز جشنواره، در حالی سپری شد که سایه سنگین برخی حواشی بر متن، غلبه پیدا کرده بود؛ روزی که برآیند آن، تصویری توامان از بیم و امید را تداعی می‌ساخت؛ از یک‌سو، شور و استقبال قابل توجه مخاطبان نسبت به فیلم کوتاه، نشانه‌ای امیدوارکننده در باب پویایی این بخش از سینمای ایران ارائه می‌داد و از سوی دیگر، ولنگاری فرهنگی حاکم بر جشنواره، پرسش‌هایی جدی را درباره نسبت یک رویداد رسمی سینمایی با هویت، هنجارها و ارزش‌های مورد تاکید، مطرح می‌ساخت.
اینجا تهران است یا لندن؟
به محض ورود به محوطه بیرونی پردیس سینمایی ملت، یکی از مواردی که در چشم می‌زند، وضع نابه‌هنجار حجاب و پوشش حاضران است. ماجرا هنگامی بغرنج‌تر می‌شود که می‌بینید وضعیت در فضای داخلی جشنواره هم به همین شکل است و هیچ منعی از سوی دست‌اندرکاران اعمال نشده و نمی‌شود. گویی به جشنواره فیلم کوتاه لندن وارد شده‌اید! اگرچه در ساعات پایانی شب گذشته، پیامکی از سوی ستاد برگزاری جشنواره مبنی بر رعایت شئونات اسلامی برای حاضران ارسال شد، اما بیشتر به اقدامی فرمالیته شباهت داشت و لازم بود مسئولین اجرایی پیش از آغاز جشنواره، تدابیر و تمهیدات مقتضی را به‌منظور رعایت حداقلی از پوشش در فضای یک رویداد رسمی، اتخاذ کنند.
فیلم‌هایی که شگفت‌زده نمی‌کنند
در ارزیابی آثار نمایش‌یافته در روز نخست جشنواره، باید گفت که سطح کیفی غالب آثار، معمولی و بعضا ضعیف به نظر می‌رسید و شگفتی خاصی در میان فیلم‌ها وجود نداشت. کسر قابل توجهی از آثار بخش داستانی در خوش‌بینانه‌ترین حالت، صرفا ایده خوبی برای تولید داشتند اما در عین‌حال، فاقد آن (moment) و لحظه لازم برای تلنگر و تاثیرگذاری بر مخاطب بودند. افزون بر این، ضعف در فیلم‌نامه و پرداخت قصه، سبب شده بود که در نهایت خروجی شُسته‌رفته و استانداردی برابر دیدگان مخاطب قرار نگیرد. هرچند هنوز برای ارزیابی قطعی آثار جشنواره چهل و سوم، زود است و باید چشم به راه فیلم‌هایی بود که در ادامه به نمایش درمی‌آیند.
کارت دیجیتالی، بلیت کاغذی!
یکی از تدابیری که امسال به‌منظور صرفه‌جویی در هزینه‌های جاری از جانب مسئولین جشنواره اتخاذ شده، پرهیز از صدور کارت فیزیکی برای شرکت‌کنندگان است. در ازای کارت‌های فیزیکی سابق، صدور کارت‌های دیجیتالی که کیوآرکد آنها از طریق تلفن‌های همراه اسکن می‌شود، در دستور کار قرار گرفته است، هرچند صاحبان آثار هنوز با در دست داشتن کارت‌های فیزیکی وارد خانه جشنواره می‌شدند.
در چنین شرایطی و به رغم عدم صدور کارت‌های فیزیکی، حاضران همچنان برای ورود به سالن و تماشای آثار، موظف به چاپ بلیت‌های کاغذی هستند، اگرچه فراهم کردن زیرساخت مناسب برای تهیه بلیت‌های جشنواره، این فرایند را از زمان‌بر بودن و پیچیدگی‌های پیشین دور ساخته است اما برای این منظور هم بهتر بود از بلیت‌های الکترونیکی بهره گرفته شود تا علاوه بر صرفه‌جویی در مصرف کاغذ، شاهد ازدحام جمعیت مقابل دستگاه‌های صدور بلیت نباشیم.
استقبال از جشنواره با سانس فوق‌العاده
استقبال قابل توجه مخاطبان از برخی باکس‌های نمایش‌یافته در روز نخست چهل‌وسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران، سبب شد که دو باکس «داستانی ۲» و «داستانی ۳» به سانس فوق‌العاده برسند. اتفاقی که از ظرفیت درخور اعتنای فیلم کوتاه برای جذب مخاطب انبوه حکایت دارد و در سایه برنامه‌ریزی مناسب و مدیریت اثربخش، می‌تواند نویدبخش آینده‌ای بهتر برای سینمای کوتاه باشد.
بیضایی، زرین‌دست، صدرعاملی و دیگران
اکران «عمو سیبیلو» ساخته زنده‌یاد بهرام بیضایی، از دیگر اتفاقات قابل ذکر روز نخست جشنواره بود. فیلمی که نمایش آن، فرصتی برای بازاندیشی درباره گذشته سینمای کوتاه و مسیر پرپیچ و خمی که این سینما طی سال‌ها پیموده است، مهیا کرد. با وجود این، مرور برخی مسائل مربوط به بهرام بیضایی مانند بهایی‌بودن او، سبب شد که انتخاب فیلمی از این کارگردان برای افتتاح جشنواره چهل و سوم، خالی از حاشیه نباشد.
همچنین برگزاری نشست تخصصی فیلمسازان جوان با علیرضا زرین‌دست، فیلم‌بردار پیشکسوت سینمای ایران، باب مناسبی را برای انتقال دانش و تجربه در بستر جشنواره فراهم آورد. علاوه بر این، حضور چهره‌های مطرحی چون رسول صدرعاملی، امیرشهاب رضویان و. در پردیس سینمایی ملت نیز از دیگر اتفاقات روز نخست جشنواره فیلم کوتاه تهران بود.