برخی رسانه‌ها نیز با اشتیاقی کاذب، این شعار را به تیتر اول می‌کشانند و چنان وانمود می‌کنند که گویی کشفی تازه یا تحفه‌ای بی‌بدیل برای ملت عرضه کرده‌اند؛ در حالی‌که غافل از این حقیقتند که این سخن در واقع تکرار یک اصل بدیهی است: «ما نیز خواهان زندگی هستیم.» آموزه‌های اسلام ناب، بر تلاش برای تأمین «نیاز‌های دنیوی و اخروی» تأکید دارد و انقلاب اسلامی نیز بر همین پایه استوار گشته تا نیاز‌های مادی و معنوی آحاد مردم را تأمین کند. در دعا‌های مأثور، همواره از طلب «حوائج الدنیا والآخره» و «رزق واسع» سخن به میان آمده است. یک مسلمان مقید که در فرهنگ قرآنی تربیت یافته، در کنار طلب معنویت و رستگاری، رفع نیاز‌های مادی خویش را نیز از پروردگار طلب می‌کند. در این میان، وقتی امام شهید (ره) بر مفهوم «ایران قوی» تأکید می‌ورزیدند، مقصود تنها اقتدار نظامی نبود، بلکه ایران قوی، کشوری است که در عرصه‌های اقتصاد، بهداشت، درمان، ورزش، فرهنگ، هنر، علم، فناوری و... به اوج تعالی رسیده باشد؛ کشوری که در آن مردم در رفاه و پیشرفت روزافزون باشند. باید به فراز‌های بیانیه «گام دوم انقلاب» که توسط ایشان صادر شد، با دقت نگریست: «اقتصاد، نقطه‌ای کلیدی و تعیین‌کننده است. اقتصاد مقتدر، عامل اصلی عزت، استقلال و نفوذناپذیری کشور است و اقتصاد ضعیف، همان نقطه ضعف و زمینه‌ساز نفوذ و سلطه دشمنان. فقر و غنا، هم بر مادیات و هم بر معنویات انسان اثر می‌گذارد. اگرچه اقتصاد به خودی‌خود هدف نهایی جامعه اسلامی نیست، اما ابزاری است که بدون آن، دستیابی به اهداف برتر ناممکن است.» ایشان در ادامه، با صراحت هشدار می‌دهند: «جوانان عزیز بدانند که تمامی راه‌حل‌ها در درون کشور نهفته است. این پندار که مشکلات اقتصادی تنها ناشی از تحریم است و راهکار آن، تسلیم شدن و بوسیدن پنجه گرگ است، خطایی نابخشودنی است. این تحلیل سراپا خطا، اگرچه گاه از زبان غافل‌شدگان داخلی شنیده می‌شود، اما ریشه در کانون‌های فکر و توطئه خارجی دارد که با زبان‌های گوناگون، این آسیب را به تصمیم‌گیران و افکار‌عمومی تزریق می‌کنند.» بنابراین مسأله بر سر «حق زندگی» نیست، بلکه مسأله بر سر «کیفیت و شیوه زندگی» است. جریان‌هایی که با این لحن، شعار زندگی سر می‌دهند، حتی اگر صراحتا به آن نپردازند، در واقع ابایی ندارند که به‌دنبال زندگی‌ای باشند که با ذلت، وابستگی و گدایی در برابر دشمن همراه باشد. در دعای سیزدهم صحیفه سجادیه، این حقیقت با بیانی ناب می‌درخشد: «هرکس که حاجت خود را به کسی از بندگان تو برد یا یکی از بندگان تو را سبب برآورده شدن حاجت خویش پنداشت، به حرمان دچار شده و مستحق آن است که تو احسان خود را از او دریغ کنی.» امام سجاد (ع) هرگز نمی‌پذیرند که انسان برای تأمین نیاز‌های خویش، دست نیاز به سوی بنده‌ای دراز کند، چه رسد به دشمن! آری، اسلام عزیز، پیروان خود را سربلند و عزت‌آفرین می‌خواهد. اسلام حاضر نیست نیاز‌های مادی مؤمنان را به هر قیمتی تأمین کند؛ چرا که بسیار ملت‌هایی را دیده‌ایم که در برابر مستکبران سر تعظیم فرود آوردند و جز سراب و خسران (در دنیا و آخرت)، چیزی نصیب‌شان نشد.