وی در بخشی از این سخنرانی ضمن اشاره به اهمیت آتن در تاریخ بشر و میراث‌داری کلیت غرب و آمریکا، از این تمدن در یک تصویر‌سازی هالیوودی گفت: «۴۸۰ پیش از میلاد مسیح، سپاهیان خشایارشاه به این شهر رسیدند و نیایشگاه‌های آن را به آتش کشیدند. بیشتر آتنی‌ها تا آن زمان با کشتی به جزیره‌ای نزدیک پناه بردند، اما گروهی اندک حاضر نشدند خانه‌های خود را ترک کنند. آنها در دژ صخره‌ای آکروپولیس سنگر گرفتند و دست به واپسین مقاومتی شگفت‌انگیز زدند. سنگ‌های عظیم را از فراز پرتگاه‌ها بر سر مهاجمان ایرانی فرو افکندند و پیشروی بزرگ‌ترین امپراتوری آن روزگار را برای چند روز متوقف کردند. سرانجام شکست خوردند». 
وی در‌راستای تاکید بر مهاجم‌نمایی از تمدن ایرانی ادامه داد: «ایرانیان معابد را غارت کردند، نیایشگاه‌ها را سوزاندند و آکروپولیس را با خاک یکسان کردند». 
 توجیه بی‌ربط دیدگاه‌های برتری جویانه 
روبیو در بخش دیگری از سخنانش با حمله به مفهوم جامعه جهانی و سرنوشت مشترک بشریت و القای حقانیت غرب دربرابر غیرغربی «مهاجم» و «غارتگر» تصریح کرد: «امروز این تصور رواج یافته که سیاست خارجی روشن‌بینانه، یعنی مقدم دانستن جامعه جهانی بر مردم خود. به باور من در این زمینه نیز می‌توانیم از یونانیان باستان بسیار بیاموزیم. آنان می‌دانستند وفاداری به ملت خود نه خود خواهانه است و نه نادرست؛ و تلاش برای دفاع از منافع آن، پیش از هر چیز دیگر نه خودخواهانه است و نه نادرست». 
وی در توجیه این دیدگاه برتری‌جویانه ابتدا به بی‌ربط‌ترین شکل ممکن به عملکرد سقراط ارجاع داد و سپس سریعا عملکرد او را به ادعای مقاومت ۳۰۰ اسپارتی در برابر سپاه ایران متشبث کرد: «این ویژگی را در سقراط می‌بینیم که حتی به بهای جان خود، جست‌وجوی حقیقت را رها نکرد. آن را در ایستادگی افسانه‌ای ۳۰۰ اسپارتی می‌بینیم که در محاصره ارتش عظیم ایران، با وجود برتری سنگین شمار دشمن، فرصت نجات خود را نپذیرفتند و جنگیدن تا آخرین نفر را بر ترک موضع و وظیفه ترجیح دادند». رئیس دستگاه دیپلماسی دولت ترامپ ادامه داد: «این‌ها همان ویژگی‌هایی هستند که تصور اخلاقی غرب را شکل دادند؛ از شهید مسیحی که حاضر نشد به ایمان خود پشت کند تا میهن دوستی که جانش را برای کشورش داد، از قدیس توماس مور تا نبرد آلامو و سرانجام در واژگان جاودانه پایانی اعلامیه استقلال ایالات متحده. ما متقابلا جان ها، دارایی‌ها و شرافت مقدس خود را در‌برابر یکدیگر به تعهد می‌گذاریم». سخنانی که باید آن را تقلای خام‌دستانه برای عمق‌دهی به تاریخ کوتاه آمریکا از طریق گره زدن آن به تمدن یونان دانست و همینطور آن را تلاشی جهت توجیه جنایات آمریکا علیه غیرآمریکاییان از طریق طرح ادعای میراث‌داری آمریکا از تمدن رومی_مسیحی تلقی کرد». 
