به گزارش نامه نیوز،محمد مهاجری، فعال و تحلیلگر سیاسی، درباره این موضوع گفت: «ما در شرایطی قرار داریم که از یک طرف احتمال وقوع جنگ وجود دارد و از طرف دیگر با تحریم‌های اقتصادی و دریایی مواجه هستیم. در عین حال، اراده‌ای در میان مردم وجود دارد که نشان داده است، چه در جنگ ۱۲روزه و چه در جنگ ۳۹روزه، قصد تسلیم در برابر دشمن را ندارند. گزاره دیگری هم وجود دارد و آن اینکه هیچ جنگی بی‌پایان نیست.
حاصل جمع این شرایط به ما می‌گوید که در فرایندی که در آن قرار داریم، باید سایه جنگ را از کشور دور کنیم و اگر جنگی رخ داد، دوره آن را کوتاه کنیم. از طرف دیگر، باید با اقناع طرف مقابل یا یارگیری در میان کشورهای منطقه، شرایط را به نفع خود تغییر دهیم یا دست‌کم تلاش کنیم در این شرایط، زیان بیشتری متحمل نشویم. باید بتوانیم فشار روسیه را به فشار چین تبدیل کنیم. از داخل نیز مقاومت مردم وجود دارد، اما مقاومت مردم به معنای جنگ‌طلبی نیست.
وقتی می‌گوییم جنگ‌طلب نیستیم، یعنی در برابر هر نوع تجاوزی می‌ایستیم، اما از هیچ تلاشی برای پایان دادن به جنگ و رسیدن به صلح پایدار نیز دوری نمی‌کنیم. وقتی هر نوع مذاکره و تلاش برای رسیدن به صلح را وادادگی و خیانت تلقی کنند، باید انتظار داشته باشند که زیرساخت‌ها از بین برود و کشور سال‌ها درگیر جنگ شود».
او ادامه داد: «ابتدا باید یک وفاق ملی بر سر این موضوع که جنگ باید تمام شود، به وجود بیاید. اینکه چهار نفر از یک طیف سیاسی بگویند ما قبول نداریم، مسئله‌ای نیست زیرا آنها عددی نیستند. باید این وفاق در سطوح مختلف نظام ایجاد شود و به همه ساختارها تسری پیدا کند».
این تحلیلگر مسائل سیاسی همچنین بیان کرد: «مشخصا آقای جلیلی نباید مدام آش پایداری‌چی‌ها و تندروها را هم بزند؛ تندروهایی که همیشه به مسئولان حمله می‌کنند. آقای جلیلی چرا یک بار به حامیانش نمی‌گوید به مسئولان فحش ندهید و چرا از این طیف برائت نمی‌جوید؟» مهاجری در پایان گفت: «آقای پزشکیان در همین جلسه با او داشتیم بار دیگر تعریف خاص خود را از وفاق ارائه کرد. بر اساس این تعریف، باید همه تلاش خود را به کار بگیریم و با کسانی که با ما اختلاف نظر دارند نیز گفت‌وگو و تعامل کنیم و گروهی با گروه دیگر دعوت نکند اما این رویکرد در شرایطی مؤثر‌است که امیدی به رفتار متعادل طرف مقابل نیز وجود داشته باشد. من باور دارم دولت در برابر تندروها کوتاه می‌آید و تسامح می‌کند».
∎
حاصل جمع این شرایط به ما می‌گوید که در فرایندی که در آن قرار داریم، باید سایه جنگ را از کشور دور کنیم و اگر جنگی رخ داد، دوره آن را کوتاه کنیم. از طرف دیگر، باید با اقناع طرف مقابل یا یارگیری در میان کشورهای منطقه، شرایط را به نفع خود تغییر دهیم یا دست‌کم تلاش کنیم در این شرایط، زیان بیشتری متحمل نشویم. باید بتوانیم فشار روسیه را به فشار چین تبدیل کنیم. از داخل نیز مقاومت مردم وجود دارد، اما مقاومت مردم به معنای جنگ‌طلبی نیست.
وقتی می‌گوییم جنگ‌طلب نیستیم، یعنی در برابر هر نوع تجاوزی می‌ایستیم، اما از هیچ تلاشی برای پایان دادن به جنگ و رسیدن به صلح پایدار نیز دوری نمی‌کنیم. وقتی هر نوع مذاکره و تلاش برای رسیدن به صلح را وادادگی و خیانت تلقی کنند، باید انتظار داشته باشند که زیرساخت‌ها از بین برود و کشور سال‌ها درگیر جنگ شود».
او ادامه داد: «ابتدا باید یک وفاق ملی بر سر این موضوع که جنگ باید تمام شود، به وجود بیاید. اینکه چهار نفر از یک طیف سیاسی بگویند ما قبول نداریم، مسئله‌ای نیست زیرا آنها عددی نیستند. باید این وفاق در سطوح مختلف نظام ایجاد شود و به همه ساختارها تسری پیدا کند».
این تحلیلگر مسائل سیاسی همچنین بیان کرد: «مشخصا آقای جلیلی نباید مدام آش پایداری‌چی‌ها و تندروها را هم بزند؛ تندروهایی که همیشه به مسئولان حمله می‌کنند. آقای جلیلی چرا یک بار به حامیانش نمی‌گوید به مسئولان فحش ندهید و چرا از این طیف برائت نمی‌جوید؟» مهاجری در پایان گفت: «آقای پزشکیان در همین جلسه با او داشتیم بار دیگر تعریف خاص خود را از وفاق ارائه کرد. بر اساس این تعریف، باید همه تلاش خود را به کار بگیریم و با کسانی که با ما اختلاف نظر دارند نیز گفت‌وگو و تعامل کنیم و گروهی با گروه دیگر دعوت نکند اما این رویکرد در شرایطی مؤثر‌است که امیدی به رفتار متعادل طرف مقابل نیز وجود داشته باشد. من باور دارم دولت در برابر تندروها کوتاه می‌آید و تسامح می‌کند».