اما داستان وقتی جذاب‌تر می‌شود که پای ظرفیت‌های عظیمی مثل «رادیو معارف» وسط می‌آید؛ رسانه‌ای که به‌حق، طنین فضیلت و فطرت انسانی است و پتانسیل این را دارد که در قامت یک «دانشگاه سیار» برای ترویج اندیشه‌های ناب عمل کند. البته که تا رسیدن به این نقطه مطلوب، هنوز چالش‌هایی مثل ضعف پوشش امواج در برخی نقاط کشور وجود دارد که رفع آنها و توسعه فرستنده‌ها، نیازمند نگاهی اولویت‌دار است. فراتر از مرز‌ها نیز این صدای اصیل، شایستگی آن را دارد که با برنامه‌ریزی دقیق، در اقصی نقاط جهان طنین‌انداز شود.
از سوی دیگر، ارتباط نهاد دانشگاه با رسانه ملی یک ضرورت انکارناپذیر است. اساتید دانشگاه به‌عنوان مرجع فکری نسل جوان باید در جریان متن و حاشیه پیشرفت‌ها و تغییرات نهاد‌های کشور قرار گیرند. پیشنهاد راه‌اندازی گزارش‌های دوره‌ای فصلی یا نیم‌سالانه با همکاری بسیج اساتید و همچنین روایت مستند و مقایسه‌ای پیش و پس از انقلاب اسلامی، می‌تواند نسلی را که آن دوران را درک نکرده، با عمق دگرگونی‌ها و دستاورد‌های این مرزوبوم آشنا کند؛ روایتی تاریخی که برای نسل‌های دیروز، ملموس و برای نسل امروز، الهام‌بخش است.