ژاپن بار دیگر میزبان یکی از مهم‌ترین رویداد‌های ورزش معلولان آسیاست؛ رقابت‌هایی که قرار است حدود ۴۰۰۰ ورزشکار از ۴۵ کشور در ۱۸ رشته ورزشی در آن حضور داشته باشند. در این میان، ایران که طی چهار دوره گذشته همواره در جمع چهار کشور برتر جدول مدال‌ها قرار گرفته، امیدوار است بار دیگر جایگاه خود را در میان قدرت‌های ورزش پارالمپیکی قاره تثبیت کند.
 کاروانی با نامی متفاوت و پیامی فراتر از ورزش
کاروان ایران در بازی‌های آیچی–ناگویا با نام «جان‌فدای ایران قوی» و شعار «به یاد کودکان هیروشیما، غزه و میناب» حضور خواهد داشت؛ انتخابی که نشان می‌دهد مسئولان ورزش پارالمپیکی کشور در کنار اهداف قهرمانی، بر انتقال پیامی فرهنگی و انسانی نیز تاکید دارند.
سرپرستی این کاروان بر عهده سیدمحمد پولادگر است و آنا جهانگرد، دانش‌آموز ۹ ساله آسیب‌دیده در حمله به مدرسه شجره طیبه میناب، به عنوان سرپرست معنوی معرفی شده است؛ انتخابی نمادین که قرار است پیوندی میان ورزش، امید و پیامد‌های انسانی جنگ برقرار کند.
طبق اعلام کمیته ملی پارالمپیک، شمار ورزشکاران ایران ۱۶۶ ورزشکار شامل ۱۰۴ مرد و ۶۲ زن ثبت شده و آمار رشته‌های اعزامی نیز به شرح زیر است:
آقایان (۱۵ رشته)
بسکتبال با ویلچر، بوچیا، پاراتکواندو، پاراتیراندازی باکمان، پاراتیراندازی، پاراتنیس روی میز، پارادوومیدانی، پارادوچرخه‌سواری، پاراجودو، پاراشنا، پاراشمشیربازی، فوتبال نابینایان، گلبال، والیبال نشسته و پاراوزنه‌برداری. 
بانوان (۹ رشته)
بسکتبال با ویلچر، بوچیا، پاراتکواندو، پاراتیراندازی باکمان، پاراتیراندازی، پارادوومیدانی، پاراشمشیربازی، والیبال نشسته و پاراوزنه‌برداری. 
 از رتبه چهارمی تا نایب‌قهرمانی آسیا
نگاهی به کارنامه ایران در چهار دوره گذشته بازی‌های پاراآسیایی، از روندی قابل توجه در ارتقای جایگاه ورزشکاران کشور حکایت دارد.
ایران در نخستین دوره بازی‌ها در گوانگجو ۲۰۱۰ با ۱۵۷ ورزشکار موفق به کسب ۸۰ مدال شامل ۲۷ طلا، ۲۴ نقره و ۲۹ برنز شد و در جایگاه چهارم ایستاد.
چهار سال بعد در اینچئون کره‌جنوبی، کاروان ۲۰۰ نفره ایران با ۳۷ طلا، ۵۲ نقره و ۳۱ برنز، مجموع مدال‌های خود را به ۱۲۰ رساند و بار دیگر چهارم شد.
نقطه عطف حضور ایران در جاکارتا ۲۰۱۸ رقم خورد؛ جایی که ملی‌پوشان با کسب ۱۳۶ مدال شامل ۵۱ طلا، ۴۳ نقره و ۴۲ برنز، برای نخستین بار به رتبه سوم آسیا رسیدند.
این روند در هانگژو نیز ادامه یافت. کاروان «فرزندان ایران» در بازی‌های ۲۰۲۲ که سال ۱۴۰۲ برگزار شد، با ۴۴ مدال طلا، ۴۳ نقره و ۴۰ برنز، مجموعا ۱۲۷ مدال کسب کرد و با ایستادن در جایگاه دوم، بهترین رتبه تاریخ ایران در بازی‌های پاراآسیایی را به ثبت رساند.
حاصل این چهار حضور، کسب ۴۶۳ مدال شامل ۱۵۹ طلا، ۱۶۲ نقره و ۱۴۲ برنز بوده است؛ آماری که نشان می‌دهد ایران در ورزش پارالمپیکی آسیا از جایگاهی تثبیت‌شده برخوردار است. با این حال، کاهش شمار ورزشکاران اعزامی نسبت به هانگژو، اهمیت بهره‌وری مدالی و عملکرد رشته‌های منتخب را در ناگویا دوچندان می‌کند.
ورزشکاران ایران در حالی وارد پنجمین دوره بازی‌ها می‌شوند که پشت سر خود ۱۶ سال حضور مستمر، چهار تجربه متفاوت و صد‌ها مدال دارند. آنان این بار علاوه بر دفاع از اعتبار ورزش پارالمپیکی ایران، حامل پیامی هستند که در نام و شعار کاروان بازتاب یافته است.
ناگویا برای ایران فقط ایستگاه پنجم یک مسیر قهرمانی نیست؛ فرصتی تازه برای سنجش توان رقابتی، نمایش ظرفیت نسل‌های مختلف ورزشکاران و نوشتن فصل دیگری از تاریخ ورزش پارالمپیکی کشور است؛ فصلی که نتیجه آن در میدان مسابقه رقم خواهد خورد، اما اهمیتش فراتر از رنگ مدال‌ها خواهد بود.
 از تجربه ۶۰ سالگی تا انگیزه ۱۶ سالگی
یکی از ویژگی‌های قابل توجه کاروان ایران، حضور ورزشکارانی از نسل‌های مختلف است. در کاروان «جان فدایان ایران قوی» حسن جانفشان، ملی‌پوش پاراتنیس روی میز با ۶۰ سال سن، مسن‌ترین و پریماه تورانی، ملی‌پوش پاراتکواندو با ۱۶ سال سن، جوان‌ترین ورزشکار معرفی‌شده کاروان هستند. فاصله ۴۴ ساله این دو ورزشکار، تصویری از گستردگی فرصت‌های قهرمانی در ورزش پارالمپیکی ارائه می‌دهد؛ عرصه‌ای که تجربه، استمرار و انگیزه نسل جوان می‌توانند در کنار یکدیگر قرار گیرند.
 مشعل امید در سرزمین آفتاب تابان
میزبان ژاپنی نیز تلاش کرده است پنجمین دوره بازی‌ها را با مفاهیمی همچون امید، همبستگی و فراگیری پیوند بزند. مشعل نارنجی‌رنگ این مسابقات با شعار «یک شعله برای همه» طراحی شده و قرار است با عبور از مسیر مشعل‌گردانی، پیام همدلی را به مراسم افتتاحیه برساند. مشعلی به طول تقریبی ۷۰ سانتی‌متر و وزن ۱۳۰۰ گرم که طراحی آن با الهام از فرهنگ ژاپن و ویژگی‌های منطقه میزبان انجام شده است.