حمزه‌ای با تأکید بر ضرورت تحقیق در تولید آثار کودک تصریح کرد: در تمام دوره‌ها، شناخت نسل مخاطب برای تولید یک اثر ضروری بوده است زیرا هیچ نسلی کاملاً شبیه نسل پیش از خود نیست. اثری موفق‌تر است که سازندگان آن شناخت دقیق‌تری از مخاطب هدف خود داشته باشند. هرچند سلیقه‌ها متفاوت است، بدون داشتن اطلاعات کافی درباره ویژگی‌ها و نیازهای نسل مخاطب، نمی‌توان انتظار داشت یک اثر به موفقیت مطلوب برسد.
این کارگردان با اشاره به رشد اکران پویانمایی در سینمای ایران اظهار کرد: امروز شرایط به‌گونه‌ای پیش رفته که تعداد آثار پویانمایی آماده اکران، از یک یا دو اثر در سال فراتر رفته است. برخی سازندگان حتی ترجیح می‌دهند پیش از حضور در جشنواره‌ها، آثار خود را مستقیماً اکران کنند. به نظر می‌رسد اکنون در هر فصل، یک یا دو پویانمایی برای اکران داریم و این موضوع نشان می‌دهد که پویانمایی جایگاه خود را در سینما پیدا کرده است.
وی افزود: امیدوارم به موضوع محصولات جانبی و تجاری‌سازی شخصیت‌ها و آثار پویانمایی نیز توجه بیشتری شود تا این بخش از صنعت پویانمایی قدرت بگیرد و زمینه برای توسعه اقتصادی آن فراهم شود.
حمزه‌ای درباره رقابت تلویزیون با شبکه‌های اجتماعی در جذب مخاطبان کودک بیان کرد: با توجه به تنوع گسترده محتوا در شبکه‌های اجتماعی، کار تلویزیون دشوارتر شده است؛ اما اگر اثری قصه خوبی داشته باشد و بر شناخت درست مخاطب استوار باشد، قطعاً می‌تواند در تلویزیون نیز موفق شود.
وی با اشاره به ضعف قصه و فیلم‌نامه در بخشی از تولیدات پویانمایی گفت: همواره از قصه و فیلم‌نامه به‌عنوان یکی از ضعف‌های اصلی تولیدات نمایشی، ازجمله پویانمایی، یاد شده است. آثاری بیشتر موردتوجه قرار می‌گیرند که توانسته‌اند این ضعف را برطرف کنند. کودک امروز با جهان‌های فانتزی متنوعی در آثار خارجی مواجه است و اکنون هوش مصنوعی نیز به این فضا اضافه شده است. بنابراین، آثاری می‌توانند مخاطب را جذب کنند که شخصیت‌پردازی قوی‌تر و جهان داستانی منسجم‌تر و جذاب‌تری داشته باشند.
این کارگردان با اشاره به ظرفیت پویانمایی برای آموزش مفاهیم انسانی و اخلاقی و تقویت خودباوری کودکان تصریح کرد: قصه خوب همواره می‌تواند بهترین معلم باشد. پویانمایی ظرفیت بسیار بالایی برای انتقال مفاهیم و آموزش دارد، اما تفاوت امروز با گذشته در این است که باید از آموزش مستقیم فاصله بگیریم و نکته آموزشی را در لایه‌های زیرین و زیرمتن داستان قرار دهیم. این شیوه برای کودکان جذاب‌تر است و امکان برقراری ارتباط عمیق‌تر با پیام اثر را فراهم می‌کند.
حمزه‌ای با تأکید بر ظرفیت‌های فرهنگی و ادبی ایران برای خلق آثار فانتزی گفت: در این زمینه همچنان جای کار زیادی داریم. ایران ازنظر فرهنگی و ادبی منابعی بسیار غنی دارد و کودک ایرانی نیز حق دارد جهان فانتزی و قهرمان متعلق به خود را داشته باشد؛ بااین‌حال، کودکان ما همچنان به سراغ داستان‌ها و شخصیت‌های خارجی می‌روند.
وی افزود: باید بتوانیم منابع فرهنگی و ادبی خود را با زبان مدرن و اقتضائات جهان پویانمایی هماهنگ کنیم. هدف نباید صرفاً بازسازی آثار و روایت‌های گذشته باشد، بلکه لازم است با تکیه‌بر این منابع، جهان‌های داستانی تازه و شخصیت‌هایی جذاب خلق کنیم که توان رقابت با نمونه‌های جهانی را داشته باشند.
این کارگردان درباره مهاجرت نیروهای متخصص پویانمایی از ایران اظهار کرد: این موضوع را می‌توان از دو منظر بررسی کرد. نخست اینکه نیروهای ایرانی از توانمندی بالایی برخوردارند و می‌توانند در بهترین استودیوهای دنیا فعالیت کنند. این مهاجرت صرفاً به مسائل مالی محدود نمی‌شود و توانایی‌های حرفه‌ای افراد نیز در آن نقش دارد. البته امکانات، سطح دستمزدها و شرایط فعالیت در شرکت‌های بزرگ خارجی نیز از عوامل مؤثر در این روند است.
وی درباره بهره‌گیری از تجربه پیش‌کسوتان و ضرورت به‌روز شدن دانش و مهارت‌های حرفه‌ای ادامه داد: فناوری و شگرد‌های پویانمایی همواره در حال تغییر است و فعالان این حوزه باید در هر دوره، تجربه‌های خود را با فناوری‌های جدید به‌روز کنند. این تغییرات گاهی برای نیروهای باسابقه دشوار است، زیرا نسل جدید با ابزارها و شگرد‌های تازه وارد میدان می‌شود؛ اما به‌روزرسانی دانش و مهارت‌ها ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.
حمزه‌ای در پایان تأکید کرد: نمی‌توان مانع مهاجرت انیماتورها و دیگر هنرمندان این حوزه شد. امیدوارم روزی سطح تولیدات پویانمایی ایران و میزان پرداخت‌های مالی به‌گونه‌ای ارتقا پیدا کند که امکان رقابت با بازارهای جهانی فراهم شود و هنرمندان ایرانی بتوانند در داخل کشور نیز از فرصت‌های حرفه‌ای و اقتصادی مناسب برخوردار باشند.