به گزارش ایرنا از روابط‌عمومی سی‌وهشتمین جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان، در پیام رئیس سازمان سینمایی در پیامی به جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان آمده است:
سینمای کودک و نوجوان، بخشی ماندگار از حافظه جمعی چندین نسل در ایران است. بسیاری از تصویرها، شخصیت‌ها و قصه‌هایی که از کودکی در یادها برجا مانده‌اند، از کوچه پس‌کوچه‌های این سرزمین یگانه تا روی پرده سینما امتداد پیدا کردند و خاطراتی را برای نسل‌های متمادی ساختند. همین پیشینه، مسئولیت اکنون سینما را در برابر نسل امروز سنگین‌تر می‌کند. نسلی که جهان پیرامونش با شتاب تغییر کرده و در ماه‌های اخیر، تجربه جنگ‌های تحمیلی و حمله متجاوزان به این خاک، بخشی از زیست او را تشکیل داده است. تصاویر کودکان مظلوم میناب در ذهن و روح جمعی حک شده و قابل زدودن نیست.
در چنین شرایطی، فراهم کردن زمینه‌ای برای مواجه با این موضوع در کنار ایجاد شادی و نشاط برای کودکان، امری فرعی و تزئینی نیست. کودک باید بتواند در کنار آگاهی‌بخشی درست نسبت به جهان پیرامون خود، همچنان بخندد، قصه بشنود، فیلم ببیند، با قهرمانانش همراه شود و رؤیا بسازد. سینما یکی از مهم‌ترین امکان‌های فرهنگ برای حفظ این امر و احیای آرامش و امید در کنار ایجاد و تقویت روحیه سلحشوری و اقتدار ملی به کودکان است.
سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان نیز باید بیش از گذشته به همین جهان نزدیک شود. جشنواره زمانی به اهداف خود نائل می‌شود که بتواند به رشد و پویایی سینمای کودک و نوجوان یاری برساند و برای هنرمندانی که به صورت حرفه‌ای و مستمر در این حوزه فعالیت می‌کنند، شرایط دیده شدن و عرضه درست را فراهم کند.
امروز سینمای کودک و نوجوان بیش از هر چیز به نگاهی فراگیر و حرفه‌ای نیاز دارد. نگاهی که تولید فیلم، پرورش نیروی انسانی، ارتباط با مخاطب، ایجاد بازار عرضه درست آثار و محصولات و حضور مستمر در چرخه اکران و نیز تأثیرگذاری آثار در فرآیند آموزش و پرورش کودکان را اجزای یک کل واحد در نظر گیرد.
امیدوارم سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، در کنار گرامیداشت فرزندان شهید ایران، به‌ویژه دانش‌آموزان دلبند ما در مدرسه شجره طیبه میناب و تمامی کودکان شهید مظلوم و بی‌گناه میهنمان، بتواند شادی و امیدی برای کودکان و نوجوانان عزیزمان بیافریند تا در پرتو لطف و عنایت الهی شاهد رشد و بالندگی نسلی باشیم با شب‌شکنی و درخشندگی خود ایرانی سرافراز و غرورآفرین را پدید خواهند آورد.
شب رفت صبوح آمد غم رفت فتوح آمد
خورشید درخشان شد تا باد چنین بادا
سینمای کودک و نوجوان باید «شهروند درجه یک» فرهنگ و هنر باشد
حامد جعفری دبیر سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، در پیامی به این رویداد، بر ضرورت بازگشت سینمای کودک و نوجوان به جایگاه شایسته خود در متن فرهنگ و هنر تأکید کرد و کودک را مخاطبی جدی و شایسته برخورداری از سینمایی حرفه‌ای، خلاق و باکیفیت دانست.
