در هشت سالی که مسئولیت خبرگزاری جمهوری اسلامی در شهرستان ساوه را برعهده داشتم، فرصت آشنایی با فضای صنعتی این منطقه و تلاش مردانی را داشتم که چرخ تولید را در دشوارترین شرایط به حرکت درمی‌آوردند. مجموعه صنعتی بوتان در شهر صنعتی کاوه واقع در شهرستان ساوه، بخشی از همین روایت بزرگ است؛ روایتی از تلاش، مدیریت، تولید و امید به آینده.

مهندس خلیلی برای من صرفاً نام یک بنیان‌گذار صنعتی نبود؛ او از نسل مردانی بود که ارزش کار را در عمل معنا می‌کرد. از جمله مردانی که باور داشتند آبادانی یک سرزمین، نه با شعار، بلکه با ساختن کارخانه، تربیت نیروی انسانی، انتقال دانش، ایجاد فرصت‌های شغلی و ایستادگی در مسیر تولید رقم می‌خورد.

آنچه نام او را ماندگار می‌کند، فقط بنیان‌گذاری گروه صنعتی بوتان نیست؛ بلکه نگاه او به صنعت و کارآفرینی است. او از جمله کسانی بود که می‌دانست پشت هر واحد صنعتی، زندگی ده‌ها و صدها خانواده، آینده جوانان، تجربه نیروی کار و امید یک جامعه قرار دارد. از همین رو، کارآفرین واقعی تنها صاحب یک بنگاه اقتصادی نیست؛ او در ساختن آینده یک کشور سهم دارد.

در سرزمین ما، کارآفرینان بسیاری در مسیر فعالیت خود با دشواری‌ها، محدودیت‌ها و فراز و نشیب‌های اقتصادی روبه‌رو شده‌اند. با این حال، آنچه از چهره‌هایی مانند محسن خلیلی به یادگار می‌ماند، پافشاری بر ارزش تولید و باور به امکان ساختن است. میراث چنین انسان‌هایی را باید فراتر از دیوارهای کارخانه‌ها جست‌وجو کرد؛ در زندگی انسان‌هایی که از مسیر کار و تلاش آنان فرصت آموختن، کار کردن و ساختن پیدا کردند.

امروز که او از میان ما رفته است، بیش از هر زمان دیگری باید به این پرسش اندیشید که چگونه می‌توان راه مردانی را ادامه داد که عمرشان را صرف توسعه صنعتی ایران کردند. پاسداشت نام آنان، تنها با پیام‌های تسلیت و یادبودها محقق نمی‌شود؛ بلکه با احترام به تولیدکننده، حمایت از کارآفرین، حفظ سرمایه‌های انسانی و فراهم کردن فضایی برای رشد ابتکار و سرمایه‌گذاری معنا پیدا می‌کند.

مهندس خلیلی رفت، اما نام او با بوتان، با صنعت ایران و با خاطره نسل‌هایی از تلاشگران عرصه تولید باقی خواهد ماند. برای من، یاد او یادآور روزهایی است که در ساوه، در کنار روایت تلاش صنعتگران و کارگران، معنای واقعی توسعه را در قامت مردانی می‌دیدم که به جای ایستادن و گلایه کردن، دست به کار ساختن می‌شدند. درگذشت این مرد بزرگ را به خانواده محترم ایشان، خانواده بزرگ گروه صنعتی بوتان، جامعه کارآفرینان و صنعتگران کشور و همه کسانی که دل در گرو تولید و آبادانی ایران دارند، تسلیت می‌گویم.نام مردانی چون محسن خلیلی با پایان زندگی‌شان خاموش نمی‌شود؛ آنان در هر چراغی که روشن می‌ماند، در هر خط تولیدی که به کار ادامه می‌دهد و در هر انسانی که با امید کار می‌کند، بخشی از زندگی خود را جاودانه می‌سازند.