اما اینجا جایی نیست که روبیو متوقف شود. وی بعد از این‌که گفت غرب حس وظیفه شناسی خود را از یونانیان به ارث برده، در نهایت استدلال‌هایش را به جایی کشاند که باید نقطه کانون اظهارت موهن این جنایتکار توجیه‌گر تروریسم دولتی آمریکا بدانیم: «این (حس وظیفه‌شناسی اخلاقی) با آنچه امروز، برای نمونه از متعصبانی، چون روحانیون افراطی ایران می‌بینیم، تفاوتی بنیادین دارد؛ کسانی که در کیش مرگ خود، کودکان عامل حملات انتحاری را قهرمان ملی می‌نامند و شهادت را هدفی فی‌نفسه جلوه می‌دهند». 
 وظیفه‌ای به نام نسل‌کشی و تجاوز 
روبیو در سخنرانی خود به روایت صهیونیستی مقاومت «۳۰۰» اسپارتی در برابر سپاه ایران متوسل شد تا مفهوم وظیفه‌شناسی سربازان غربی را برجسته کند. او این روایت را در کنار سقراط و اسطوره آشیل قرار داد و از آن تصویری اخلاقی از قهرمان غربی ساخت؛ سربازی که به‌خاطر وفاداری به آرمان و وظیفه خود حتی تا پای جان پیش رفت. 
روایت وقیحانه روبیو خلاف عملکرد آمریکایی‌ها و متحدانشان به‌طور خاص صهیونیست‌هاست که به اذعان خود منابع غربی و صهیونی از ویتنام، آمریکای لاتین، عراق، افغانستان، فلسطین و سرانجام ایران پیش و پس از انقلاب، در ارتکاب میلیون‌ها فقره نسل‌کشی و تجاوز و شکنجه اسرا و کشتار سبعانه غیرنظامیان نقشی روشن و بی‌پرده داشته‌اند. در‌واقع تصاویر و مدارک روشن این سوءسابقه خفت‌آور گسترده تاریخی پس‌زمینه آن تصویر دروغینی است که روبیو می‌خواهد از آرمان شهر اخلاقی آتنی_غربی بسازد. 
وزیر خارجه آمریکا هنگامی که از اخلاق مسیحی، قهرمانی و فداکاری سخن گفت، بد نیست به گزارش‌های غیر‌قابل انکار تاریخی درباره تجاوز جنسی نظامیان آمریکایی به زنان در کشور‌های اشغال‌شده نیز توجه می‌کرد. در این تمدن اپستینی حتی به غربی‌های شکست‌خورده هم رحم نمی‌شود. چنان که جی. رابرت لیلی پژوهشگر آمریکایی حدود ۱۱هزار مورد تجاوز به‌دست نظامیان آمریکایی در آلمان را ثبت کرده است. هر‌چند همین برای فضاحت اخلاقی غرب کافی است، اما میریام گبهارت مورخ آلمانی برآوردی بسیار بالاتر، در حدود ۱۹۰هزار قربانی تا سال ۱۹۵۵ ارائه کرده است تا مخاطب واقعی تاریخ متوجه شود اپستینیسم در غرب نه یک استثنا که یک رویه تمدنی است. اظهارات روبیو درباره تاریخ ایران و یونان نیز روایتی به‌شدت گزینشی و معوج از گذشته ارائه می‌کند. 
