منچستریونایتد این فصل در لیگ برتر انگلیس، بار دیگر در قامت یک تیم مدعی ظاهر نشده. شاگردان کریک در رتبه دوازدهم جدول ایستاده‌اند و درحالی که فاصله‌ با صدر جدول به 10 امتیاز رسیده، تنها 2 امتیاز با منطقه سقوط فاصله دارند. 
منچستریونایتد فصل گذشته از 17 بازی تحت هدایت کریک، 12 پیروزی به دست آورد که تمام این بازی‌ها در لیگ برتر بودند. این فصل اما منچستریونایتد در همه رقابت‌ها، تنها 2 پیروزی از 7 بازی داشته. 2 برد برابر ایپسویچ تاون، تیم تازه صعودکرده به لیگ برتر و صباح، تیمی با تجربع نخستین حضور تاریخش در لیگ قهرمانان به دست آمده‌.

بدشانسی، گریبانگیر تیم

«شیاطین سرخ» در هفته ششم به مصاف تاتنهام قعرنشین خواهند رفت و شانس بازی در خانه را دارند اما عدم پیروزی، می‌تواند آینده کریک روی نیمکت تیم را بیش از پیش تهدید کند. شیاطین‌ سرخ این فصل در آخرین لحظات مقابل اورتون با شوتی استثنایی پیروزی را از دست دادند.
همچنین اگر گل‌به‌خودی نبود، بازی با فولام می‌توانست نتیجه دیگری جز تساوی داشته باشد. گل منچسترسیتی 10 نفره در داربی شهر به اشتباه آفساید اعلام نشد. جلوتر از همه، منچستریونایتد این فصل بسیار بدشانس بوده. بازیکنان این تیم 6 بار تیر دروازه حریفان را به لرزه انداخته‌اند؛ حداقل 2 برابر بیش‌تر از ۱۹ تیم دیگر لیگ برتر در 5 هفته ابتدایی.

شوت‌های حریفان، کم اما باکیفیت

منچستریونایتد این فصل 8 بار دروازه‌اش را باز شده دیده اما امیدگل حریفان بیش از 6.8 نبوده. گل‌به‌خودی مارتینس، بخش قابل توجهی از این اختلاف 1.2 گل را توجیه می‌کند. در مقام مقایسه، برایتون از امیدگل 8.7 حریفانش تنها 5 گل دریافت کرده. 
منچستریونایتد همچنین با 53 شوت به سمت دروازه‌اش، آماری مشابه آرسنال دارد و تنها ناتینگام فارست با تحمل 52 شوت، عملکرد بهتری از این نظر داشته. میانگین ارزش امیدگل این شوت‌ها، 0.13 است. تنها برایتون با 0.15 و ساندرلند با 0.14 موقعیت‌هایی با کیفیت متوسط بالاتر به حریفان داده‌اند.

ضعف ساختار دفاعی

یکی از عوامل موثر در این زمینه، سهم بالای شوت‌های حریفان منچستریونایتد از داخل محوطه جریمه بوده. 71.7 درصد از شوت‌های حریفان از داخل محوطه جریمه منچستریونایتد بوده که سومین رقم بالای لیگ برتر از این نظر است. 
شیاطین سرخ کم‌ترین میزان لمس توپ در محوطه جریمه خودی (92) را به حریفان در لیگ برتر انگلیس داده‌اند اما این لمس توپ اندک، نقطه قوت حریفان بوده. 

شلیک‌های بی‌هدف مهاجمان

در نگاه اول، آمار تیم امیدوارکننده است. منچستریونایتد با 113 شوت، 18 شوت بیش‌تر از هر تیم دیگری داشته و با 182 لمس توپ در محوطه جریمه حریف، 22 لمس توپ بیش‌تر از هر تیم دیگری در محوطه جریمه حریفان ثبت کرده.
علاوه بر این، امیدگل بدون احتساب پنالتی شاگردان کریک (9.1)، چهارمین آمار برتر فصل جاری لیگ برتر پس از برایتون (10.7)، منچسترسیتی (10.5) و برنتفورد (9.11) بوده.
اما اگر کمی عمیق‌تر آمار را زیر نظر بگیریم، ضعف‌های منچستریونایتد هویدا خواهد شد. میانگین فاصله شوت‌های منچستریونایتد از دروازه حریفان، با 17.9 متر، دومین مسافت زیاد لیگ برتر است.

اگر شوت امبومو در داربی گل می‌شد...

بنابراین چندان تعجب‌آور نیست میانگین ارزش امیدگل شوت‌های آن‌ها بدون احتساب پنالتی، تنها 0.08 باشد؛ به‌طور مشترک دومین میانگین ضعیف فصل جاری.
شوت‌های منچستریونایتد نه‌تنها اغلب ارزش پایینی دارند، بلکه این تیم در استفاده از ضربات هم ناکارآمد نشان داده. شاگردان کریک در مقایسه با امیدگل بدون احتساب پنالتی، 2.1 گل کم‌تر از میزان گل مورد انتظار خود به ثمر رسانده‌اند؛ ششمین عملکرد ضعیف لیگ برتر در این زمینه. در میان 5 تیم پایین‌تر، 3 تیم در منطقه سقوط حضور دارند. 

اصرار به ارسال، بدون حضور ششکو

همچنین منچستریونایتد در سبک بازی تا حد زیاد و خسته‌کننده‌ای به ارسال از کناره‌ها متوسل شده. تیم با 104 ارسال در جریان بازی، 17 بار بیش‌تر از هر حریف دیگری چنین مسیری را برای خلق موقعیت انتخاب کرده. 
انتخاب این سبک بازی بسیار عجیب است چون بنیامین ششکو، مهاجم بلند قامت و تمام‌کننده تیم فقط 16.8 درصد از زمان فصل جاری در میدان حاضر بوده.
عملکرد منچستریونایتد به بدیِ نتایجش نیست اما هرچه مایکل کریک دیرتر  روند نتایج و فرم تیم را اصلاح کند، فرصتش روی نیمکت کم و کم‌تر خواهد شد. او فاصله‌ای تا نام گرفتن به‌ عنوان «دیگر سرمربی ناکام در سال‌های اخیر منچستریونایتد» ندارد.