در پیام حامد جعفری دبیر جشنواره آمده است:
سینمای کودک و نوجوان در ایران، سال‌هاست میان اقرار به اهمیت و غفلت از منزلت خویش سرگردان است. بسیار گفته‌ایم که کودک، آینده این سرزمین است؛ اما اگر به حقیقت این سخن باور داریم، باید بپذیریم که آینده را با سینمایی کم‌رمق، کم‌مایه و برخوردار از سهمی فروتر از شایستگی‌هایش نمی‌توان ساخت. سینمای کودک و نوجوان هنوز در بخش‌هایی از پیکره فرهنگ و هنر، نه‌تنها در گستره مخاطب و سرمایه‌گذاری و تولید، بلکه حتی در نگاه پاره‌ای از اهالی سینما، «شهروند درجه دو» پنداشته می‌شود؛ و این پندار، بیش از آنکه از کاستی کودک برخیزد، نشانه نگاه نازل ما به کودکی است.
کودک، مخاطبی کوچک برای سینمایی کوتاه قد نیست. او انسانی است در آستانه مواجهه با جهان؛ جهانی که نخستین تصویرهایش از زیبایی، دوستی، عدالت، مسئولیت، ترس، امید و معنای زیستن، در ذهن و خیال او نقش می‌بندد. سینما در این میان، تنها روایتگر داستان نیست؛ در ساختن کیفیت این مواجهه نیز سهم دارد. از همین رو، پرورش خیال کودک، امری فراتر از سرگرمی است. خیال پاک، آن‌گاه که از طراوت پاک کودکی، حقیقت‌جویی و فضیلت اخلاقی جان می‌گیرد، می‌تواند سرچشمه آفرینش جهانی انسانی‌تر باشد.
اما خیال را با زبان پند و اندرز نمی‌توان پرورش داد. سینمای کودک، اگر بخواهد ماندگار باشد، باید کودک را جدی بگیرد؛ باید با او، نه از فراز سر، بلکه هم‌تراز و چشم در چشم، سخن بگوید. روایت هوشمندانه، شخصیت‌پردازی باورپذیر، زیبایی‌شناسی شایسته و برخورداری از استانداردهای حرفه‌ای، تجمل این سینما نیست؛ شرط احترام به مخاطب آن است.
بازگرداندن سینمای کودک و نوجوان به جایگاه شایسته خویش، نیازمند دگرگونی در نگرش و ساختار است. باید فیلم‌سازی برای کودک، یک تخصص معتبر و برخوردار از شأن حرفه‌ای باشد؛ سرمایه‌گذاری در این حوزه، از تصمیم‌های مقطعی به سیاستی پایدار بدل شود؛ پژوهش درباره جهان متحول کودکان و نوجوانان، پیش‌شرط تولید قرار گیرد؛ و مسیر تولید، اکران، توزیع و معرفی آثار، متناسب با اقتضائات این سینما بازآفرینی شود. در این میان، جشنواره نیز نباید تنها ویترین سالانه فیلم‌ها باشد؛ باید به نهادی برای کشف استعداد، پرورش اندیشه، گفت‌وگوی تخصصی و پیوند میان نسل‌های فیلم‌ساز بدل شود.
با این همه، رسیدن به جایگاه شایسته، پایان راه نیست. منزلت، هرگاه با کیفیت پاس داشته نشود، دیری نمی‌پاید. شهروند درجه یک بودن، عنوانی نیست که به سینمای کودک اعطا شود؛ حقی است که باید با اندیشه، خلاقیت، سرمایه‌گذاری و کیفیت، هر سال و در هر اثر، دوباره به دست آید.
جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان، خود را در برابر این حقیقت مسئول می‌داند: سینمای کودک و نوجوان باید از حاشیه به متن بازگردد؛ نه از سر ترحم به کودک، بلکه از سر احترام به انسان. کودکی، حاشیه زندگی نیست؛ آغاز آن است. و سینمایی که با این آغاز سخن می‌گوید، شایسته آن است که در متن فرهنگ و هنر این سرزمین، شهروند درجه یک باشد.