برای درک بهتر لشکرکشی خشایارشاه به آتن باید توجه داشت که بازی مداخله اتفاقا توسط آتن شروع شد. در جریان شورش ایونی در اواخر قرن ششم پیش از میلاد، آتن به حمایت از شورشیان برخاست و ۲۰کشتی جنگی به این منطقه اعزام کرد. نیرو‌های شورشی و متحدان یونانی آنها در سال ۴۹۸ پیش از میلاد به سارد (مرکز مهم اداری ایران در آسیای صغیر) حمله کردند و بخش‌هایی از شهر در آتش سوخت. واکنش طبیعی این مداخله‌جویی لشکرکشی داریوش به یونان و سرکوب شورش ایونی بود، اما آتنی‌ها در سودای حفظ نفوذ در شرق دریای اژه به مداخلات خود ادامه دادند که همین انگیزه‌ای شد برای خشاریارشاه برای حمله به مرکز اصلی فتنه. در این میان اگر قرار باشد شباهت‌سازی با امروز را ادامه دهیم، باید بگوییم از نظر اندازه جغرافیایی و از حیث جنس اقدامات، اتفاقا آتن آن روز یادآور اندازه و عملکرد رژیم صهیونیستی است که با سودای تجزیه ایران به مداخلات خود علیه کشورمان ادامه می‌دهد. 
 توهین به مسلمات اسلام و سکوت مسلمانان 
بر ساختن دوگانه‌ای اخلاقی میان سربازان متجاوز غربی مسیحی و «کیش مرگ» خواندن فلسفه شهادت در اسلام توسط روبیو در این سخنرانی تلاشی است آشکار برای تحریف مفاهیم متعالی اسلام و اصولا انتظار می‌رود دولت‌های مسلمان نسبت به این سخنان موهن نسبت به مسلمات اسلام اتخاذ موضع قوی و تعیین‌کننده داشته باشند. هر‌چند از شیوخ عربی که زمینه‌ساز حملات به ایران و لبنان و یمن هستند چنین انتظاری بیهوده است، اما به‌هر حال در پس‌زمینه این مواجهه بنیادین میان خیر ایران با باطل غرب، این رو شدن اسلام‌ستیزی فرقه اپستینی حاکم بر واشنگتن حجت را برای هر مسلمان و هر آزاده‌ای در همان خود غرب را تمام می‌کند و قطعا توجیهات بی‌مبنای روبیو برای تقابل با ایران اثر خود را در تاریخ و جابه‌جایی نیرو‌ها در قاعده هرم قدرت جوامع به‌سوی خیر خواهد گذاشت؛ چنان‌که هم در قضیه غزه و هم در جنگ جنایتکارانه اخیر علیه ایران واکنش معجزه‌وار افکار عمومی جهان و انزوای بی‌سابقه ترامپ و نتانیاهو را خودنمایی می‌کند. بدین ترتیب باید گفت این جسارت‌ها تنها دست و پا زدن روبیو برای توجیه مواجهه با تمدن ایرانی_اسلامی حتی در میان بسیاری از مسیحیان جهان هم خریدار ندارد چنان‌که در تقابل اخیر پاپ لئو با دونالد ترامپ در بحث حمله به ایران، این را به وضوح عیان شده است.
 بازسازی چهره آمریکا با ایران‌ستیزی بی‌تعارف 
اظهارت روبیو در یونان را باید پیش از هر چیز تلاشی برای بازسازی چهره تخریب‌شده جمهوری‌خواهان در اروپا پس از بار‌ها اظهارات قلدرمآبانه و البته تحقیر‌کننده دونالد ترامپ نسبت به اروپایی‌ها دانست؛ تلاشی که این بار در قالب ژست فیلسوفانه و تاریخ‌نگارانه روبیو در پایتخت یونان صورت گرفت. طبیعتا هدف اولیه، احیای حس همدلی و همراهی میان اعضای ناتو به‌عنوان مظهر اتحاد نظامی غرب و بازتعریف مبانی تمدنی این اتحاد است، اما به‌هر حال وزیر خارجه آمریکا، همچون رئیس‌جمهور بی‌نزاکت این کشور که بار‌ها بی‌پرده از نابودی تمدن ایران سخن گفته، در آتن در نهایت ناشیگری قابل تشخصی برای حتی غیر‌متخصصان درباره ایران باستان روایتی از تاریخ ارائه می‌دهد که فراتر از اختلاف با نظام جمهوری اسلامی، از عمق کینه یانکی‌ها نسبت به تاریخ پرشکوه و تمدن اصیل ایران خبر می‌دهد.